Cocon moet vlinder worden die gelooft in de overwinning

In Rio heeft de dubbelvier bij de vrouwen een zilveren medaille gewonnen. Eerder dit jaar schreef Lennart Bloemhof dit stuk over de voorbereiding van de ploeg. Lees het hieronder terug:

De Heineken Roeivierkamp is een georganiseerde chaos. Na een lange winter vliegen boten tijdens de officieuze start van het roeiseizoen, het water op als koeien die de wei in mogen. Tussen de ruim vierhonderd boten die zaterdag en zondag op de zonovergoten Amstel voeren, was het speuren naar de vrouwen dubbelvier.

De dubbelvier bij de vrouwen in actie op de Amstel, tijdens de Heineken Vierkamp. Beeld Merijn Soeters

Wie hem zag, had geluk. De dubbelvier roeide zijn eerste en meteen laatste wedstrijdkilometers van dit seizoen op Nederlands water. De vier afstanden in twee dagen Roeivierkamp waren vooral bedoeld als training. Want dat de bondsboot in een veld tegen voornamelijk verenigingsploegen de sterkste zou zijn, stond wel vast. Op de langste afstand, de vijf kilometer, was het viertal zondag bijna een minuut sneller dan de nummer twee.

Alles draait om beter worden

Vergelijk het met een eredivisieclub die komt sparren tegen een derdeklasser. De vetste buit voor Nicole Beukers, Chantal Achterberg, Inge Janssen en Carline Bouw is dit jaar te verdienen op Braziliaans water, tijdens de Spelen van Rio. Op 10 augustus is de dubbelvierfinale op de lagune, onder de gespreide armen van Christus de Verlosser. Trainingskampen en zorgvuldig uitgekozen wedstrijden in het buitenland moeten de weg daarheen bereiden.

Alles draait om beter worden. De coaches Josy Verdonkschot en Nienke van Zijp typeren de boot treffend: ze zullen misschien nooit het mooist roeien, maar werken wel het hardst.

Hard trainen en duidelijkheid

Inge Janssen (26) beaamt dat. Alle roeisters hebben zo hun eigen rol. Zo is Achterberg degene die op het water de commando's uitdeelt. Daarbuiten legt ze graag spelletjes op tafel, zoals het kaartspel Ligretto. 'Maar de avond voor een wedstrijd wil Nicole (Beukers, red.) dat niet meer spelen, want dan ligt ze de hele nacht wakker', zegt Janssen.

De roeisters houden van duidelijkheid en hard trainen. Een raceplan wordt ver van tevoren uitgedokterd. Dat geeft vertrouwen. Vorig jaar was dat te zien tijdens de finale van de WK in Aiguebelette. De vrouwen bleven ver achter in de eerste kilometer, maar lieten zich niet van de wijs brengen en pakten in het topveld alsnog brons en het ticket voor Rio.

Eerder dat jaar wonnen ze al even koelbloedig zilver op de EK. Wie moet gokken welke boot in Rio een medaille pakt, zet het beste in op de dubbelvier. Daarom is het opvallend hoezeer de roeisters nog in de luwte kunnen opereren.

Het label van de Acht

Op de Roeivierkamp roeiden ook de mannen- en vrouwenachten hun eerste wedstrijdmeters. Die laatste boot maakt zondag in een heuse teampresentatie de bezetting bekend waarmee in mei een olympisch ticket moet worden verdiend. De mannen van de al voor Rio geplaatste Holland Acht krijgen traditiegetrouw de meeste aandacht. Tot verrassing van de gehele roeiwereld wordt de boot zondag verslagen door de acht van roeivereniging Nereus op de 750 meter.

'Misschien heeft de meerdere aandacht voor de achten iets met het label van het nummer te maken', zegt Janssen, die het niet erg vindt dat de dubbelvier nog in de luwte opereert. Afgelopen weekeinde kon de ploeg ontspannen overleggen in de botenloods van de Amsterdamse roeivereniging Skøll. Slechts een ding telt: zo goed als mogelijk zijn in Rio. In januari werd een hoogtestage in de Spaanse Sierra Nevada afgewerkt. Daarna zijn de vrouwen op het water in Sevilla 'technisch gedrild', want op dat gebied valt er nog wel wat te verbeteren.

Volgens Janssen is het niveau van de boot 'veel hoger' dan een jaar geleden. Beukers, Bouw en Janssen noteerden persoonlijke records op de ergometer. Enige domper is de lichte ribblessure van Achterberg. Zij werd tijdens de Roeivierkamp uit voorzorg vervangen door lichte roeister Ilse Paulis.

Komt wel goed, verzekert Janssen. Met de concurrentie op de Spelen is ze nog niet echt bezig, al viel het haar op dat de Poolse boot - vierde op de afgelopen WK - sinds kort de Nederlandse dubbelvier volgt op Facebook. Maar voor het overige zitten roeiploegen in de winter in een cocon. Pas bij de grote wedstrijden wordt duidelijk welke vlinder eruit komt.

'Van geloven dat we kunnen meedoen moeten we naar geloven dat we kunnen winnen', is wat volgens Janssen telt. Op de Amstel is de eerste stap gezet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.