'De faxen krijgen ze niet meer onder mijn deur door'

De ster van de EK zwemmen in Istanbul heeft het wel gehad in Turkije. PIETER VAN DEN HOOGENBAND zegt zondag, in de bar van zijn hotel, dat hij dringend toe is aan vakantie....

Marcel van Lieshout

'IK KEN Turkije helemaal niet. Ik ken alleen een Turks hotel en een Turks zwembad.' In dat hotel werd hij de laatste dagen door het baliepersoneel als 'The Champ' aangesproken, in dat zwembad was hij het. Toch? Schuchter: 'Je bent de winnaar van de 100 vrij hé, dan ga je zelf ook geloven dat je de kampioen bent.'

-Voelde je deze explosie van records en titels aankomen?

'Bij de nationale kampioenschappen in juni zwom ik al heel hard terwijl ik midden in de trainingsperiode zat. Als je dan in Istanbul goed uitgerust bent, goed geschoren, klaar om te pieken, dan weet je dat de toptijden komen.

'Een vriend van me in Israël had op Internet gezien dat ik bij de NK 49,4 op de 100 vrij had gezwommen. Hij belde meteen op: 'Pieter, that's a worldrecord unrested and unshaved!'

Ik ben er altijd van overtuigd geweest dat ik nog eens echt heel hard zou gaan zwemmen. Touretski, de trainer van Popov, hield al vanaf de Europese jeugdkampioenschappen van '94 al mijn tijden bij. Popov zelf heeft ook altijd gezegd dat als er iemand was die hem nog eens kon verslaan op de 100 vrij, ik dat was.'

-In 1996, bij de Olympische Spelen van Atlanta, werd je twee keer vierde en een jaar later wilde je bijna stoppen.

'Wat er twee jaar geleden allemaal in me omging... Voor Atlanta had ik voor het eerst een half jaar heel hard getraind: twee keer op een dag, dat had ik nog nooit gedaan. Half zes 's ochtends tot half acht, op mijn scootertje naar het zwembad. Iedereen schrok zich in Atlanta kapot van mijn tijden maar ik schrok meer van de gedachte dat ik daarna nog eens vier jaar keihard moest gaan trainen. Ik dacht: hallo, ik zwem voor mijn plezier, daar heb ik helemaal geen trek in.

Uiteindelijk heb ik geleerd anders te denken. Een bepaald doel stellen voor een week, of voor een maand. Dan wordt zwemmen ineens weer leuk.'

-Je hebt het ook allang niet meer over Sydney als eindstation.

'Nee, ik ga gewoon door. Nog wat meer toeleggen op de 50 en 100 vrij. Op de 100 vlinder zou ik misschien ook wel mee kunnen met de besten maar dan wordt het wel erg veel. De 200 vrij kan ik ook niet zo maar laten vallen.'

-Even los van al die EK-titels, de tijden die je hier zwom zijn fenomenaal. Zwemmers zeggen wel altijd dat het om de titels gaat maar eigenlijk vechten ze tegen de klok. Ze zijn pas tevreden als de persoonlijke toptijd is verbeterd. Dat wordt nu wel heel moeilijk.

'Dat wordt moeilijker. Ik ben nu absoluut een wereldtopper. Dan kan het niet meer van patsboem! een seconde eraf! Je doet het inderdaad allemaal voor die betere tijd maar je moet je er ook niet op blindstaren. Ik heb ook lijstjes met tijden van perioden dat ik niet piek. Tijden die ik midden in een zware trainingsperiode zwem. Het is ook leuk om te proberen die te verbeteren.'

-In de estafettes bewees je dat het nóg harder kan. De 'splittijden' op de 100 en 200 vrij, met het voordeel erbij opgeteld dat je je start ziet aankomen, lagen ruim onder de beide wereldrecords

'In een individuele finale is de spanning toch groter. Dat ik hier al aantoonde dat ik harder kán dan die twee wereldrecords bevestigt dat er altijd details zijn die beter kunnen. Het is een uitdaging om mijn hoofd rustiger te krijgen bij een individuele finale.'

-Je was het laatste jaar heel erg bezig met je start en je keerpunt, realitief zwakke onderdelen, en daar horen we je nu helemaal niet meer over.

'Speciale trainingen, allemaal mensen om me heen, iedereen bemoeide zich ermee. Ik werd er op den duur gek van. Ik dacht: ''Piet, vroeger interesseerde je het geen lor wat andere mensen vonden, waarom maak je je nu dan zo druk?'' Dat doe ik dus ook niet meer. Sommige dingen zijn zoals ze zijn.

'Mijn start wordt trouwens vanzelf steeds ietsje beter.'

-Je hebt hier wel wat losgemaakt.

'In Nederland geloof ik ook. De faxen krijgen ze niet meer onder mijn deur door. Van de week kon mijn vriendin onze mensen hier nog net op tijd waarschuwen. Ze zat 's ochtends vroeg in de auto, hoorde ze Edwin Evers over de radio: ''Even Van den Hoogenband wakker bellen''.'

-Denk je wel eens aan Australië? In dat zwemland zou je miljonair kunnen worden.

'Vorig jaar ben ik uitgenodigd om daar de seizoensopening mee te zwemmen in een 'afvalrace'. Bussiness-class ernaar toe, mooi hotel, gezellig eten met die Australische jongens. Komt die afvalrace, zitten er achtduizend mensen bij zo'n onbenullig wedstrijdje. Ik geniet er wel van maar om weg te gaan...Ik heb prima trainingsomstandigheden, de voor mij meest ideale trainer.

'Na de 100-vrij-finale liepen we wat te dollen en heb ik gezegd: Jacco Verhaeren, ik ben heel erg blij dat je in mijn leven bent gekomen.'

-Nog even over Australië. Gaat het volgend jaar tijdens de Spelen op de 100 vrij tussen jou en Popov?

'Pas op. Het lijkt nu alsof ze in Amerika niets hebben maar volgend jaar heus wel. Amerikanen zwemmen voor hun land. Die worden opgevoed met dat ''go USA''.

'Als je in de ogen van die gasten kijkt als ze voor hun land moeten zwemmen...Ik vind dat wel eens eng. Popov heeft daar gelukkig ook helemaal niets mee.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden