Dag op pad met Heero, de mascotte van Heerenveen

Binnenkort presenteert de voetbalbond de mascotte voor het EK voor vrouwen. Wie wil er in zo'n pak? De man die zich vermomt als Heero maar al te graag. 'Zodra ik in dat pak stap, durf ik meer.'

Heero, de mascotte van Heereveen.Beeld Jiri Buller

'Is goed', reageert de persafdeling van Heerenveen op het verzoek om een dagje mee te lopen met clubmascotte Heero. Op één voorwaarde: de identiteit van de man in het pak blijft geheim. 'Hij moet een mysterie blijven voor kinderen. Net als Sinterklaas.'

'Ik snap het wel', zegt de man die zich al zeventien jaar voor elke thuiswedstrijd in het pak van Heero hijst. 'Het gaat om het pak hè. Niet om wie er in zit.'

Het is zondagmorgen, anderhalf uur voor de wedstrijd tegen FC Groningen. Heero zit nu nog in een driedelig clubkostuum en nipt van een kopje koffie. Het zal z'n enige drankje blijven deze morgen. 'Als ik straks in het pak zit, is het niet handig als ik naar de wc moet.'

Om een tipje van het mysterie op te lichten: Heero is 47 jaar en in vaste dienst bij Heerenveen, als huis- en decoratieschilder. Toenmalig commercieel manager Henk de Jong vroeg hem in 1999 om mascotte te worden. Zijn eerste reactie: 'Mooi niet! Ik ga niet voor joker lopen.'

Dat was zeventien jaar geleden. Inmiddels is hij al jaren het vaste gezicht van de Kidsclub van Heerenveen. In die hoedanigheid bezoekt hij scholen, geeft hij het startschot bij trimlopen en steunt hij goede doelen. 'Je bent een soort ambassadeur van de club', zegt hij. 'Zodra ik in dat pak stap, gebeurt er iets met me. Dan durf ik meer. Het leuke is dat je in allerlei bijzondere situaties terecht komt. Hier, kijk maar.'

Beeld Jiri Buller

In een F-16

Voor hem op tafel ligt een stapeltje plakboeken. Te zien is Heero die abseilend vanaf het dak van de tribune de Open Dag opent, Heero in een F-16, Heero op het bordes met de KNVB-beker en Heero geflankeerd door Paolo Maldini en Ronaldinho, na afloop van de Champions Leaguewedstrijd tegen AC Milan. 'En zij wilden met mij op de foto hè, niet andersom. Kennelijk kennen ze dat niet in Italië.'

Met zeventien jaar is Heero de langstzittende mascotte in het betaalde voetbal. Slechts een handvol wedstrijden moest hij missen. Zo ging hij in 2012 tijdens de warming-up van een wedstrijd tegen PEC Zwolle door zijn rechterknie. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht, maar keerde nog net op tijd terug om met een ingezwachteld been de slotfase mee te maken.

En zes jaar geleden lag hij drie weken in het ziekenhuis vanwege een infectie aan zijn knie. Prompt kreeg hij sms'jes van bevriende supporters. 'Zit jij wel in het pak van Heero? Hij doet zo raar vandaag.' Trots: 'Ik doe kennelijk toch iets aparts.'

Heero, in actie op het veldBeeld Jiri Buller

EK onder 21

Het leverde hem in 2007 promotie op: de KNVB vroeg hem om in het pak van Dutchy te stappen tijdens het EK onder 21 jaar. Heero werd international en kreeg een eigen kleedkamer met twee bewakers voor de deur.

Drie kwartier voor de aftrap zoekt hij zijn kantoortje op, op de eerste etage van het stadion. Uit een soort ballenzak tovert hij Heero tevoorschijn. Het bestaat uit aparte been- en armstukken, een romp en een Viking-hoofd, met als fraai detail: de tong in de vorm van een pompeblêd.

In al die jaren versleet Heero drie pakken. Het eerste, speciaal gemaakt in Engeland, kwam zo verfomfaaid terug van de stomerij dat het direct de prullenbak in kon. Het tweede pak was niet naar wens, omdat de kop nauwelijks een gezichtsuitdrukking had. Het derde zit alweer zeven jaar als gegoten.

De clubmascotte deed in de jaren negentig zijn intrede in Nederland, onder invloed van de veramerikanisering van de sport. Bijna elke club in de eredivisie heeft er nu eentje. Ze heten Coentje (Feyenoord), Lucky (Ajax) Phoxy (PSV), Kootje (Go Ahead) of Bultje (Heracles). De mascottes zien elkaar één keer per jaar, op G-voetbaldag in Barendrecht.

Soms bezoeken ze wedstrijden van elkaar. En sinds een paar jaar bestaat er zelfs een heuse groepsapp van alle mascottes in de eredivisie. Er komt een foto binnen van Groby, de ijsbeer van FC Groningen. Een dag eerder hebben ze samen nog tv-opnames gehad voor het programma Galileo van RTL. Stonden ze zogenaamd in de vechthouding. Zwolfje, de mascotte van PEC, reageert: 'En dat met de wedstrijd van vandaag voor de boeg!'

Gedraag je

Met name in Engeland komen clubmascottes nog weleens met incidenten in het nieuws. Die van Torquay United, Gilbert the Gull, schold supporters van de Grimsby twee jaar terug uit voor 'hufters'. H'Angus, de mascotte van derdedivisieclub Hartlepool, kreeg al eens een reprimande omdat hij seksuele handelingen simuleerde achter een vrouwelijke steward en Robbie the Bobby, de mascotte van Bury, ging in 2001 op de vuist met zijn tegenhanger Bartley the Bluebird. Twaalf stewards moesten er aan te pas komen om de vechtpartij te stoppen. De Engelse voetbalbond voerde hierop een gedragscode in voor mascottes.

Zelf is Heero van onbesproken gedrag, al zou hij in 2013 de aanhang van Cambuur hebben geprovoceerd door voor het uitvak te zwaaien met een vlag. 'Overtrokken gedoe, klopt niets van', reageert hij. 'Dat verhaal is helemaal uit zijn verband gerukt. Zoiets zou ik nooit doen.'

Via de perszaal en de spelerstunnel loopt Heero om twaalf uur naar het veld. Onderweg zijn het vooral kinderen die hem even willen aanraken. Dan begint Heero aan zijn ererondje. Hij krijgt een omhelzing van teammanager Herman van Dijk, trapt een balletje mee met de reserves en wordt uitgefloten door het uitvak met Groningen-fans. In de line-up is hij de twaalfde man. Ook van alle spelers van FC Groningen krijgt hij een hand.

Beeld Jiri Buller

Even dollen

De wedstrijd ziet Heero op tv, in de perszaal. Zodra er een groep kinderen passeert, duikt hij snel de keuken in. Het is niet de bedoeling dat ze hem zonder kop zien. In de rust bezoekt hij een skybox, waar hij een biertje tapt. Dat valt nog niet mee. 'Ik zie alleen iets door de ogen en de mond.'

Laatst zag hij voor de wedstrijd trainer Jurgen Streppel en Ajax-coach Peter Bosz bij elkaar zitten. 'Dan aai ik ze even over hun kale bolletje.' Typisch Heero, zegt hij. 'Ik sta bekend om een beetje gekkigheid. Dat zijn ingevingen, ik bedenk nooit iets vooraf.'

Omdat de wedstrijd tegen Groningen teleurstellend in 0-0 eindigt, houdt Heero het dit keer bescheiden. Hij bedankt de harde kern, gaat op de foto met de man van de wedstrijd en gaat dan naar binnen. 'Te veel poespas zou niet op z'n plaats zijn geweest.'

Nee, na zeventien jaar is hij het nog steeds niet zat om telkens maar weer in dat pak te stappen. 'Elke wedstrijd is weer anders.' Bovendien blijft er nog genoeg om over te dromen. Zo wordt deze zomer het EK voetbal voor vrouwen in Nederland gehouden, binnenkort presenteert de KNVB de mascotte. 'Als Oranje je vraagt, zeg je natuurlijk geen nee', zegt Heero. 'Ik ben beschikbaar.'

Maar het allermooiste lijkt het hem om nog een keer mascotte te zijn van het meest heroïsche sportevenement dat er in Nederland bestaat: de Elfstedentocht. 'Ik zie het wel voor me, als Grutte Pier, de vrijheidsstrijder uit Friesland, langs alle elf steden. Geen idee of het er ooit van gaat komen. Maar voor mij, als mascotte uit Friesland, zou dat het hoogst haalbare zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden