Davis bedankt Thialf met tranen

De mooiste wereldtitel van de veertien hoofdprijzen in Heerenveen was zaterdag voor Shani Davis. De Amerikaanse veteraan greep, tegen alle logica in, de titel op het nummer dat hem al in 2006 en 2010 olympisch goud bracht. De door de fans op handen gedragen schaatsheld liet zijn tranen na de overwinning op de 1.000 meter de vrije loop.

Shani Davis.Beeld ap

Zo had de wereld hem nog nooit gezien. 'Dit is historisch. Ik huil nooit. Maar zo gelukkig ben ik met deze titel. Ik heb de voorbije tien jaar zo vaak gezegd: ik wil wereldkampioen worden in Thialf. Het lukte me nooit. Deze dag was mijn laatste kans en ik ben geslaagd. Voor een vol huis. Toen kwamen de tranen, want ik heb veel meegemaakt dit seizoen.

Shani Davis, 32, al vele jaren aanvoerder van de Adelskalender - de wereldranglijst aller tijden - incasseerde deze winter 800 dollar (700 euro) aan prijzengeld. 'Een laagterecord.' Hij teert op zijn spaarkapitaal in. Hij zou mogelijk zijn gestopt, als hij in Heerenveen niet zo'n enorme opleving had meegemaakt.

Vierde en vijfde plaatsen zijn ver beneden zijn stand. 'Ik weet dat het tijd wordt te verdwijnen, maar mijn hart zegt me dat ik een kampioen kan zijn. Als ik het ijs op stap, probeer ik nog steeds te winnen.'

'Toewerken naar die ene piek'

Een jaar geleden was hij zwaar ontgoocheld. Problemen in de Amerikaanse voorbereiding op de Olympische Winterspelen van Sotsji kostten hem het gedroomde, derde achtereenvolgende goud op de 1.000 meter. Hij werd achtste, op driekwart seconde van winnaar Stefan Groothuis. Weg grote sponsorcontracten. De dag van de oogst, werd een nacht met een lege korf.

De koppige Davis wil nog door, wetende dat hem buiten een enkele eruptie niet veel meer toebedeeld zal zijn. 'Vroeger was ik constant de beste. Nu moet ik toewerken naar die ene piek. Het is de leeftijd.'

Nog een jaar?

De nummer drie op de 1.000 meter, de Nederlander Kjeld Nuis, sprak hem bij de felicitatie aan met 'opa'. 'Ik vind dat een eer. Ik schaatste al toen Kjeld nog geboren moest worden. Ik schaats al 27 jaar, langer dan Kjeld leeft. Vroeger legde ik de lat hoog. Werd er op mij gejaagd. Nu hebben we opeens Russen, Joeskov en Koelizjnikov, die mijn hoogte beginnen te bereiken. Daarvoor waren er de Nederlanders.'

Het is de cyclus van opkomst en verval die Davis tracht te ontlopen. Hij heeft alles gewonnen. Hij werd wereldkampioen allround (2005 en 2006), wereldkampioen sprint (2009) en was tweemaal olympisch kampioen. Bij de WK afstanden veroverde hij de voorbije jaren in totaal acht keer goud.

Voor volgend seizoen heeft hij zijn plannen nog niet gereed. Eventueel is er als altijd het basisplan: alleen werken, zonder coach. Davis: 'Maar ik zie dat mijn concurrenten allemaal met specialisten werken, met trainingsgenoten, om beter te worden. Ik geloof niet meer dat ik het in mijn eentje kan. Ik sta open voor alle kansen. Nederlanders wilden me vroeger niet. Ik was hun rivaal, ze wilden mij als concurrent niet sterker maken. Maar als het nu wel kan, dan ben ik een gelukkig man.'

De tegenwerping dat die goed betaalde Nederlanders zich suf schaatsen om door alle kwalificaties heen te komen, verwierp Davis. 'Sven Kramer, een geweldige sportman, heeft altijd de veiligheid van een grote sponsor gehad. Ik was de hongerlijdende artiest. Ik had zonder probleem elke week een wedstrijd geschaatst als ik zoveel betaald zou krijgen als Sven. Ik zou elke fan een handtekening hebben gegeven. No problem.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden