Dansen op het graf van de Engelse atletiek

De Britse atletiek staat financieel aan de afgrond; er zijn geen inkomsten meer, de televisie is niet langer geïnteresseerd in atletiek-beelden....

door Rolf Bos

HET is een fraai stel, daar in de bovenzaal van het Hongaarse instituut voor geologie. Linford Christie, Jamie Baulch en Paul Gray zijn met sprinter Darren Campbell meegekomen, die na zijn overwinning op de 100 meter door zijn sponsor in het zonnetje wordt gezet. Baulch is gepassioneerd 400-meter loper, Gray prefereert horden op de baan.

Christie, voormalig olympisch-, wereld-, én meervoudig Europees kampioen, hangt in een stoel zoals alleen een sprinter in een stoel kan zitten. Onderuitgezakt staat hij journalisten te woord: het gaat weer goed met de Engelse atletiek; hij vindt het fantastisch dat hij als coach van jonge atleten mee mocht naar Boedapest.

De bond heeft alle moeite gedaan Christie te accrediteren. 'Uniek', aldus Christie. In zijn tijd was dat wel anders. Christies coach, Ron Roddan, moest in 1993 tijdens de WK in een Londense televisiestudio toezien hoe zijn pupil naar goud snelde. Niet dat de bond op alle fronten mensvriendelijker is geworden: Roger Black, jarenlang hét Britse gezicht op de 400 meter, werd nog deze zomer op minne wijze bij het grootvuil gezet.

Vorig jaar borg Christie (38) de spikes op om zich te wijden aan het coachen van jonge atleten als Darren Campbell. De kersverse Europees kampioen trainde al eerder met Christie; na een kortstondige flirt met de voetballerij bij de tweede divisie-club Plymouth Argyle keerde Campbell terug op de atletiek-baan.

Campbell, Gray, Dougie Walker, Iwan Thomas en Mark Richardson zijn de nieuwe helden van de Britse atletiek, die sportief weer in de lift zit, maar financieel donkere tijden beleeft.

De bond, de British Athletic Federation (BAF), werd eind vorig jaar onder curatele geplaatst nadat ze op te grote voet had geleefd. De schulden waren opgelopen tot een half miljoen pond, de dagelijkse uitgaven bleken vierduizend pond te bedragen, zo ontdekte David Moorcraft, zelf ooit een verdienstelijk atleet en de nieuwe manager van de BAF, vorig jaar.

Onder de schuldeisers beroemde namen: Michael Johnson, Donovan Bailey, hinkstapspringer Jonathan Edwards ('zeventigduizend pond') en Linford Christie himself. Ook ligt er nog een miljoenenclaim van Diane Modahl, de 800 meter-loopster die onterecht van dopebruik werd beschuldigd.

In de gouden jaren tachtig van de Britse atletiek - met Sebastian Coe, Steve Cram, Steve Ovett en Peter Elliott - was de publieke belangstelling bij Britse atletiekgala's vele malen groter dan de laatste jaren.

De bond heette in die jaren nog British Amateur Athletic Board (BAAB), de inkomsten uit televisierechten waren enorm. Tussen 1985 en 1995 bracht de verkoop van televisie-rechten ruim dertig miljoen pond op. Dat had tot gevolg dat ook de sterren en hun managers meer geld gingen vragen. Dat geld bleven ze betalen, ook toen de inkomsten achterbleven.

The show must go on, eisten de televisie en het grote publiek, maar op het moment dat de Britse atletiek niet langer middenlange afstandsatleten voortbracht die records lieten sneuvelen, viel de belangstelling weg. Niet langer had de Britse sportpers de mogelijkheid opgetogen te schrijven als ze had gedaan toen het trio Coe, Cram en Tom McKean schitterde. Het drietal kwam in 1986 op de EK gezamenlijk de laatste bocht van de 800 meter uit en de pers meldde: 'Three spitfires coming out of the clouds.'

Op de EK's van 1990 en 1994 werd door de Britten nog goed gepresteerd, maar op mondiale evenementen bleven successen uit, zeker op de middenlange afstanden, die gedomineerd werden door Afrikanen en Zuid-Europeanen.

Tijdens de laatste Olympische Spelen en de WK van Athene waren er geen gouden medailles voor Britse atleten, ook niet op andere disciplines, en ook dat eiste zijn tol. De tv-moloch verlegde de interesse naar rugby en voetbal. Slechts Channel 4 heeft nog wat geld over voor de noodlijdende sport. De inkomsten komen nu voornamelijk van de Britse Lotto en ook de internationale atletiekunie IAAF wil bijspringen. Inmiddels is een nieuwe (interim-)organisatie opgericht, UK Athletics '98, die de problemen van de failliet verklaarde BAF moet afhandelen.

Het is een belangrijke week voor de Britse atletiek, aldus Christie, die zelf driemaal Europees goud won. In 1986 (met Coe nog in de ploeg) waren er acht gouden plakken, in Split waren er negen, vier jaar later in Helsinki stond de teller stil bij zes.

Van de jonge generatie, met atleten als Campbell en Richardson, wordt de komende jaren veel verwacht; de meer ervaren leden van de Britse ploeg kunnen dit weekeinde ook nog helpen de Britse atletiek in het juiste spoor te houden. Jonathan Edwards, de hinkstapspringer, treedt op zondag (een dag waarop hij vroeger niet sportte) aan in de zandbak, Colin Jackson is vanavond aan de beurt.

Christies gage bedroeg 35 duizend pond voor het lopen van honderd snelle meters; 110 meter-hordenloper Jackson kreeg een bedrag van de BAF dat daar niet ver onder lag. Jackson, ook aanwezig op het Campbell-feestje in het door sponsor Puma afgehuurde zaaltje van het Hongaarse instituut voor geologie: 'Dat was onze marktwaarde als we in eigen land liepen. Je kunt ons niet de schuld geven van de financiële crisis binnen de bond. Misschien organiseerde de BAF wel te veel wedstrijden.'

Jackson krijgt, net als Christie en Edwards, nog geld van de failliete bond, maar ook hij vindt het nog steeds geweldig dat hij voor het Britse team mag uitkomen. De Europees-, olympisch- en wereldkampioen, zegde in de aanloop van de 17e EK lucratieve wedstrijden af om zich optimaal te kunnen voorbereiden.

'Ik verloor een hoop geld, door niet tegen de Amerikaanse hordenlopers uit te komen. Maar ik vind het erg belangrijk om deel uit te maken van dit Britse team. Het is nog steeds een grote eer.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden