Column

De Champions League-finale was een matig theater

Stoere mannen, net terug van de kapper, waren in theater San Siro van Milaan net meisjes. Hoewel, dat is denigrerend voor meisjes. Mannen van de clubs uit Madrid, Real en Atlético, rolden door na overtredingen en probeerden elkaar een loer te draaien. De finale van de Champions League was spannend, maar ook een demonstratie van narcisme en aanstellerij.

Real Madrid-speler Pepe (links) en Yannick Carrasco van Atlético Madrid liggen op de grond. Beeld null
Real Madrid-speler Pepe (links) en Yannick Carrasco van Atlético Madrid liggen op de grond.

Allereerst Ronaldo, die het hele regiment aan gevoelens oproept bij voetbalvolgers. Hij was weer de topschutter van het toernooi. Hij is een geweldige speler, maar als wel vaker was hij bijna afwezig in een werkelijk grote wedstrijd, ook omdat hij, met zijn gebeeldhouwde torso, net als twee jaar geleden niet fit was op de grote dag. Maar hij nam zijn verantwoordelijkheid door de laatste strafschop in te schieten en hij vierde de zege opnieuw alsof alleen hij hoefde te stralen onder het schijnsel van het avondlicht. Zo is hij nu eenmaal.

Al die voetballers, zo ongelooflijk dik betaald, acteren zo tegenvallend vaak. Het gevaar voor de doelen ontstaat meestal uit spelhervattingen. De fysieke en tactische strijd beheerst het gevecht. Althans, als fysiek beresterk doen ze zich dus voor, al die stoere kerels, hoewel ze bijna een voor een kramp kregen, menigeen al voor de verlenging. Zijn ze nog niet fit genoeg in de wedloop van de robotisering van het voetbal? Zijn ze op nog voordat het EK begint?

En dan die hemeltergende aanstellerij. Zou Pepe, die voortdurend uitdeelt doch bij incasseren de kleinzieligheid zelve is, beseffen dat zijn derderangs theater door elke camera is gevangen, en tot hoongelach leidt?

Op de keper beschouwd was Sergio Ramos opnieuw de werkelijke uitblinker. Twee jaar geleden kopte hij in de 93ste minuut de 1-1 binnen, toen Real al bijna was verslagen door Atlético. Nu maakte hij de 1-0. Zijn doelpunt was buitenspel, maar de bonden doen het rustig aan met de invoering van de videoscheidsrechter. Liever laten ze het scheidsrechterskorps in hun hemd staan.

Cristiano Ronaldo nadat hij de winnende penalty heeft binnengeschoten. Beeld null
Cristiano Ronaldo nadat hij de winnende penalty heeft binnengeschoten.

Als verdediger maaide Ramos als een zeis de benen weg van Carrasco. De Belg, als invaller de smaakmaker, was nog geen doorgebroken speler, maar hij had normaliter de bal kunnen afleggen op de dan wel doorgebroken Griezmann. De aanvaller krijgt zelden de bescherming die hij verdient van de arbiter, bij wie de angst voor de rode kaart prevaleert.

Het veld van San Siro leek een slagveld, met af en aan lopende ziekenbroeders. Maar het ene ziekenhuis is het andere niet. Wielrenner Steven Kruijswijk stuiterde vrijdag in de Giro tegen de sneeuwrand, sloeg over de kop en verloor de Ronde van Italië. Hij lag in de kreukels, zei een paar keer 'kut', liet zich onderzoeken in het hospitaal en reed de ronde uit.

En dat was dan toch een vreemde gewaarwording: bij het wielrennen, zo vaak in hoek gezet omdat doping de uitslagenlijsten beïnvloedde, bekroop me het gevoel dat ik naar echte sport zat te kijken. Bij de ontknoping van het voetbalseizoen bij de clubs dacht ik iets te vaak aan theater. Matig theater, zeker als je de kwaliteit afzet tegen de prijs.

Reageren? w.vissers@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden