Interview Daley Blind

Daley Blind is hongerig naar nóg zo’n Champions League-seizoen: ‘De beste zijn is een soort verslaving’

Daley Blind wint in de lucht van Lucas Vasquez (Real Madrid) tijdens de achtste finale van de Champions League. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Zo nu en dan verschijnen beelden van de Champions League van vorig seizoen in de gedachten van Daley Blind. ‘Vooral de positieve momenten, maar ook de pijn van de halve finale.’

Het Europese avontuur van Ajax in de Champions League begint dinsdag opnieuw, thuis tegen Lille, in de wetenschap dat het moeilijk zal zijn om de reis van vorig seizoen te herhalen. Met al zijn zoete herinneringen en de bittere afloop, vanwege de uitschakeling door Tottenham Hotspur die Daley Blind (29) slapeloze nachten bezorgde. ‘Nu niet meer, maar ik heb daar veel slechte nachten van gehad. Die uitschakeling, vlak voor tijd. We waren zo dicht bij de finale van de Champions League. Wat met Ajax, in deze tijd, toch minder realistisch is dan voorheen. Met veel jeugd, met jongens van de club, ook mijn eigen club. Om daarmee de finale te halen, was zo bijzonder geweest. Met het voetbal dat we wilden spelen. Aanvallend, attractief voor het publiek.’

In 2017 won Blind met Manchester United de Europa League. Na de finale tegen Ajax zei hij tegen directeur Edwin van der Sar: ‘Ik zou ooit nog met Ajax een finale willen spelen. Dat kwam bijna uit nu. Op vakantie in Italië zeiden zoveel mensen, op straat of in een restaurant: jullie hadden onze harten veroverd. Ze waren supporter van Ajax geworden.’

De uitschakeling op 8 mei, door de treffer van Lucas Moura diep in blessuretijd, beukte hem omver in emotioneel opzicht. ‘Meestal zijn we nog even boven (het spelershome) na de wedstrijd. Ik zei tegen mijn familie: ik kom niet, geen zin in. Ga maar alvast in de auto zitten, ik kom er zo aan. Na de media ben ik in de auto in tranen uitgebarsten. Mijn vrouw reed. Ik zei: schat, zeg maar niets vanavond. Ik heb een biertje opengetrokken, tv gekeken. Een serie of zo. Ik weet het niet eens meer. Dit blijft nog heel lang pijn doen.’

Zelfvertrouwen

Maar de sportman staat ook weer op, want het sportleven gaat door en uiteindelijk overheersen mooie momenten in de gevoelens. ‘Real Madrid-uit. Veel jongens speelden daar de wedstrijd van hun leven.’ Ajax won met 4-1. ‘Ik was er ook bij toen we jaren daarvoor werden afgeslacht in dat stadion. Nu was daar het moment waarop wij als spelers naar elkaar keken en dachten: dit kan weleens heel bijzonder worden. Na Madrid volgde Juventus. Je hoorde om je heen: Ronaldo zal wel opstaan. We keken elkaar weer aan. Ook dit kunnen wij. Er zat zoveel zelfvertrouwen in het elftal, zoveel geloof in het plan van spelen. We gingen met zoveel durf het veld op en het pakte telkens goed uit.’

Maar nu is alles opnieuw begonnen, met een aantal andere spelers, na het vertrek van Matthijs de Ligt, Frenkie de Jong en Lasse Schöne, drie bepalende pionnen. ‘We hebben de lat weer hoog gelegd voor onszelf. Iedereen beseft goed dat we hebben ingeleverd, zeker qua vastigheden. Het moet weer gaan groeien. Het was al niet vanzelfsprekend dat we twee voorronden zouden winnen, al verwachtte iedereen dat wel. Je ziet aan PSV hoe moeilijk dat is. En wij hadden een flinke kluif aan Paok en Apoel. Het is aan ons om weer voor een mooi avontuur te zorgen. Dat moet vanzelf ontstaan. Het is echt niet vanzelfsprekend dat we weer de halve finale bereiken.’

Hij spreekt van een mooie poule, met tegenstanders waartegen Ajax lekker kan voetballen: Lille, Valencia en Chelsea. ‘Iedereen kan punten pakken van elkaar. Ons team is gerijpt. Jongens van wie dat niet was verwacht hebben bijgetekend. Sommigen kwamen eerder terug van vakantie om de voorrondes te kunnen spelen. Als je kampioen wordt of zover geraakt in de Champions League, besef je hoe mooi dat is. In het begin van vorig seizoen vroegen hier twee mensen om een handtekening. Aan het eind van het jaar stond de hele parkeerplaats vol. Dat is zo mooi. Iedereen is zich daarvan bewust.

Verslaving

‘Ik heb bijna elk jaar in mijn loopbaan een prijs gewonnen, ook bij Manchester United. Dat gevoel van winnen went niet. Dat is bijzonder. Daarom blijf ik hongerig. Toen we met Ajax vier keer op rij kampioen werden, wisten veel spelers hoe mooi dat was, hoe belangrijk het is om dat weer te bereiken. De beste zijn. Het gevoel in de bus, op weg naar het Museumplein, terwijl je al die mensen ziet staan, is niet te beschrijven. Daar doe je het voor. Dat gevoel wil je nog een keer. En nog een keer. Het is een soort verslaving. Alleen: het is niet zo makkelijk te bereiken.’

Hij was dit seizoen een tijdje middenvelder, op de positie van Frenkie de Jong. Nu is hij, mede vanwege de vastigheden in het elftal, terug naar het hart van de defensie. Dinsdag vormt hij het centrum achterin met Joël Veltman. ‘De trainer is zoekende naar de beste formatie voor elke wedstrijd. Misschien draait hij het nog een keer om, dat Lisandro Martinez weer verdediger is en ik middenvelder.’

Blind is gelukkig zo, bij Ajax. Hij tekende vorig jaar voor vier seizoenen, waarvan het tweede nu loopt. Bij tal van collega’s is het contract al opengebroken en verlengd. Met hem is nog niet gesproken over een tussentijdse verlenging. ‘Die vraag moet je aan Marc Overmars (directeur spelersbeleid) stellen. Ik voel me sterk en goed. Ajax is mijn club. Als Overmars komt, ga ik zeker met hem praten.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden