Dafne Schippers blijft torenhoge favoriet Thompson voor, wint brons op 100 meter

Dafne Schippers slaagde in haar opzet: ze bleef de torenhoge favoriet Elaine Thompson voor. Maar dat was niet voldoende voor de wereldtitel op de 100 meter. Twee andere vrouwen waren de olympisch kampioene uit Jamaica ook te snel af: de Amerikaanse winnares Tori Bowie (10,85) en Marie-Josée Ta Lou uit Ivoorkust (10,86). Voor Schippers resteerde de bronzen plak (in 10,96).

Dafne Schippers in actie op de finale van de 100 meter hardlopen Beeld anp

'Ik heb zin om snel te lopen', zei Schippers na de series op zaterdag, die ze afwerkte in 11,08 seconden. Het was een simpele maar veelzeggende mededeling. Twee jaar geleden, bij de WK atletiek in Peking, gebruikte ze soortgelijke woorden in de aanloop naar de finale van de 200 meter. Ze veroverde toen haar eerste wereldtitel in de derde tijd ooit gelopen: 21,63 seconden. Op de 100 meter was ze eerder als tweede geëindigd, in 10,81.

Die wereldtitel gooide het bestaan van Schippers overhoop. Ze groeide achter de dijken uit tot een wereldster, waardoor ze in de aanloop naar de Zomerspelen van Rio de Janeiro verdwaalde in de drukte. 'Een chaosjaar', noemde ze de hectische periode waarin ze heen en weer werd geslingerd tussen het verlangen om in alle rust te trainen, de overstelpende stroom mediaverzoeken en de commerciële eisen van sponsors.

Enorm contrast

Het contrast tussen de atletiekbaan en fotostudio is enorm. Alles kan worden opgepoetst in reclamecampagnes. Schippers hing op metershoge posters in tal van wereldsteden, ontdaan van elke oneffenheid door de wondere techniek van de digitale beeldbewerking: het zinnebeeld van de atletische perfectie in de ogen van haar sponsor.

Op de atletiekbaan bestaat geen nabewerking. Visagist en belichter spelen geen rol van betekenis. Een imago is eerder een hindernis dan een aanwinst bij het aanleren en inslijten van de juiste starthouding, of bij het oefenen van de nauwgezette eerste passen waarin winst en verlies vaak al worden bepaald. Het startschot klinkt voor iedereen eenmaal. Gaat het mis, dan is de herkansing op zijn vroegst 12 maanden later. In het geval van de tweejaarlijkse WK atletiek pas na 24 maanden.

Beeld getty

Glitter en glamour

Schippers lijkt die verschillende werelden dit jaar beter te kunnen scheiden dan in de aanloop naar de Spelen. De gesponsorde Volkswagen Polo uit 2015 mag dan zijn geruild voor een gesponsorde Porsche Macan (consumentenadviesprijs 131 duizend euro), ze heeft de betrekkelijkheid van glitter en glamour ingezien. Ze beseft dat alles draait om de concentratie die ze kan opbrengen op de trainingsbaan.

Haar oudere broer Derek Schippers heeft zijn baan opgezegd om haar voltijds te kunnen ondersteunen. Officieel is hij haar manager, gekscherend betitelt hij zijn functie soms als 'chef nee'. Hij moet zorgen voor rust door tijdrovende of energievretende zaken af te houden.

Schippers, voor de WK: 'Het is uit zelfbescherming natuurlijk. Ik wil geen jaar zoals vorig jaar meer. Het is mijn carrière. Ik wil graag goed presteren. Daar moet veel voor wijken. Aan de ene kant is het jammer dat ik dat vorig jaar niet wist. Aan de andere kant: het is vaak zo dat je ergens tegenaan moet lopen om door te krijgen hoe het beter kan.'

Haar gemoedstoestand lijkt ook verbeterd door de overgang van haar ontdekker Bart Bennema, die haar als coach acht jaar met veel succes bijstond, naar de Amerikaan Rana Reider. Ze behoort op sportcentrum Papendal tot een internationale atletengroep met meerdere uitblinkers. Sommigen, zoals hinkstapspringer Christian Taylor en verspringer Tianna Bartoletta, hebben meer mondiale titels vergaard dan zij. Ze hebben in hun loopbaan pieken en dalen doorstaan.

Beroepsethiek is besmettelijk

Schippers voelt zich thuis tussen de gelouterde wereldtoppers die soms nog scherpere keuzen moeten maken dan zij. Terwijl zij gratis bij Reider traint en medische ondersteuning krijgt van de Atletiekunie, dienen de Amerikanen haast alles uit eigen zak te betalen: hun coach, hun reizen en hun (para-)medische kosten. Het zijn ware professionals. Die beroepsethiek is besmettelijk.

Schippers: 'Je merkt dat iedereen in de groep voor hetzelfde doel gaat, maar dan ook echt met de volle 100 procent. De sfeer is zo goed, dat trekt je echt omhoog. Dat is heel fijn. Iedereen snapt dat je chagrijnig bent als het een dag niet lukt. Iedereen snapt hoe het werkt. Dat hoef je mekaar niet uit te leggen.'

Aan haar tijden vielen de positieve ontwikkelingen die ze ervaart aanvankelijk niet af te lezen, maar haar twijfel verdween na een sterke prestatie in Londen, vier weken geleden. Ze hoefde op de 100 meter maar 0,03 seconde toe te geven op Thompson. Dat was net wat ze nodig had in de laatste, rustige weken voor de WK.

Nog beter

Net als twee jaar geleden, in de aanloop naar de WK in Peking, had ze de rust om haar WK-races in gedachten te laten passeren. Voor Rio de Janeiro was die ruimte er niet. 'Ik kon weer nadenken over het toernooi. Dat is de normale opbouw. Het toernooi komt eraan, plezier voelen, genieten van wat ik doe en weten dat mijn lijf helemaal is uitgerust.'

Dat leverde op de 100 meter een klassering op die beter was dan de teleurstellende vijfde plek, vorig jaar bij de Zomerspelen van Rio de Janeiro. Wellicht vertrouwt ze er nu op dat vrijdag, bij de finale van de 200 meter, nog beter kan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden