ReportageTour de France

De gele trui is even geen geschenk in de Tour de France

De klassementsrenners roerden zich niet in de zesde etappe van de Tour de France. De laatste klim was niet lastig genoeg om tijdsverschillen te creëren, en bovendien zit niemand momenteel op de gele trui te wachten.

In het spoor van Mikel Nieve van Michelton-Scott controleert Ineos Grenadiers donderdag de wedstrijd.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Het oogde donderdag een beetje als vanouds, de rijkste ploeg uit het wielercircuit die het tempo bepaalt als het bergop gaat. Het is niet meer het blauw-zwart van Sky, of het donkerrood van Ineos, maar het donkerblauw van Ineos Grenadiers – de toevoeging geldt een terreinwagen die Ineos-ceo Jim Ratcliffe heeft laten ontwikkelen. Het is weer eens wat anders dan het geel-zwart van Jumbo-Visma vooraan in het gebergte.

Geen misverstand: dat de renners van het Britse ensemble het initiatief nemen op de Col de la Luzette, een steile bult die voorafgaat aan de afsluitende klim naar de Mont Aigoual, heeft niets te maken met een poging de koers naar hun hand te zetten. Niemand die een poging onderneemt om weg te springen, Tourwinnaar Egan Bernal niet, zijn adjudant Richard Carapaz evenmin. Jumbo-Visma, met kopmannen Tom Dumoulin en Primoz Roglic, volgt in het tweede gelid en vindt het prima.

Desinteresse

Het weerspiegelt de voorlopige desinteresse van beide ploegen in het geel. Wie het geel heeft, laadt verplichtingen op zich. Dan moet je eventuele vluchters met iemand die dichtbij in het klassement staat op schootsafstand houden. Dan moet je naar het podium. Dan volgen er interviews. Dan ben je laat in het hotel. Daar is het nog te vroeg voor.

Dylan van Baarle, die voor Ineos kopwerk verrichtte, na de finish: ‘We reden vandaag niet voor het geel. De Tour is superlang, er komen twee zware weken aan, met lastige etappes. Dan is het maar beter dat Egan en Richard krachten kunnen sparen.’ Dat ze postvatten in de voorste rijen had volgens hem te maken met de nogal hachelijke afdaling van de col – de weg is nauwelijks breder dan een fietspad, het asfalt kan wel een opknapbeurt gebruiken. Dan is het vooral zaak veilig beneden te komen.

Robert Gesink van Jumbo-Visma, boven op de Mont Aigoual, haalt ook zijn schouders op over het belang van het leiderstricot in deze fase. ‘Het klinkt supermooi, het geel pakken, maar het is geen geschenk. Je hebt ’m het liefst aan het eind van het rondje. Je rijdt er de ballen uit de broek voor en het kost na de wedstrijd alleen maar extra tijd en energie.’

Enigszins ondermijnend voor de status van de trui in de eerste weken, is dat die op dit moment in het bezit is van een renner die er helemaal niet op uit was om het shirt om de schouders te hebben. De Brit Adam Yates mocht het geel aantrekken nadat de Fransman Julian Alaphilippe tegen een tijdstraf van 20 seconden was aangelopen. Yates gaf te kennen dat het niets zou veranderen aan zijn oorspronkelijke ambities in Frankrijk: hij wil voor ritzeges gaan. Donderdag moet hij weer naar het ereschavot. Zijn ploeg besloot toch maar verdedigend te gaan rijden – ploeggenoot Mikel Nieve zette zich in de slotfase zelfs voor het treintje van Ineos. Yates: ‘Het is toch lastig om tijd weg te gooien als je aan de leiding staat.’

Buitenblad

Het profiel van de etappe leent zich deze dag ook niet voor pogingen het klassement op te schudden. De top van de lastige Luzette ligt op 13 kilometer voor de finish. De klim naar de Mont Aigoual is met een gemiddeld stijgingspercentage van 4 procent niet lastig genoeg om tijdsverschillen te creëren – in wielerjargon: je fietst er op het buitenblad omhoog.

Ritwinst is er voor de Kazak Aleksej Loetsenko (27). De renner in dienst van Astana, voormalig wereldkampioen bij de beloften, laat een kopgroep met onder anderen Greg Van Avermaet en Nicolas Roche achter zich. Hij bedankt zijn ploegleider Aleksandr Vinokoerov. Die had hem verzekerd dat zijn achterstand van 5.50 minuut op het geel groot genoeg was om op avontuur te kunnen gaan. Dat hij onderweg even lijkt te lossen, blijkt schijn. ‘Vinoukourov had gezegd om even wat krachten te sparen. De steilste stukken moesten nog komen. Hij had het juist gezien.’

Achter de binnengekomen koplopers spurtte Bauke Mollema op de Mont Aigoual in de groep met kanshebbers naar een zesde plaats, op 2.53 achter Loetsenko. ‘Ik wilde geen seconden verliezen. Zo’n klim ligt mij wel.’ Toen hij enkele renners van Ineos passeerde, hoorde hij Bernal naar zijn ploeggenoot Michal Kwiatkowski roepen. ‘Rustig! Rustig!’ Mollema: ‘Misschien was hij niet super meer.’ Want zo werkt het ook op zo’n dag: wie niet op het geel aast, let nog wel degelijk op de seconden.

Dumoulin ziet gebrek aan mondkapjes

Tom Dumoulin toonde zich na afloop van de rit naar de Mont Aigoual weer bezorgd over de nabijheid van toeschouwers die geen mondkapje dragen. Hij maakte er al opmerkingen over in het Critérium du Dauphiné. Volgens de lokale autoriteiten zijn mondkapjes deze weken langs het parcours van de Tour de France verplicht. Politie en beveiligers zien erop toe.

Maar donderdag stelde Dumoulin vast dat lang niet iedereen bescherming droeg. ‘Er stonden de laatste kilometers heel veel mensen enthousiast zonder mondkapje langs de kant. Ik word wel blij van die drukte, dat is wat de Tour de Tour maakt. Maar het is niet goed. Als ik de virologen moet geloven, is het risico nihil, maar er hoeft er maar eentje tussen te staan die zwaar corona heeft. Als die aan het hoesten en het proesten is, hangt er misschien toch iets in de lucht als we langsrijden. Dat is niet wat je wil.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden