Column Peter Winnen

Dafne stroomt weer over van positivisme; en dat maakt mij weer blij

Ze was wat blij met haar Nederlandse titel op de 60 meter indoor. En ze was blij dat ze eindelijk weer eens blij kon zijn want heel lang was ze dat niet geweest. Dafne Schippers heeft de weg omhoog teruggevonden. Niet dat haar tijd van 7,16 seconden voor haar een reden was tot juichen, maar ze voelt aan haar loopje dat de 7,0 er aan zit te komen. 0,16 seconden lijkt niks, maar in de top van de atletiek is het een eeuwigheid.

Dafne blij, ik ook weer blij. Een ongelukkige en sacherijnige sportdame of -heer, daar wordt ik mismoedig van: identificatie. Ik ken het uit mijn vroegere sportleven. In een mindere periode was ik niet bepaald het zonnetje in huis.

Ze moet erg ongelukkig zijn geweest de afgelopen twee jaar. Het viel alle commentatoren op dat ze nu straalde en overstroomde van positivisme. De breuk met trainer Rana Reider heeft haar goed gedaan. Terug onder de vleugels van Bart Bennema die haar van haver tot gort kent, staat er ineens een ander mens. De ogen lachen, en de benen lachen, en dat in drie maanden tijd. Het is een prestatie van formaat.

Reider en Bennema, twee trainers, twee persoonlijkheden, twee inzichten. Bennema stelt dat hij bezig is met een reset van Dafne Schippers. Reider was meer van de harde training die de spiermassa doet toenemen en de motoriek verandert, Bennema kiest voor het principe less is more. Hij noemt dat spelen met intensiteit.

Dafne is er gelukkig mee; haar oude looppatroon keert langzaam terug, merkt ze. Het klikt nog niet helemaal, maar ze heeft er goede hoop op het verloren wapen, ‘de tweede versnelling’, binnenkort te hervinden. Ze beseft nu dat haar keuze voor Reider haar niets heeft gebracht. Niet dat hij een slechte trainer zou zijn, maar voor haar was hij geen match. Zo’n man sleutelt toch met de beste bedoelingen aan je lichaam, om het beter te maken. Intussen maakt hij het alleen maar slechter, ook met de beste bedoelingen.

De tweede versnelling moet vooral uit haar onderbenen komen, weet Bennema. ‘Die moeten ontspannen blijven, niet een korte, maar een lange beweging maken om dan hard de grond te raken’. Het klinkt heel simpel en logisch, maar je moet het wel eerst zien. De perfecte trainer is ook een beetje een magiër. Als alle oude patronen er uitgesleten zijn, zijn de twee donkere jaren echt voorbij.

Dafne zei nog iets over N’Ketia Seedo, de vijftienjarige atlete die derde werd op de NK: ‘Ik hoop dat ze vooral heel veel plezier houdt in wat ze doet en dat ze haar heel houden’. Er klonk de zorg in door van iemand die een hele poos niet heel is geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden