Een blije Dafne Schippers na de spannende race.
Een blije Dafne Schippers na de spannende race. © AFP

Dafne Schippers wint op glorieuze wijze de 200 meter en is dus weer wereldkampioen

Wereldkampioen worden is gemakkelijker dan wereldkampioen blijven. Over die oude sportwet kan Dafne Schippers meepraten, maar ze wist haar twijfels en tegenslagen vrijdagavond op glorieuze wijze te overwinnen. Ze prolongeerde haar wereldtitel in haar snelste tijd van het seizoen: 22,05 seconden.

Schippers wist Marie-Josée Ta Lou uit Ivoorkust (22,08) en Shaunae Miller-Uibo uit de Bahamas (22,15) maar net voor te blijven in de spannende race die de 25-jarige Utrechtse met een van pijn en spanning vertrokken gezicht volbracht. Vooral Miller-Uibo, de olympisch kampioen 400 meter, kwam in de slotfase gevaarlijk snel opzetten.

Schippers is aan unieke prestatiereeks bezig, zeker voor een Nederlandse atleet. Sinds 2013 heeft ze op elk titeltoernooi medailles veroverd: elf plakken in totaal. Alleen viervoudig olympisch kampioen Fanny Blankers-Koen, door de internationale federatie IAAF tot atlete van de 20ste eeuw uitgeroepen, heeft op de atletiekbaan meer succes gekend.

Op het wereldtoneel toonde Schippers als zevenkamper voor het eerst het vermogen om uit te blinken als er medailles op het spel staan, een voorwaarde om in de top te kunnen meedraaien. Bij de WK atletiek van Moskou pakte ze dankzij een onwaarschijnlijke krachtinspanning op de door haar gehate slotafstand, de 800 meter, als eerste Nederlandse vrouw een bronzen medaille. Ze verbeterde haar beste tijd met bijna zeven seconden.

Onzekere toekomst

Bij de EK atletiek, een jaar later in Zurich, steeg ze opnieuw boven zichzelf uit. Ze legde met twee Europese titels (100 en 200 meter) het fundament voor haar besluit om de zevenkamp af te zweren en voor een onzekere toekomst als sprinter te kiezen. Op de sprint niet alleen de concurrentie vele malen groter, de onderlinge haat en nijd vergt een sterke geest.

Pas een jaar later, in 2015, durfde ze die beslissing echt aan. Haar keuze voor de sprint leverde een paar maanden later al een verbluffend resultaat op. Bij de WK atletiek van Peking werd de finaleplaats op de 100 meter al als een triomf gezien. Maar na haar persoonlijke record in de halve finale verbeterd te hebben tot 10,83, denderde ze in de finale met superieure ontspanning naar de tweede plaats, in 10,81. Alleen de Jamaicaanse Shelly-Ann Fraser-Pryce, een van de beste sprinters aller tijden, was opgewassen tegen haar snelle slotmeters.

Haar meesterwerk volgde op de 200 meter. Opnieuw knalde ze uit de blokken. Opnieuw leek alleen in haar baan een stevige rugwind te blazen. Ze hamerde haar benen ritmisch tegen de grond  indachtig de lessen van haar coach: hoe harder je de grond raakt, hoe harder je loopt. Boven de heupen leek niets van dat geweld door te dringen. Ze oogde kalm en beheerst. In volmaakte balans kwam ze tot de derde tijd ooit: 21,63.

Ontspannen

Haar ontspannen lichaamstaal werd door Ashton Eaton, de beste tienkamper aller tijden, tot model voor zijn sprint verheven. 'Het viel me op dat niemand Dafne achterhaalt als ze zo relaxt loopt', zei hij in 2015. 'Ik dacht: daar moet iets in zitten.'

Schippers wist die topvorm in een hectische olympische seizoen niet te vinden. Ze kon haar beroemdheid niet aan. De internationale wedstrijden, de fans, de media, de commerciële verplichtingen: het gevaar van de dagelijkse drukte werd, ondanks herhaalde waarschuwingen, pas werkelijk onderkend toen het te laat was. 'Een chaosjaar', noemt Schippers 2016 nu, met de wijsheid van achteraf.

Ondanks een acute liesblessure in Rio de Janeiro, die even vroegtijdig einde van haar toernooi dreigde te maken, liep ze twee finales. Op de 100 meter werd ze vijfde, op de 200 meter pakte ze zilver. De eerste atletiekmedaille voor Nederland sinds 1992 (Ellen van Langen, 800 meter) werd in woede aanvaard. Ze smeet haar gesponsorde spikes tegen de baan die in haar herinnering altijd gelijk zal staan aan teleurstelling.

Zou ze die supertijden uit 2015 ooit weer lopen? Zou ze die volmaakte ontspanning op topsnelheid, waarvan Ashton Eaton hoog opgaf, nog terugvinden?

Nieuwe trainer

Schippers besloot na een lange aarzeling van trainer te wisselen. Ontdekker Bart Bennema maakte plaats voor de Amerikaanse kampioenenmaker Rana Reider, sinds 2015 bondscoach in Nederland. Zijn wil is wet. Hij besloot haar trainingsintensiteit flink op te schroeven. Zijn streven is simpel: op elke pas hoopt hij haar eenduizendste seconde te sneller te laten lopen. Op de 100 meter is dat circa 0,05 seconde.

Reider maakte zich niet druk toen de progressie dit seizoen door de zware trainingen lange tijd onzichtbaar bleef. Alleen de WK telt, zei hij tegen Schippers toen ze onrustig bleek te worden van haar matige resultaten. Uiteindelijk legde ze haar lot in zijn handen. In haar laatste persgesprek voor de WK zei ze: 'Ze zeggen niet voor niets als je iets nieuws gaat doen: een stap terug, twee stappen vooruit. Wanneer die stappen vooruit komen is even afwachten.'

Twee stappen vooruit, het is gelukt.

Meer over Dafne Schippers

'Het is veel te veel geweest'

Het gaat weer goed met de atleet Dafne Schippers (24), opgekrabbeld uit een zwart gat. Vanavond rende ze op het EK-atletiek 'haar' 200 meter. Lees dit interview uit april terug. 

Dafne Schippers blijft torenhoge favoriet Thompson voor, wint brons op 100 meter

Dafne Schippers slaagde in haar opzet: ze bleef de torenhoge favoriet Elaine Thompson voor. Maar dat was niet voldoende voor de wereldtitel op de 100 meter. Twee andere vrouwen waren de olympisch kampioene uit Jamaica ook te snel af: de Amerikaanse winnares Tori Bowie (10,85) en Marie-Josée Ta Lou uit Ivoorkust (10,86). Voor Schippers resteerde de bronzen plak (in 10,96).

Bij Dafne Schippers is de 'superturbo' weer terug


Brons op de 100 meter als voorbode van goud op de 200 meter? Dafne Schippers glunderde bij de gedachte aan dat glorieuze scenario, kort nadat ze zondagavond vanuit de lastige buitenbaan negen in 10,96 seconden naar de derde plaats was gesneld.