Profiel Nimir Abdelaziz

De 2,01 meter lange Abdelaziz, springveer met elastieken polsen, is Nederlands volleybalhoop

Nimir Abdelaziz belandde op zijn 4de vanuit Namibië in het Gelderse Haaften, waar hij volleybal als zijn passie ontdekte. Nu is hij de hoop van Nederland op het WK dat deze week is begonnen.

Foto Jiri Buller / de Volkskrant

Hij neemt met zijn atletische lichaam verschillende houdingen aan voor de fotograaf. In Ede moet Nimir Abdelaziz (26) nog even gehuldigd worden voor zijn uitverkiezing van volleyballer van het jaar. De uitreiking van de Ingrid Visser Award, een glazen beeldje vernoemd naar de vermoorde volleybal­legende, had nog niet eerder kunnen plaatsvinden.

Abdelaziz vindt niets te veel. Dit is zijn moment. Hij glimt. Hij vindt het geweldig om de beste volleyballer van Nederland te zijn. De jongen, geboren uit een Tsjadische vader en een Nederlandse moeder, die op zijn 4de vanuit Namibië in het Gelderse Haaften belandde en volleybal als zijn passie ontdekte. En dan de beste van een land worden. Kan het beter?

Hij houdt van de dagen in de schijnwerpers. ‘Ik speelde afgelopen seizoen na mijn transfer van Poitiers naar Milaan mijn eerste wedstrijd in de Serie A1. Het was tegen Trentino, de nummer twee van het jaar ervoor. We wonnen met 3-2. Ik maakte dertig punten, acht aces. Jongens, Nimir is de nieuwe diagonaal, klonk het. Mooi.’

De gestileerde atleet noemt zichzelf een showmannetje, zeker sinds hij in 2016 is overgestapt van het spelverdelen naar het pure aanvalswerk, de positie van diagonaal. Daar staat de aanvaller die de meeste ballen krijgt, ook de ‘puinballen’. De man die daar acteert heet niet voor niets de vuilnisophaler, vrij naar olympisch kampioen Olof van der Meulen. De diagonaal moet de blokkering van de tegenstander in puin slaan.

Nimir Abdelaziz maakte die ongekende overstap van setuppen naar smashen in 2016. Het zat altijd al in zijn hart, aanvallen, maar omdat hij in zijn jeugd niet zo lang was (op zijn zestiende was hij net de 1,80 meter voorbij), was hij gaan spelverdelen.

Foto Jiri Buller / de Volkskrant

Groei­spurt

Toen de groei­spurt kwam, naar 2,01 liefst, gold hij opeens als de ideale spelverdeler. Lang, met elastieken polsen, een springveer ook. De nieuwe Peter Blangé, zo drukte de Nederlandse volleybalwereld het verlangen naar het verleden uit.

Tot die dag dat bij zijn Franse club een aantal aanvallers uit de running was wegens blessures en de trainer Abdelaziz verzocht diens aanvalskunnen te tonen. Red ons. Hij was vijf wedstrijden lang de topscorer. Daarna keerde hij voor de Franse play-offs nog even terug als spelverdeler, maar voor zichzelf had hij de beslissing genomen. Hij ging zijn hart volgen.

Zo stapte hij in mei 2016 op bondscoach Gido Vermeulen af, die hem voor het zesde jaar op rij de spelverdeling van het nationale team wilde laten doen. Het zat anders. Bij Poitiers wisten ze dat hij het nieuwe seizoen zou gaan aanvallen. Hij had zich bewezen. ‘Ik stapte twee dagen voor de start van de interlandzomer naar Gido. Ik zeg: Gido, ik snap dat het heel kut is, maar vanaf dit moment ben ik geen spelverdeler meer.’

Hij wist dat hij een zomer van hard werken nodig had om knieën en schouders te laten wennen aan het jumpen en rammen. Alleen maar onder de bal kruipen en met fluwelen vingers de aanvalsbal aangeven, dat ging hem niet worden.

Abdelaziz belandde naast de selectie. Van Dijk en Ter Maat waren de hoofdaanvallers. Toen hij zich had bewezen als aanvaller, kwam hij terug. De vorige zomer werd hij de beuker vanachter de 3-meterlijn. Hij was toen al zeker van zijn transfer naar Italië, nog altijd het beloofde land van volleybal.

Hij werd voor Power Volley Milano aangetrokken door een grootheid, Andrea Giani. Dat is de beste volleyballer uit de Italiaanse historie. Giani werd driemaal wereldkampioen, maar verloor twee olympische finales, waaronder die van 1996 tegen Nederland. De bal van Giani tegen de antenne, bij het Nederlandse matchpoint op 16-15, was destijds het tijdelijke dieptepunt van de Italiaanse volleybalgeschiedenis. ‘Daar hebben we het maar niet over’, grapt Abdelaziz.

Foto Jiri Buller / de Volkskrant

Videobeeld

Giani kocht de Nederlander met Afrikaanse wortels zonder hem te zien. De scout van Milaan, een Fransman, had videobeeld, maar nog belangrijker, de statistieken. In vijftien wedstrijden had Abdelaziz 355 punten gemaakt, waaronder zestig aces, directe punten van de servicelijn.

Zijn service bleek het ook in de Italiaanse A1 goed te doen. Ondanks het missen van zeven wedstrijden, na een buikspierblessure, voerde Abdelaziz (26) aan het eind van het seizoen de ranglijst van beste opslag aan. ‘Ik had dertig aces meer dan de nummer twee.’

Het kanon wachtte niet het voor de deur staande WK (in Bulgarije en Italië) af voor de verlenging van zijn Milanese contract. Hij was in maart al akkoord.

Niet te vroeg, vindt hij. Na het WK zou hij geen beter contract hebben gekregen. Hij heeft getekend als ware hij een wereldtopper. Andere topclubs in Italië wilden hem ook. Maar Milano was de eerste en Abdelaziz heeft het er geweldig naar zijn zin.

Na 16 jaar weer op het WK

Zestien jaar ontbrak het Nederlandse mannenteam op het WK volleybal. De toernooien van 2006, 2010 en 2014 waren onhaalbaar voor het land dat in de jaren negentig een grootmacht was. In 1996 werd Nederland olympisch kampioen, een jaar later Europees kampioen.

De terugkeer op het hoogste mondiale niveau is aan de orde bij het WK-toernooi dat in twee Europese landen wordt gehouden: Italië en Bulgarije. Nederland speelt zijn eerste vijf poulewedstrijden in Ruse, een stad net onder de Bulgaars-Roemeense grens, en stuit daarbij op vijf zware tegenstanders.

Drie ploegen lijken onverslaanbaar voor de nummer 25 van de wereldranglijst: olympisch kampioen Brazilië, de nummer één van de ranking, Canada (6) en Frankrijk (9). Nederland moet zijn punten veroveren in de confrontaties met China (20) en Egypte (13).

Woensdag is Canada de eerste tegenstander. Daarna volgt een rustdag en vervolgens zijn er vier wedstrijden op rij. De topvier uit de poule van zes gaat door naar de volgende ronde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.