Conservatief

Toen onze hoofdredactie me deze week vroeg of wij als Volkskrant een Chess-128-tournament moesten organiseren, reageerde ik niet enthousiast. 'Twee keer zoveel velden....

Het duurde even eer ik de stilte verbrak: 'Wat is er mis met het gewone schaak? Ik vind het zo al mooi genoeg.' Nu zweeg de hoofdredactie. Schaak!, dacht ik, en ik durfde ineens mijn bezwaren tegen het Volkskrant Chess-128-tournament te ventileren.

'Dus we zijn het er over eens dat je niets aan schaken hoeft de veranderen. Tenzij je wilt gaan vernieuwen om het vernieuwen. Als bekend houd ik daar niet zo van.

'Wat me voorts niet aanstaat is die naam van jullie toernooitje. Waarom moet dat weer in het Engels? Erger: Chess-128-tournament is niet eens Engels, het is Amerikáááns. Als bekend..'

Een der adjuncten meende zich uit mijn matdreiging te kunnen bevrijden: 'Jij hebt iets tegen Amerika. Wat weet jij eigenlijk van dat land? Jij denkt in sjablonen. Jij bent een conservatief' Ik vertrok.

Wat is er eigenlijk mis met conservatisme? Deze week keek ik twee avonden achtereen naar Euro 6ix's bij SBS 6. Een tussendoortje voor voetballers, mij best, maar ik vond er niet veel aan. Volgens de échte kenners, mensen als Willem van Hanegem en de President World Soccer 6ix's Limited, ben ik een conservatief. Deze benaming is niet vleiend bedoeld.

Als enige der kranten was de als bekend ernstig progressieve Telegraaf enthousiast over de twee avondjes soccertainment in the Amsterdam Arena. Dit heeft de toekomst, jubelde de krant. Bij mij riep het evenement eerder nostalgische gevoelens op. Ik dacht aan Dick Passchier en André van der Ley, giganten van het eertijdse NCRV's Mini Voetbal (Show?).

Als mede-organisator van het toernooitje kon de Telegraaf bezwaarlijk negatief berichten. Dat deze krant zich enorm inspant voor de toekomst zag ik maandagavond al voordat er één bal was getrapt. Daar sjokte Telegraaf-voetbalverslaggever Jaap de Groot met pilonnen achter de President etc.. aan.

Ook die President was na afloop dolenthousiast. Hij sprak van 'een gouden formule'. In zijn onnavolgbare taal sprak deze progressief zijn onnavolgbare gedachten uit: 'En nogmaals: het kost niks'

Ik, conservatief, wilde bijna in opstand komen! Het kost niks? In de krant las ik dat je 75 gulden moest betalen voor een ticket! Noem dat maar niks. Ik wilde onmiddellijk een ingezonden brief schrijven naar de Amsterdamse Basisweg, het adres van 's lands grootste en meest vooruitstrevende krant, tot ik de nuancering van President hoorde: 'Nee, het kost niks. Voor de sponsors. Sony, Telegraaf,....' Deze laatste, begrijpelijke, zin van Cruijff kort ik in wegens ruimtegebrek.

Marcel van Lieshout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden