wedstrijdverslag Frankrijk - België

De berekening wint van het offensief: Frankrijk door naar finale WK ten koste van België

Gouden generatie van België wilde oogsten, maar verliest in halve finale WK door doelpunt uit hoekschop van Frankrijk.

Frankrijk viert de 1-0 van Samuel Umtiti. Foto AP

Het rood van België heeft het WK genot geschonken en liefde voor voetbal, maar in de halve finale van het wereldkampioenschap verloren de Rode Duivels van een machine uit Frankrijk, de uitgesproken favoriet voor de wereldtitel.

Frankrijk is de ploeg zonder zwakke plekken, het elftal van discipline, kracht en vooral voorzichtigheid. Het team ook van TGV Mbappé, van de alleskunners Kanté en Pogba, van sieraad Griezmann, van tacticus Deschamps, en van de beste doelman: Lloris. En dinsdag van Umtiti, die het enige doelpunt maakte.

De halve finale in Sint-Petersburg was, met name na de 1-0 van Umtiti na 51 minuten, een meeslepend schouwspel, barstend van spanning. Dat kwam vooral door de superbe individuele klasse van menigeen; door de techniek, de sportiviteit, het uitblijven van aanstellerig gedrag.

Ontnuchterend

Voor de Belgen, die met hun gouden generatie wilde oogsten voordat het te laat is, was de afloop alleen ontnuchterend. Initiatief verloor van afwachten. De aanval legde het af tegen de counter. Blauw won van rood. Blauw staat hier voor berekening. Rood voor het vuur van het offensief. Frankrijk is een fantastisch team, het zij gezegd. Alleen het avontuur is verscholen in het achterhoofd van het voetbalbrein, wat in tactisch opzich begrijpelijk is. Mbappé en Griezmann gedijen als ze de vrije ruimte in kunnen sprinten, gekatapulteerd vanuit middenveld of defensie.

De Belgische spelers komen samen voor de wedstrijd. Foto ANP

En opnieuw viel de beslissing uit een spelhervatting, de kaper van het WK, de ongekroonde koning van het toernooi. Het was een hoekschop deze keer, genomen door Antoine Griezmann van de rechterkant, met links, indraaiend dus. Ingekopt door verdediger Samuel Umtiti, die met zijn 1,83 meter voor de elf centimeter langere Fellaini kwam. Ja, en toen moest België nog meer aanvallen en was het helemaal feest voor de countermannen uit Frankrijk.

Het was een fijne wedstrijd, ondanks de belangen. Spanning, doelmannen met fabuleuze reddingen, tactiek van de bovenste plank en toch ook: individuele klasse, kunde die een teamspel kan verheffen tot kunst. Elk moment kon een oprisping of een solo de status quo doorbreken. Hazard pingelde door zijn Hof van Eden, alsof hij dribbelde over het malse gras van de tuinen bij het Winterpaleis van de voormalige tsaren in Sint-Petersburg. Dan was daar de bijna onwezenlijke snelheid van tiener Mbappé, met zijn kinderlijke onbevangenheid. Plus de verrassing en positiewisselingen van De Bruyne, de slimheid van Griezmann.

Het was zo’n wedstrijd waarin de ploeg met het eerste doelpunt ging winnen. Vandaar dat het voorkomen van zo’n doelpunt zeker zo belangrijk leek als het maken van een treffer, zeker voor Frankrijk. Soms zou je willen schreeuwen naar het veld: kom op Frankrijk, durf eens wat meer, met al die klasse. Want het avontuur is vakkundig uit het elftal geknuppeld door bondscoach Deschamps, de organisator van het middenveld van vroeger, de wereldkampioen van twintig jaar geleden als speler.

Frankrijk, beter dan twee jaar geleden bij het EK in eigen land toen de finale verloren ging van Portugal, is voorzichtig en houdt tegen, maar oh wee als de tegenstander de bal verliest, dan gaat het diep, diep en nog eens diep, zo snel mogelijk naar Mbappé of Griezmann. Tussen hen staat Giroud, de spits, over wie statistici bijhouden dat hij nog geen doelpunt heeft gemaakt dit WK. Sterker, het hele toernooi schoot hij nog geen keer op doel. Maar wie draaide weg van zijn tegenstander na 50 minuten en schoot, waarbij de bal alleen nog geblokt kon worden? Wie versierde daarmee de beslissende hoekschop? Juist, Giroud.

Nacer Chadli (België) en Kylian Mbappe (Frankrijk) springen voor de bal. Foto ANP

Eigen kracht

België is een heerlijke, soms wat vermoeid ogende topploeg, opnieuw in andere formatie het veld opgestuurd door tacticus Roberto Martinez. Hij durft altijd uit te gaan van eigen kracht, al was ook bij de Belgen enige voorzichtigheid ingebakken in de speelwijze, om de snelheid van Frankrijk te kunnen breken. Verrassing was Moussa Dembélé, de controlerende middenvelder, in de ploeg gekomen door de schorsing van Meunier. Hij een beetje op links, als hulp van Vertonghen bij het afstoppen van Mbappé ook.

In het ruimteschip van Sint-Petersburg hing spanning en zindering, omdat de wedstrijd elk moment een beslissende wending kon nemen. Het mooie was dat voetballers die iets extra kunnen, in goeden doen waren. Wizard Hazard, de heerlijke dribbelaar, die opeens kan versnellen. Griezmann, Mbappé, Pogba ook. Het moet fantastisch voor een voetballer zijn om juist tijdens het WK te gloriëren, om de kwaliteiten te laten zien aan het hunkerende wereldpubliek. Dat lukte aardig, aan beide kanten. Maar slechts één ploeg mocht naar de finale: Frankrijk, dat zondag in stadion Loezjniki in Moskou de winnaar van Engeland – Kroatië treft. België neemt een dag eerder in Sint-Petersburg afscheid in de strijd om de derde plaats, de vervelendste wedstrijd van het toernooi.

De Franse keeper Hugo Lloris houdt de bal tegen. Foto ANP
Meer over