De antipathie tussen twee grote trainers

Het is de nummer twee tegen de nummer drie op de ranglijst, het is het zuiden tegen het noorden, maar het is vooral coach tegen coach, Arsène Wenger tegen Alex Ferguson....

Vanavond vindt op Highbury het vervolg plaats op de Battle of the Buffet, de wedstrijd in oktober 2004, toen in de catacomben van Old Trafford met pizza's en soep werd gegooid. Ferguson moest een ander wit overhemd aantrekken voor de persconferentie na afloop van de wedstrijd Manchester United - Arsenal, omdat het vorige onder de etenswaar zat. Wenger zou in de gang zelfs in bokshouding tegenover Ferguson hebben gestaan, hoewel niemand dat ooit heeft bevestigd.

Wel sprak Ferguson er nog enkele weken later schande van dat Arsenal nog niet zijn excuses had gemaakt voor het incident. Wenger reageerde gebeten: 'Ik ga niet in op de provocaties van die man.'

De clubs liggen elkaar niet, de trainers mogen elkaar niet. De wedstrijd tussen Arsenal en Manchester United is daardoor de laatste jaren uitgegroeid tot de meest beladen confrontatie in de Premier League, net zoiets als die tussen Barcelona en Real Madrid of Celtic en Glasgow Rangers.

De duels ontaardden telkens in incidenten op en buiten het veld, waarover nog wekenlang werd nagepraat en waarbij de beide trainers elkaar beschuldigden van provocaties. Zelfs de laatste ontmoeting - die voor de Carling Cup waarin beide teams met hun jeugdelftal uitkwamen - verliep onrustig. Een geprikkelde Robin van Persie deelde een elleboogstoot uit aan Kieran Richardson van Manchester United, waarna een massale vechtpartij ontstond. Ferguson eiste na afloop dat de FA de Nederlander, die er met een gele kaart van af kwam, zou schorsen.

Vorig seizoen was een andere Nederlander de oorzaak van een onvriendelijke confrontatie na afloop. Arsenal-spelers belaagden na het laatste fluitsignaal Ruud van Nistelrooij die vlak voor tijd een penalty had versierd en die daarna zelf had gemist. De FA greep dit keer wel in en schorste tot woede van Wenger een drietal Arsenal-spelers.

Het seizoen daarvoor was Arsenal-verdediger Sol Campbell een rode kaart aangesmeerd, waardoor Manchester United alsnog de titel greep. En in oktober liet Wayne Rooney zich in het strafschopgebied vallen, zodat op Old Trafford een einde werd gemaakt aan een reeks van 49 wedstrijden zonder verlies voor Arsenal.

Wenger beschuldigde scheidsrechters ervan Manchester United continu de helpende hand toe te steken. Het leidde tot een reprimande en boete van de FA. Maar Arsenal is niet onder de indruk. 'Ik weet dat alle teams een thuisvoordeel hebben, maar United krijgt op Old Trafford zoveel beslissingen mee', stelde Campbell aan de vooravond van het nieuwe duel.

Inmiddels hebben de besturen van beide clubs verschillende vredesmissies uitgevoerd, maar veel lijkt het niet te hebben geholpen. Vanavond staat veel op het spel. De verliezer lijkt definitief af te haken in de titelrace. Chelsea-trainer Jose Mourinho gooide nog wat olie op het vuur. 'Dit wordt een goede wedstrijd voor ons.'

De Portugese intrigant prees zelfs omstandig Alex Ferguson als een 'goed verliezer' zonder de naam van Wenger te noemen. Chelsea staat nu tien punten voor en weet dat tenminste een van de concurrenten op een onoverbrugbare achterstand wordt gezet.

Ferguson zei afgelopen weekeinde dat de wedstrijd op Highbury niet uit de hand hoeft te lopen. 'Mijn team zal zijn zelfbeheersing niet verliezen', zei de Schot, daarmee suggererend dat alle mogelijke incidenten de schuld zouden zijn van Arsenal. Wenger reageerde als door een wesp gestoken. 'Wij zijn het sportiefste team in de Premiership. We hebben minder kaarten gekregen dan ieder ander.'

Wenger zei de woorden van Mourinho dat Ferguson een 'goed verliezer' is niet te kunnen beamen. 'Je kunt in deze baan niet overleven als je een goed verliezer bent. Een goede verliezer is iemand die blij is te verliezen en zo iemand heb ik nog nooit aan de top ontmoet.'

De antipathie tussen beide trainers is niet vreemd. De karakters van Wenger en Ferguson botsen. De Arsenal-trainer is de gentleman van de Premier League, een rustige en bedachtzame Fransman die toegewijd is aan zijn club en het voetballen. Hij hamert op fitness en wil niet dat spelers buiten het veld in opspraak komen. Daarom verbiedt de club alcohol in de spelershome en kleedkamers.

Wenger houdt elk detail in het oog. Zo controleert hij vlak voor elke uitwedstrijd de temperatuur in de spelersbus, zodat de zuurstof beter door het lichaam van de spelers kan stromen. Hij vermijdt zoveel mogelijk contacten met andere trainers. Premier League-coaches drinken na afloop samen een glas wijn, maar met Wenger duren die ontmoetingen meestal kort.

Ferguson is de peetvader van het Engelse trainerskorps. Hij zit al zolang bij de club - en heeft zoveel gewonnen - dat hij zichzelf bijna onaantastbaar acht. Hij is rechtdoorzee en denkt zwartwit. Als hij iemand niet mag, dan komt het niet gauw goed. Maar als hij iemand wel mag - zoals Roy Keane of Ruud van Nistelrooij - dan laat hij die zelden vallen.

Ferguson is een gezelligheidsmens die geen uitnodiging overslaat. Hij houdt van wijn, paarden en reizen en is een groot organisator van allerlei evenementen. Maar Wenger komt hij alleen tegen als de twee clubs elkaar ontmoeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden