Column Willem Vissers

De denkrimpel van de krijger Mark van Bommel

De zwarte jas staat goed bij de Simeone van Maasbracht. Strak model. Mark van Bommel, verzonken in gepeins langs de lijn. Zijn denkrimpel loopt verticaal, boven de neus, diep als een bloedeloze snee. Hij is alleen niet zo uitbundig als Simeone, de trainer van Atlético Madrid, die soms de overspannenheid zelve is. Of acteert.

Hij is ingetogener, zoals het een Limburger betaamt, al bemoeit hij zich voortdurend met de wedstrijdleiding. Geregeld is hij verwikkeld in een woest woordengevecht met de vierde man. En zie hem de 2-2 vieren in Heerenveen, in de 95ste minuut, met een grimas, met pompende arm. Even laat hij zichzelf los.

De baard van een week, of van een paar weken, staat hem goed. Past bij de zwarte jas. Hij oogt als een echte trainer, een strijder, een voetballer eigenlijk nog, wiens transformatie tot trainer bijna is voltooid. Zichtbaar is zijn invloed op PSV, door de strijd vooral: bij 3-0 jagen op 4-0, bij een achterstand jagen op de gelijkmaker. Nooit opgeven, hoe matig het spel ook is, hoe simpel de tegendoelpunten ook vallen. Gedurfd wisselen. Al die late doelpunten van PSV zijn geen toeval. Ze zijn opdracht, ze zijn passievruchten. Ze zijn gevolg van de aanwezigheid van Luuk de Jong, de man die in zijn eentje een aanval kan bemannen.

Mark van Bommel wordt, denk ik, de beste Nederlandse trainer sinds Louis van Gaal. Dat zinnetje schreef ik begin september, toen de competitie net was begonnen. Wat een reacties dat opleverde. Ik was gek, op zijn minst. Hoe wist ik dat nou, zo vroeg in het debuutseizoen? Nou, het was een column, mensen, een gedachte.

Ik denk dat overigens nog steeds, dat hij de beste wordt, hoewel destijds Ronald Koeman misschien iets te makkelijk vergeten was door mij. Van Bommel is slim, sluw, geslepen. Hij heeft voor op pakweg Erik ten Hag dat hij meteen respect genoot, om zijn loopbaan, om zijn prijzen, om al die middenvelden die hij in balans hield.

Nee, niet alles is geweldig bij hem of bij PSV. Hij heeft van het eens zo vriendelijke, open trainingscomplex de Herdgang een dichtgetimmerd bastion gemaakt, met talloze trainingen achter gesloten deuren. Wie in het buitenland werkte als voetballer, zoals hij, is besmet geraakt met het virus van beslotenheid, vloekend met de open voetbalcultuur in Nederland. PSV neemt op die manier iets van zijn grimmigheid over.

Van Bommel gaat ook nog een keer een arbitrale douw krijgen. Zaterdag was daar alvast een gele kaart voor opmerkingen. Het heeft hem ook nog weinig tegengezeten. Hij moet nu de strijd aan met vedette Hirving Lozano, gewisseld tijdens de rust in Friesland. Van Bommel zegt dat PSV beter speelt dan voor de winterstop. Dat is onzin. Dat zegt hij ook om zijn elftal vertrouwen te geven, nu het moeilijkste deel van het seizoen is aangebroken.

Op papier heeft Ajax meer kwaliteit dan PSV, dat weet hij ook. Maar dat zegt hem niets. Kijk eens naar de erelijst van Simeone. Dat moet hij toch ook kunnen, de Simeone van Maasbracht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden