Wedstrijdverslag Tour de France

De Formule 1-start bleek losse flodder, maar Thomas is opgetogen: ‘Ik verkeer in een geweldige positie’

Geraint Thomas leek zich de afgelopen dagen niet zo op zijn gemak te voelen met de leidende positie in de Tour de France. De verlegen Welshman zwoegde zich van interview naar interview en zodra hij ’s ochtends de bus uitstapte, moest hij opeens berichten inspreken op telefoons. ‘Happy birthday, Florence.’ Terwijl hij zwaaide naar het publiek, struikelde hij ook nog eens.

Beeld uit de 17de etappe: Primoz Roglic, Geraint Thomas in het Geel en Tom Dumoulin Beeld Klaas Jan van der Weij

Maar zie de Welshman nu eens zitten, een kwartier na de finish op Col de Portet, waar hij de definitieve slag lijkt te hebben geslagen in het algemeen klassement. De finale sprint op de Col de Portet, waarmee hij Tom Dumoulin op 1.59 minuten achterstand heeft gezet, en zijn ploeggenoot Chris Froome op 2.31 minuten, heeft hem een mix aan opluchting en zelfvertrouwen gegeven.

Met nog één bergrit, een veilige sprintetappe, een tijdrit over 31 kilometer en de ceremoniële slotrit in Parijs te gaan, moet zijn voorsprong genoeg zijn. Niet eerder spreekt hij zich zo duidelijk uit: ‘Ja, ik verkeer in een geweldige positie.’

Het was op ongeveer vijf kilometer voor de eindstreep dat Thomas in zijn oortje een bekende stem hoorde. ‘Ik voel me niet super, jij wel?’

Het was Froome. Dat hij open kaart speelde over zijn slechte benen, had Thomas niet verbaasd. ‘Ik snap dat het voor jullie moeilijk is om te geloven, na wat er in het verleden tussen hem en Bradley Wiggins is gebeurd.’ Hij doelde op de Tour van 2012, toen Froome stal-orders van de teamleiding om in dienst te blijven rijden van de kopman met moeite gehoorzaamde. ‘Maar we zijn vanaf het begin eerlijk tegen elkaar geweest. Die samenwerking is onze grote kracht.’

Vanaf het moment dat Froome zijn mededeling over het communicatiesysteem deed, was de rolverdeling bij Sky direct duidelijk. Thomas pareerde zelf enkele aanvallen, onder meer die van Primoz Roglic, de Sloveen van Lotto-Jumbo, en Tom Dumoulin. Daarna besloot hij zelf nog maar wat bonusseconden te pakken, wetende dat zijn tijdrit niet van het niveau van Dumoulin is.

Overmacht van Sky

De Nederlander boog bij het passeren van de finishlijn het hoofd deemoedig richting schouder. Natuurlijk had hij geprobeerd aan te vallen, maar tegen zo veel overmacht van Sky was het lastig fietsen. Met vier man was de Britse miljoenenformatie vertegenwoordigd in het groepje met favorieten. Waar Dumoulin in zijn eentje moest opereren, kon Thomas rekenen op de aanwezigheid van Poels, Bernal en Froome.

‘Niets aan te doen’, berustte Dumoulin na afloop, uitrijdend op de rollers. ‘Maar Thomas is op dit moment de allersterkste.’ Wel profiteerde hij van de inzinking van Froome, hij steeg naar plek twee in het algemeen klassement. ‘Daar moet ik tevreden mee zijn.’

Dat de zeventiende etappe in de Tour een soort experiment was, was na afloop nauwelijks meer een gespreksonderwerp. Nooit eerder was een bergetappe in Frankrijk zo kort en daarbij werd er gestart in een zogeheten Formule 1-opstelling. ‘Spektakel gegarandeerd’, beloofde de organisatie, want het moest direct vanaf de start al leiden tot grote verschillen.

In slagorde stonden ze klaar. Geraint Thomas voorop. Vlak daarachter: Tom Dumoulin en Chris Froome. En zo ging het door, tot aan Lawson Craddock aan toe, de nummer laatst. Het wachten was tot het stoplicht, net als bij de Formule 1, van rood naar groen zou springen. Tergend langzaam schoot het peloton zich echter in gang. Binnen een minuut was de startopstelling alweer door elkaar gehusseld.

‘Het was leuk, anders’, verklaart Thomas na de wedstrijd. Maar hij moet ook toegeven dat het vuurwerk vooral een losse flodder was gebleken. ‘Het maakte niet veel uit op deze manier.’ Veel meer wil hij er niet over kwijt. De blijdschap over de verder uitgebouwde voorsprong houdt hem duidelijk meer bezig dan innovatie in het wielrennen.

Dat de etappe slechts 65 kilometer bedroeg, maakte evenmin veel verschil. Ook nu bewaarden de favorieten hun kruit voor de slotklim, de Col de Portet, waarop Nairo Quintana de zegen kreeg om zijn geschonden blazoen op te poetsen. Zijn ploeg Movistar was met drie potentiële kopmannen van start gegaan deze Tour. Het moest de kans op succes vergroten, maar er kwam weinig van terecht. ‘Ik hoop dat deze zege iets goedmaakt’, zegt Quintana na de huldiging.

Vier dagen duurt de Tour nog. De klassementsrenners hoeven donderdag niet vol aan de bak. Er staat een vlakke etappe op het programma, iets wat vooral van belang is voor het uitgedunde sprintercollectief. ‘Voor mij is het vooral zaak om alles goed te blijven doen’, zegt Thomas. Hij kan de eindzege bijna ruiken. ‘Goed eten, goed drinken, goed rusten. Verder dan vooruit kijken dan de dag van morgen heeft echt geen zin.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.