Coaches raadden Lorentzen sprinten af, nu is hij olympisch kampioen

De man die volgens zijn coaches nooit zou leren sprinten, won maandag het eerste Noorse 500-metergoud sinds 1948.

Lorentzen duikt 0,01 seconde onder de tijd van Cha Min-kyu en juicht.Beeld Klaas Jan van der Weij

Håvard Holmefjord Lorentzen had veel kunnen worden. Wielrenner, voetballer, drummer in een band of basketballer. Schaatser zeker. Hij had er al vroeg talent voor. Maar een olympisch kampioen 500 meter? Dat zag niemand in de Noor. Zelfs bondscoach Sondre Skarli niet. 'Een paar jaar geleden geloofde niemand dat hij 34,41 zou kunnen rijden en olympisch goud zou pakken.'

Geen bouncy guy

Het belangrijkste bezwaar: de spieren van Lorentzen kunnen de explosieve kracht helemaal niet leveren die nodig is op het kortste schaatsnummer. Jeremy Wotherspoon, sprintcoach bij de Noren, is al jaren met schaatspensioen, maar verslaat zijn pupil met gemak in een wedstrijdje springen. Vanuit stilstand door de knieën en in één keer omhoog. Lorentzen komt niet in de buurt van de oud-wereldkampioen. 'Hij is geen springer. Geen bouncy guy.'

Voor Lorentzen werd in zijn jeugdjaren een allroundtoekomst uitgestippeld. Niet zo vreemd, want bij een juniorenwereldbeker in Collalbo won de jonge Noor in 2009 een 5 kilometer. Het stayerswerk leek hem op het lijf geschreven, maar hij wilde het niet. Hij wilde sprinten. 'Wij zeiden: dat kan jij niet', herinnert Skarli zich.

Lorentzen kon het in elk geval heel lang niet. Bij de Winterspelen van Sotsji werd hij vier jaar geleden 32ste op de 500 meter. Pas vorig jaar plaatste hij zich op de kortste afstand voor de eerste keer voor de WK afstanden. Hij werd zevende, een goed debuut voor een allrounder.

Het was het eerste teken dat hij onder de net aangetreden sprintcoach Wotherspoon aan een metamorfose was begonnen. Die had gezien dat hij een heel effectieve afzet bezit: hij brengt veel kracht over op het ijs. Samen met de Canadese coach sleutelde hij aan zijn lichaamspositie op het ijs om die effectiviteit nog verder te verhogen. Het belangrijkste: het bovenlichaam stilhouden. Niemand kan dat nu zo goed als de man uit Bergen, meent Wotherspoon. 'Het is niet gemakkelijk om in de schaatspositie te blijven. Sommigen bewegen te veel, anderen houden hun positie wel vast, maar zijn te stijf.'

Minstens zo belangrijk als de kalmte in zijn houding was die in het hoofd van de 25-jarige Noor, die in de nationale ploeg steevast 'Lore' wordt genoemd om hem te onderscheiden van die andere Håvard in de ploeg: routinier Håvard Bøkko. De koosnaam Lore werd een begrip binnen het team. 'Een Lore doen' staat synoniem voor rustig blijven, ook als het tegenzit. 'Niet te lang blijven huilen na een slecht resultaat, maar vooruitkijken naar je volgende rit', aldus Skarli.

Perfect of de kussens

Het was dezelfde kalmte die Lorentzen wist te bewaren door in de uren voor zijn race op zijn kamer in het olympisch dorp op zijn gitaar te pingelen. 'Ik drum al vanaf mijn tiende, maar ben gitaar gaan spelen omdat die makkelijker mee te nemen is op reis. Ik heb vandaag wel twee of drie uur gespeeld om mijn gedachten te verzetten. Metallica, Guns N' Roses.'

Harde muziek, maar niets vergeleken met het geluid dat de Zuid-Koreanen op de tribune produceerden toen hun landgenoot Cha Min-kyu met 34,42 de snelste tijd reed, kort voordat de Noor het ijs op mocht. Het uitverkochte stadion ontplofte.

Lorentzen: 'Ik zat mijn veters te strikken en dacht: ik weet niet of ik hieronder kan.' Met zijn tweede plaats op de WK sprint van vorig jaar in Calgary had hij bewezen een sprinter te zijn, maar zo snel was Lorentzen op zeeniveau nog nooit. Hij moest zijn persoonlijke record - gereden op hoogte in Salt Lake City - evenaren.

Zijn loting zat hem ook niet mee. Hij had in de rit tegen Ronald Mulder de laatste binnenbocht toegewezen gekregen. Dat was een grote zorg, want hij had deze winter altijd de ruimere laatste buitenbocht gehad. Zou hij zijn grote lijf (1 meter 87) wel veilig door de krappe draai kunnen krijgen? 'Toen ik gisteren de loting zag, zei ik tegen mezelf: ik ga of de kussens in, of ik rijd hem perfect.'

Strak binnen de lijnen stuurde Lorentzen het rechte eind van de Gangneung Oval op. In de laatste meters liet hij nog wat van zijn allrounderachtergrond zien. Waar al zijn concurrenten vertraagden, leek hij alleen maar aan snelheid te winnen. Het geschreeuw van het Koreaanse publiek kon hem niet remmen. 'Toen ik over de streep kwam, viel heel het stadion stil. Dat was quite cool.'

Zelfs in zijn vreugde is Lorentzen kalm.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden