Daan 'de beer uit Akkrum' Breeuwsma niet langer in de schaduw van Sjinkie

Kampioen van de relay blijkt ook individueel te kunnen schitteren

Bij de Winterspelen van 2014 was Daan Breeuwsma de man die Sjinkie Knegt moest lanceren. Inmiddels is de 'beer uit Akkrum' gegroeid. Zondag werd hij Nederlands kampioen shorttrack.

Daan Breeuwsma op kop tijdens de 1.000 meter. Sjinkie Knegt (links) laat zijn tegenstanders lopen: hij heeft na een val last van zijn lies. Foto Klaas Jan van der Weij

De geboren teamspeler won een individuele titel. Daan Breeuwsma werd zondag in een gelegenheidsstadionnetje op het middenterrein van Thialf Nederlands kampioen shorttrack. Hij vond het mooi, maar als het niet was gelukt, was het hem ook prima geweest. De Fries schaatst vooral om zijn aandeel te leveren aan de relay, het aflosnummer waarin hij met de Nederlandse ploeg in 2014 (Montreal) en 2017 (Rotterdam) wereldkampioen werd.

Solo zegevieren, dat is iets voor zijn teamgenoot Sjinkie Knegt, maar die was liever in zijn bed gebleven en werd, met een blessure, als het ware gestraft voor zijn desinteresse. Breeuwsma (30) werd een open deur naar de titel geboden. Hij stapte er succesvol doorheen, tot zijn eigen verbazing.

'Ik haalde geen enkel punt op de 1.500 meter en toch word ik hier kampioen. Zo'n NK is nu eenmaal onvoorspelbaar', was zijn analyse. Hij werd tweede op de 500 meter, een spektakelnummer met maar liefst twee valpartijen voor Breeuwsma, en eerste op de 1.000 meter. Hij eindigde met veel machtsvertoon als eerste op de 3 kilometer van de superfinale, het beslissende nummer in het klassement van de shorttrackcompetitie.

Beer uit Akkrum

Toen hij de benen rust gaf door op een bankje zijn interviews te geven, besprak de beer uit Akkrum toch nog even de status van zijn nationale titel. 'Alle toppers in Nederland hebben wel een keer dit kampioenschap veroverd. Dan is het toch wel leuk om ook in dat rijtje te komen. Want het moet natuurlijk niet iets vervelends worden.'

Het ging Breeuwsma in Heerenveen, zijn trainingsbaan, vooral om twee olympische tickets. Hij is sinds begin december verzekerd van zijn tweede Olympische Winterspelen. In 2010, toen al drie jaar lid van de nationale selectie, was hij toeschouwer in Vancouver. In 2014 was hij lid van de relayploeg, als de man die Sjinkie Knegt diende te lanceren. De val van Freek van der Wart, na 20 meter in de finale van het spektakelnummer, maakte Nederland kansloos. Het team eindigde als vierde. Breeuwsma maakte geen enkele individuele start.

Dat gaat in Pyeongchang veranderen. Breeuwsma was zondag voorzichtig in zijn bespiegelingen, maar hij ging ervan uit een van de twee resterende individuele tickets te mogen opeisen. 'Van de 500 meter ben ik redelijk zeker. Op de 1.000 gaat het tussen Dylan (Hoogerwerf, red.) en mij. Ik heb er vandaag in elk geval alles aan gedaan.'

Eerder dit seizoen leek Hoogerwerf de betere man, maar een maand voor de Spelen bleek Breeuwsma zijn vorm te hebben hervonden. Woensdag wordt beslist over de laatste twee tickets. 'We kijken ook naar internationale resultaten', sprak bondscoach Otter.

Daan Breeuwsma in actie Foto Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Gebrekkige vorm

Otter botste in het begin van de winter met Breeuwsma, toen die wegens gebrekkige vorm de moed begon te verliezen. Hij was bij de wereldbekerwedstrijd in Dordrecht keihard in de boarding geknald en had de gevolgen van zijn val onderschat. 'Bij een val van de racefiets zie je aan geschaafd vel wel hoe je erbij staat. Bij een val op het ijs zie je weinig. Het was een rotval, stel ik achteraf vast. Ik was lang heel stijf en stram. Ik dacht toen: het loopt wel los.'

Dat was niet zo. In Aziƫ gaf hij in een heat van de 500 meter de moed op. Otter zag het en gaf zijn pupil een uitbrander. Opgeven hoort niet in het woordenboek van de shorttrackschaatser te staan. Breeuwsma hervond zichzelf, na een lastige tijd. Dat had ook met de blessure van zijn schaatsende vriendin Rianne de Vries te maken. Het stel bewoont een monumentale boerderij aan de rand van Akkrum en verkocht anderhalf hectare grond aan vader Breeuwsma, die mest-rechten nodig had.

De Vries - zij wil trouwen, hij niet: te duur - brak vorig jaar de enkel en was maanden bezig met (een geslaagde) revalidatie. Zaterdag leek dat proces bruusk te worden afgebroken, toen zij de kussens in dook en de rechterenkel, voorzien van een metalen plaatje, opnieuw een klap kreeg. Er werd een ziekenhuis bezocht. De schade bleek beperkt, maar de Friezin kon haar voet niet in de juiste schaatshouding krijgen. Zo miste de Europees kampioen op de 500 meter van vorig jaar op pijnlijke wijze haar uitzicht op een individuele start in Pyeongchang.

Ze deed laconiek: 'Sommigen hebben geluk in het shorttrack. Ik heb alleen maar pech.' Haar troost zal ze moeten vinden in de verrichting in de aflossingsploeg, zondag te Dresden en dinsdag 20 februari in Pyeongchang.


Liesblessure shorttracker Knegt: ‘Na een echootje weten we meer’

Een maand voor het begin van de Olympische Spelen verrekte shorttrackaas Sjinkie Knegt bij de NK in Heerenveen zijn rechterlies.

Bij de finish van de 500 meter viel de Fries op zijn achterste, en veroorzaakte zo een valpartij van drie andere rijders. Het finishtafereel, met junior Jasper Brunsmann als winnaar, deed slapstickachtig aan.

De schaatser uit Bantega, wereldkampioen op de 500 meter, zei dat de liesblessure weinig voorstelde. 'Er is niet zoveel aan de hand', sprak hij toen hij twee 1000-meterraces later zich terugtrok voor de superfinale van 3 kilometer. 'Maandag een echootje maken, dan weten we meer. Laten we uitgaan van het goede: dat de lies licht is verrekt.'

Sjinkie Knegt in actie op 1000 meter tijdens het NK shorttrack in Thialf Foto anp

Knegt, met zijn explosieve kwaliteit de Nederlandse topfavoriet voor het olympische shorttracktoernooi van Pyeongchang, werd door bondscoach Jeroen Otter na zijn domme valpartij toch weer het ijs op gestuurd. Otter zei dat een val en een blessure horen bij het riskante vak van schaatsen op een 111 meter lang baantje. 'Judoka's lopen ook niet zomaar van de tatami weg', was zijn opvatting.

Toen zijn kopman zich afmeldde, deed de coach geringschattend over zijn blessure. 'Het hoort bij de sport.'

Knegt had toen al de hand in eigen boezem gestoken. Hij had te nonchalant in de rondte geschaatst. 'Op de bips vallen gebeurt me nooit, het was mijn eigen schuld.'

Knegt had helemaal geen zin gehad in de NK op het middenterrein van Thialf. 'Waarom begin je daar dan ook aan?', vroeg hij zichzelf hardop af.

Het rechterbeen deed pijn bij het 'bijhalen'. Zijwaarts afzetten gaat prima, was Knegts eigen verslag.

Hij verklaarde uit te zien naar de EK in Dresden, over vijf dagen. 'Want ik denk dat het over twee of drie dagen wel weer goed is.'