Profiel Danny Buijs

Danny Buijs heeft een moeilijke start als trainer bij FC Groningen: ‘Ik voel soms gêne als ik supporters in de stad tegenkom’

Danny Buijs coacht voor het eerst in de eredivisie. Buijs beleeft een valse start bij FC Groningen en staat nu al onder druk. 

FC Groningen coach Danny Buijs geeft aanwijzingen vanaf de bank. Foto Jiri Buller

Uiterlijk is Danny Buijs kalm, maar na de derde nederlaag in vier wedstrijden staan zijn ogen dof. De 36-jarige trainer van FC Groningen, debuterend in het profvoetbal, worstelt met de matige seizoenstart. Hij zit zichzelf in de weg met een groot verantwoordelijksgevoel.

Buijs voelt zich verantwoordelijk voor de medewerkers van de club, voor wie het werk een stuk gemakkelijker was geweest als FC Groningen een paar keer had gewonnen. Daarnaast heeft hij te doen met de supporters, die hij zo graag trots wil laten zijn op hun club. ‘Ik voel soms gêne als ik die mensen in de stad tegenkom.’

En hij voelt zich schuldig naar zijn gezin, dat hij deze zomer meesleepte vanuit Alblasserdam naar Groningen. Morgen gaan zijn kinderen voor het eerst naar hun nieuwe school, maar Buijs heeft er zijn kop nog niet helemaal bij. ‘Misschien is dat de makke van een beginnende trainer’, geeft hij toe. ‘Soms moet je jezelf een moment gunnen waarop je zegt: stoppen met malen. Genoeg is genoeg.’

Als speler van FC Groningen liep Danny Buijs wekelijks de plaggen uit het veld. Na afloop zei hij in interviews zonder omwegen waar het op stond. Die twee zaken maakten hem ongekend populair in Groningen. Logisch dat de verwachtingen hooggespannen waren toen FC Groningen hem de kans gaf als trainer te debuteren in de eredivisie.

De club had hem uitgebreid geanalyseerd, zelfs naar trainingen van ­Kozakken Boys waren scouts gestuurd. Die zagen een jonge, enthousiaste en ambitieuze trainer met een heldere visie over hoe hij zijn ploeg wilde laten voetballen. Buijs begon de competitie met een nederlaag bij ­Vitesse, daarna werd er verloren van Willem II. Na de zege bij De Graafschap hoopte hij het lek boven te hebben.

Knullig verdedigen

Tegen PEC Zwolle ziet Buijs zijn ploeg zondag aardig beginnen. De jarige Django Warmerdam krijgt twee grote kansen, maar stuit op doelman Mickey van der Hart. In de tweede helft profiteert de ploeg van John van ’t Schip van knullig verdedigen in de Groninger defensie, waardoor Vito van Crooy de 0-1 kan inschieten.

Die klap komt het piepjonge FC Groningen niet meer te boven. Na afloop daalt een fluitconcert neer op de ploeg. De lege plekken, geaccentueerd door de gifgroene stoeltjes in het Hitachi Stadion, doen pijn aan de ogen.

Qua spelersmateriaal mag Groningen dan geen wonderploeg hebben, door het stadion, de achterban en de geschiedenis van de club zijn de verwachtingen van oudsher hoog. Ook Buijs begon vol ambitie. ‘Ik wil niet zeggen dat ik het heb onderschat, maar bepaalde zaken heb ik misschien te rooskleuring ingezien. Aanvallend, opbouwend komen we tekort. Daar moeten we de komende weken aan werken.’

Als trainer van Kozakken Boys had hij vorig seizoen ook met een tegenvallende start te maken, maar die bij FC Groningen is in geen enkel opzicht daarmee te vergelijken, zegt hij. ‘Toen waren we in wedstrijden de bovenliggende partij. Nu hebben we onze handen vol, daar moet je eerlijk in zijn.’

Muiten

En dus ziet Buijs langzaamaan de gebruikelijke mechanismen ontstaan die horen bij een ondermaats presterende volksclub. Het publiek mort, de pers zoekt verklaringen en spelers muiten. Anderhalve week terug beklaagden Tom van Weert en Jesper Drost zich op FOX over hun rol binnen het team. ‘Ik vond mijn trainer ook weleens een lul hoor’, reageerde Buijs. Maar negativiteit kon hij niet gebruiken: de twee vertrokken respectievelijk naar Aalborg BK (Denemarken) en Heracles.

Er zijn in Groningen ook vingers die wijzen naar Ron Jans, de technisch manager van de club. Hij zou zijn beginnende trainer met een te matige selectie en een te hoge doelstelling hebben opgezadeld. Jans, in de perskamer: ‘We leggen geen keiharde eisen neer. We willen, zoals heel veel ploegen, graag tot de subtop behoren, het linkerrijtje. Dat wil Danny zelf ook. Misschien dat een overenthousiaste speler een keer iets over Europees voetbal heeft geroepen, maar we vragen geen onrealistische dingen.’

Als voormalig trainer weet Jans uit ervaring waar nu het gevaar schuilt voor Buijs. ‘Je wilt het liefst dingen gaan veranderen om het tij te doen keren. Maar je kunt beter de zaken die goed gaan proberen te verbeteren. Je moet dicht bij jezelf blijven.’

Als technisch manager wil hij vooral een luisterend oor bieden. ‘Je moet er voor hem zijn, adviseren, analyseren. We gaan er samen voor zorgen dat er een ommekeer komt.’ En die komt er, zegt hij, ook al is Ajax de volgende tegenstander. ‘Ik was net in de kleedkamer. Danny zei heel rustig dat deze nederlaag niet nodig was geweest. Daarna wenste hij alle internationals een prettige week bij hun land. Ik zag geen trainer die de kluts kwijt was.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.