De Franse voetballers genieten weer

De laatste EK-organisator die het toernooi won? Frankrijk in 1984. Het laatste WK-gastland dat won? Frankrijk in 1998. Frankrijk voelt zich blijkbaar goed, als het de voetbalwereld ontvangt. Maar een gunstig gesternte is geen garantie voor succes, als Frankrijk vandaag Euro 2016 aftrapt tegen Roemenië.

Wesley Sneijder tegenover Paul Pogba in de vrienschappelijke interland tussen Nederland en Frankrijk, op 25 maart 2016. Beeld afp

De winnende lijn loopt van Michel Platini, via Zinédine Zidane naar Paul Pogba, de beoogde ster van het toernooi. Overal is Pogba. Op covers van bladen, in interviews, in etalages. Pogba is de ultieme moderne voetballer: sterk, technisch, snel. Altijd een creatief kapsel, 1,92 lang, met die zwaaiende armen, soepel, elegant, daadkrachtig. Aanvaller, middenvelder en verdediger ineen, zoals dat hoort in de moderniteit van het voetbal.

Wie in twee woorden het verschil had moeten aangeven tussen Nederland en Frankrijk, op 25 maart in de Arena, had geantwoord: Sneijder - Pogba. Pogba, de beweeglijke reus, schudde het driftige kereltje als een horzel van zich af. Sneijder viel uit na een halfuur. Geblesseerd. Kapot.

Voetbal is in Frankrijk nu het lekkere hapje tussen de zware kost van sociale onrust en dreigend geweld, met bondscoach Didier Deschamps als ambassadeur. Mentale druk? Ach, we genieten, we maken plezier, we voetballen voor eigen publiek.

In France Football zei hij dat de aanslagen van terroristen op 13 november, buiten het stadion waar Frankrijk oefende tegen Duitsland, voor meer solidariteit hebben gezorgd jegens zijn elftal.

De Franse ploeg is nooit extreem populair geweest. In 1998 overspoelde massaal enthousiasme Frankrijk pas toen de finale naderde. Opeens waren de verhalen extreem, over black, blanc en beur, over de coalitie van zwart, blank en Arabisch sprekenden.

Wie de naïeve gedachte koesterde dat het land voor eeuwig was verenigd, voelde de desillusie na rellen in de voorsteden, of bij het massale fluitconcert van supporters van Noord-Afrikaanse afkomst in 2001, tijdens het volkslied voor een duel met Algerije. Menig Fransman voelt zich ook vandaag nog matig vertegenwoordigd door de multiraciale ploeg.

En dan was daar die oneindige keten van rellen en decepties. De roemloze uitschakeling op het WK van 2002. De spelersstaking tijdens het WK van 2010. De kopstoot van Zidane op het borstbeen van Materazzi in de WK-finale van 2006. Het uitgelekte plan van de voetbalbond om niet te veel donkere spelers op te nemen in jeugdopleidingen. De afpersingszaak over een sekstape, met Valbuena en Benzema. Het niet-selecteren van het duo, hetgeen met name rond topspits Benzema discussies voedde over discriminatie.

De ploeg wil genieten en presteren, liefst met mooi voetbal, uitgevoerd door aantrekkelijke voetballers als Martial, Griezmann, Pogba dus, en Payet, met zijn spetterende vrije trappen. En dan zijn er die betrekkelijke nieuwelingen uit een bijna onuitputtelijk reservoir. Kingsley Coman, mede door het veelvuldig ontbreken van Robben afgelopen seizoen echt doorgebroken bij Bayern München.

Coman is nog tot maandag 19 jaar. Ouders uit Guadeloupe, net als Trésor vroeger, de elegante verdediger uit de jaren zeventig en tachtig. Hij is zo'n typische voetballer van tegenwoordig. Snel, begaafd, vol zelfvertrouwen.

Mathieu Valbuena en Karim Benzema in betere tijden. Beeld afp

En wie naar de Engelse kampioen Leicester City keek, zag een donker kereltje door het beeld schieten. N'Golo Kanté, middenvelder, de beste balafpakker van de Premier League. Mali wilde hem als international, maar hij koos voor Frankrijk. Dat is weleens moeilijk voor de Afrikaanse landen. De uitblinkers kiezen voor het Europese land. De broers van Pogba voetballen voor Guinee, hijzelf voor Frankrijk.

Pogba is 23. 'Ik wil de beste middenvelder ooit worden', zegt hij in een interview met Voetbal International. Beter dus dan Platini en Zidane. Dat zal waarlijk niet meevallen.

Het Franse team voorafgaand aan de vriendschappelijke wedstrijd tegen Schtland, op 4 juni 2016. Van links naar rechts, bovenaan: Dimitri Payet, Adil Rami, Olivier Giroud, Paul Pogba, Laurent Koscielny en Hugo Lloris. Van links naar rechts, onderaan: N'Golo Kante, Bacary Sagna, Patrice Evra, Blaise Matuidi en Kingsley Coman. Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden