AchtergrondArgentijnse voetballers

De Argentijnen van Ajax en Feyenoord brengen temperament in de Klassieker

Ajax - Feyenoord is zondag ook het duel van vier Argentijnen. Lisandro Martinez en Nicolás Tagliafico bij Ajax, Lucas Pratto en Marcos Senesi van Feyenoord. De mouwen opstropen en er tegenaan!

Ajacieden Lisandro Martinez en Nicolas Tagliafico gaan gezamenlijk een kopduel aan. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Ajacieden Lisandro Martinez en Nicolas Tagliafico gaan gezamenlijk een kopduel aan.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Nicolas Tagliafico is: vurige ogen. Binnen één tel de gevechtshouding kunnen aannemen. Met lange slidings sporen in het veld trekken. Indrukwekkende sprongkracht tonen, voor een 1,72 meter kleine veer. Elk duel beschouwen als persoonlijke wedstrijd. Bloed spugen, zoals afgelopen weekeinde tegen PSV. Doorgaan, desnoods met tulband of watten in de neus.

Ajacied Tagliafico is synoniem voor temperament. Supporters noemen hem Nico. Hij is één van hen, hoe anders hij ook is. En hij is Argentijn. Zijn land- en clubgenoot Lisandro Martinez glom eens van trots na een opmerking van een journalist dat hij qua speelstijl op Daniel Passarella lijkt, een icoon, aanvoerder van de wereldkampioenen van 1978.

Lucas Pratto van Feyenoord, als de Beer losgelaten in de Kuip, kan met smaak vertellen over de talloze derby’s in metropool Buenos Aires. En Marcos Senesi, de gecontroleerd emotionele verdediger van Feyenoord, is na zijn ongelukkige debuut op het kunstgras van Emmen gegroeid tot één van de beste centrumverdedigers van Nederland.

Lucas Pratto (Feyenoord) geeft aanzijzingen. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Lucas Pratto (Feyenoord) geeft aanzijzingen.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Vier Argentijnen. Ze delen temperament. De Argentijnse voetballer is speciaal, alleen al omdat hij uit Argentinië komt, het walhalla onder de voetbalnaties. Heerlijk, een Argentijn, is de eerste reflex. Daarna volgt pas de vraag: kan hij ook voetballen? ‘Temperament’, is de gemeenschappelijke factor, aldus Leo Beenhakker, voormalig trainer van Ajax en Feyenoord. Beenhakker poetste eind jaren negentig Julio Cruz op tot één van de beste spitsen in de historie van Feyenoord.

‘Julio voelde zich eenzaam en niet op zijn gemak. Gelukkig spreek ik Spaans. Er zijn heel wat gesprekken en etentjes geweest in die eerste weken. Hij kreeg zelfvertrouwen en ging brutaal uit zijn ogen kijken. En toen ontplofte hij in de Champions League tegen Juventus, met twee doelpunten.’ Beenhakker wil ook zeggen: geef een speler tijd om te wennen, aan de gewoontes en het land. ‘Ik ben zelf soms met mijn kop tegen de muur gelopen in het buitenland. Je kent weinig mensen, je voelt je eenzaam. Wat denk je: Zlatan, als 19-jarige jongen van de straat in Malmö, in een appartementje in Amsterdam. Ik vergeet nooit de lijfspreuk van Vicente del Bosque, voorheen mijn assistent bij Real Madrid. Hij zei: vijftig procent van het succes van een voetballer komt van zijn ontwikkeling op het veld. De andere vijftig procent gebeurt in de kleedkamer. Wie geef je een schop onder zijn kont, wie een zoen op het voorhoofd. In de kleedkamer win je wedstrijden.’

Tagliafico is de strijder die op en om het veld moest wennen aan de polder. Na drie jaar Nederland eet hij ‘nog steeds niet om 18 uur, maar pas rond 21 uur. Ik mis familie en vrienden en onze gewoonte om veel tijd door te brengen met degenen van wie je houdt. Gelukkig wist ik al veel van Nederland en Ajax toen ik arriveerde, omdat ik vooraf sprak met oud-Ajacied Dario Cvitanich. Ik wist al dat Nederland een goed georganiseerd land is, met koud weer en een moeilijke taal, en dat de levensstandaard hoog is. Dat heeft me geholpen bij mijn besluit hier te komen.’

Nico Tagliafico (Ajax) wint kopduel van Mateo Kovavic (Chelsea) in de Champions League. Beeld
Nico Tagliafico (Ajax) wint kopduel van Mateo Kovavic (Chelsea) in de Champions League.

Want de Argentijn wil naar Europa, continent van topclubs en topsalarissen. Argentinië op zijn beurt, land van Maradona, is het eldorado voor liefhebbers, als cultland van het voetbal. De shirts, de sfeer, de ritmische gezangen op gespring, de onderhuidse spanning, dat weer andere voetbal dan het Braziliaanse. Stevig spel, gekruid met Europese en Zuid-Amerikaanse invloeden. Hard. Technisch. Gepassioneerd.

Voor zogenoemde groundhoppers is een bezoek aan La Bombonera (de Bonbondoos), het stadion van Boca Juniors, de heilige graal. Alleen al die clubnamen: Boca Juniors, River Plate, Independiente, Estudiantes. Scout Piet de Visser bezocht in Buenos Aires soms acht duels in één weekeinde, in verschillende divisies. ‘Fighting spirit, mentaliteit. Zelfs bij de jeugd gaat het er al vreselijk op’, oordeelt hij.

De sfeer kan bedwelmend zijn, of bedreigend. Gewelddadig zelfs. Buenos Aires is een fascinerende samenklontering van voetbal en emotie. Daar liggen gewoon twee reusachtige stadions, van Independiente en Racing, naast elkaar. ‘Lanus - Banfield is ook een feest’, aldus Patrick Busby, scout bij FC Twente en kenner van Zuid-Amerikaans voetbal. Dat zijn twee clubs uit de ommelanden van Buenos Aires. Busby: ‘Door die strijd romantiseer je het niveau van de spelers af en toe.’

De rivaliteit tussen Boca en River Plate is die tussen Ajax en Feyenoord, maar dan in het kwadraat. Passie ontaardt soms in geweld. Spits Lucas Pratto van Feyenoord: ‘We speelden met River Plate in 2018 de finale van de Copa Libertadores (de Champions League van Zuid-Amerika) tegen Boca. Onze bus werd kapot gegooid door Boca-fans en later werd bij die van Boca een ruit ingegooid waarbij een speler gewond raakte. Toen is besloten de tweede wedstrijd in Madrid te spelen. Dat gaf stress en we waren vermoeid, maar hebben toch gewonnen. Ik scoorde tijdens die finale twee keer; dat is het hoogtepunt van mijn carrière, samen met mijn vijf wedstrijden met het Argentijns elftal.’

Feyenoord zag in Pratto een versterking, al is hij niet afkomstig uit de hoogste kaste Argentijnen. Busby vertelt graag hoe Angel di Maria uiteindelijk niet naar Nederland kwam, omdat clubs hem te duur vonden. Hij, voorheen werkzaam bij Ajax: ‘In 2005 waren Agüero, Lucho Gonzalez en Mascherano nadrukkelijk in beeld bij Ajax.’ De Visser was voor PSV eens serieus bezig met Carlos Tevez. Allemaal niet haalbaar.

Lisandro Martinez (Ajax) maakt een smak. Dani de Wit (AZ) kijkt toe. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Lisandro Martinez (Ajax) maakt een smak. Dani de Wit (AZ) kijkt toe.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Vaak komt de tweede garnituur naar Nederland, zodat altijd het gevaar van mislukking op de loer ligt. Ajax zag Lisandro Magallan alweer vertrekken. De verdediger stond in de basis tijdens de legendarische 6-2 nederlaag in Rotterdam van twee jaar geleden, en hij gleed op het cruciale moment uit waardoor Lucas Moura in de laatste seconde kon scoren voor Tottenham en Ajax de finale van de Champions League miste. Knulliger kan een loopbaan niet verlopen. Hij is nu zelfs reserve bij Crotone in de Serie A.

Busby vraagt zich af of hij op de juiste aspecten is gescout. ‘Bal veroveren en inleveren, dat kan hij goed. Maar niet opbouwen, of met veel ruimte in de rug spelen, zoals Ajax doet.’ Een nog groter mysterie was de komst van Ivan Gabrich, spits in het grote Ajax van Van Gaal, de beoogde opvolger van Patrick Kluivert. Op Youtube zijn nog beelden te zien van zijn debuut bij NEC, met een hopeloos verprutste kans. Ploeggenoten wisten niet eens welk been zijn favoriete been was. Van Gaal noemde hem de spits die nooit omviel. Nu zegt Van Gaal: ‘Toen Gabrich werd gehaald, was het gebruik van videobeelden nog niet gebruikelijk en ging je af op inzichten van je scouts. In deze tijd heb je én videobeelden en statistieken én veel meer informatie van de mens achter de voetballer.’

Gabrich verdween in het niets. Zeker de helft van de Argentijnen in de eredivisie liet weinig indruk achter, ondanks de verwachtingen, alleen al omdat ze Argentijn waren. Spelers als Cahais (FC Groningen), Montoya (Feyenoord), Bargas (De Graafschap), Losada (Heerenveen) en Freire (PEC). Van de huidige Argentijnen bij Ajax en Feyenoord zijn Tagliafico en Senesi voltreffers. Martinez doet het doorgaans uitstekend, al speelt hij weinig door hevige concurrentie en zijn mindere snelheid. Pratto is nog een kwestie van afwachten, nadat hij onlangs met veel bombarie arriveerde.

Marcos Senesi (Feyenoord) gaat tot het uiterste. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Marcos Senesi (Feyenoord) gaat tot het uiterste.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Hij is een spits die weet wat een spits hoort te doen. Vrijlopen, werken, af en toe scoren. Journalist David Endt heeft hem vaak bekeken, ook als tv-commentator van Zuid-Amerikaanse wedstrijden. ‘Hij heeft arbeidsethiek. Hij is geen groot technicus en is niet snel, maar wel altijd fit, scherp en slim. Hij heeft alle limieten in het voetbal gezien en soms overschreden. Feyenoord zal plezier aan hem beleven, omdat hij alles wenst te geven en nooit onder de indruk is.’

Endt heeft genoeg Argentijnen meegemaakt, ook in zijn rol als teammanager van Ajax. ‘Ze verbaasden zich soms over de laconieke houding van Nederlandse spelers. Wat wij Nederlanders als honderd procent beschouwden, zagen zij als tachtig procent. Dat heeft ook met opvoeding te maken, met de kleedkamer, met hiërarchie. Inzet is bij Argentijnen niet onderhandelbaar. Het is temperament op een ander niveau, met soms kortsluiting in het hoofd tot gevolg. Ze gaan volledig op in wat ze moeten doen. De rest van de wereld bestaat dan niet. En de jongeren volgen de ouderen blindelings.’

Tagliafico was, mede door vermoeidheid, minder op dreef voor de winterstop, maar hij lijkt weer opgeladen. Hij en Martinez mochten kort terug naar Argentinië in de winterstop, ondanks corona. Tagliafico tekende al een paar keer bij in Amsterdam en is behoorlijk gewend, hoewel hij dus nog steeds om 21 uur eet. ‘Het Nederlands voetbal heeft een zeer herkenbare stijl. Bij de meeste clubs bestaat de wens om echt te voetballen, om goed op balbezit te spelen en tactiek werkelijk als een voordeel te benutten. Het is een competitie waarin jonge spelers het spel op een goede manier leren, wat ze vaak een mooie transfer naar het buitenland oplevert.’

Hij heeft zin in de klassieker. Net als Pratto: ‘Ik kijk er ontzettend naar uit. Jammer dat er geen publiek is. In elk land hebben Klassiekers hun eigen stijl en tradities. Ik heb meegemaakt dat we de nacht van tevoren in een hotel sliepen en werden wakker gehouden door supporters van de tegenstander, dat er stenen en vuurwerk naar me werden gegooid. Dat is niet goed te praten, maar geeft wel aan hoe heftig supporters voetbal kunnen beleven.’

Zeker in Argentinië.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden