Chinese zwemcoach moet een C4 vrezen

China stuurde een jonge zwemploeg naar de Aziatische Spelen. De oogst bleef onder de maat...

Van onze verslaggever John Volkers

De Chinezen hebben het Arabische badwater ternauwernood verlaten of Hans Bylemans, voormalig Belgisch topzwemmer en nauwkeurig waarnemer in de catacomben, zegt al te weten wat er staat te gebeuren. ‘Hun coach gaat een C4 krijgen.’ Dat staat in België voor een ontslagbrief.

Na twee van de zes competitiedagen, toen China in het medailleklassement nog zeer comfortabel leidde, begon hoofdcoach Zhang Yadong al te klagen over de instelling van zijn oudere zwemmers. ‘Mijn jonge zwemmers doen het goed, zij verdienen een beloning. Maar over mijn oudere pupillen ben ik minder tevreden.’

‘Die is zich toen al gaan indekken’, zegt Bylemans, tussen 1997 en 2000 de trainingsmaat van Pieter van den Hoogenband. ‘Die Zhang weet dat zijn dagen zijn geteld. In China bestaat weinig geduld met sporters, nu de Olympische Spelen van Peking naderen. Hun coach deed slechts aan zelfverdediging.’

Bylemans kon de Chinezen van dichtbij volgen. Hij werkte een jaar aan de wedstrijdorganisatie van de Aziade in Qatar en moest nu, op het moment suprème, zorgen dat de winnaars en winnaressen van medailles uit de rij werden gepikt om doorgestuurd te worden naar de huldiging.

De Belg was vooral druk met Chinezen en Japanners, die 44 respectievelijk 47 zwemmedailles wonnen. Het was een heel karwei. Bijna niemand van de zwemmers uit de grote landen spreekt of verstaat Engels. En onderscheiden van Aziaten is moeilijk, zegt Bylemans. ‘Het is misschien niet erg hoffelijk, maar heb je er één gezien, dan heb je ze allemaal gezien.’

Het toernooi pakte uit in een verrassend gelijkspel tussen China en Japan. Beide landen behaalden zestien gouden medailles in 38 disciplines. Op de laatste dag in Doha leidde China met 15-13, maar het werd alsnog 16-16.

Bij de vorige Aziatische Spelen, in Busan (2002), won China 20 gouden plakken en zakte Japan, ooit de machtigste partij in de Aziade, naar 11 weg. Twee jaar voor de Spelen van Peking werd aan een soortgelijke verhouding in de medailleverdeling gedacht. ‘We willen twintig gouden medailles’, aldus coach Zhang na aankomst in Qatar.

Het was grootspraak, zeker gezien de samenstelling van de Chinese ploeg. De afvaardiging naar Qatar telt meer nieuwelingen dan ooit. Van hun 647 deelnemers zijn er meer dan 400 rookies.

Bylemans: ‘De zwemploeg bestond voor 70 procent uit jonkies. Die moesten ervaring opdoen met zo’n groot evenement, zodat ze over twee jaar niet verrast zullen zijn bij de grote Spelen in eigen land. Maar dat snelle verjongen zullen ze voor de WK in Melbourne, komend voorjaar, niet herhalen. Dan zal China zijn toppers sturen.’

Nu werd bijvoorbeeld olympisch schoolslagkampioene Luo Xuejuan thuisgelaten. Zij was de enige Chinese die in Athene (2004) een gouden zwemmedaille veroverde. Haar vervangster heette de 13-jarige Wang, die tweede werd op de 200 school.

Bylemans: ‘Een enorm talent die Wang, daar gaan we meer van horen. Maar ik heb ook een 16-jarige Chinese op de 800 vrij gezien, met armen als ik zelf heb.’

Het zijn de momenten dat Bylemans zijn twijfels zet bij het Chinese zwemmen, zoals dat wereldwijd nog altijd wordt gedaan door zwemprofessoren als de Amerikaan Leonard en de Australiër Carlile. Zij rekenen op een coup door Chinese zwemmers die voor de Olympische Spelen nog nimmer op een evenement zijn gespot.

Bylemans houdt ook rekening met dat scenario. Eén ploeg bereidt zich volgens het gekende traject voor op het olympische zwemtoernooi. Een ander team wordt op een andere manier ‘geprepareerd’.

Bylemans: ‘Mijn idee heb ik daar wel over. China houdt ze weg van het grote toneel, om ze niet te laten pakken.’

Het verhaal over de twee pijplijnen is fraai en een vervolg op de WK van 1994 in Rome, toen de zwemwereld versteld stond van Chinese prestaties. Bylemans: ‘Veertien van de 16 wereldtitels bij de vrouwen waren voor Chinese zwemsters. Een stel had er gepakt. Vier jaar later in Perth stuurden ze zwemsters terug op de luchthaven omdat die middelen hadden meegebracht voor kennissen. Zo is het op en af gegaan met het Chinese zwemmen.’

Niets is zeker, maar als Bylemans het mag zeggen, dan hoeven de grote westerse landen niet te vrezen voor een Chinese coup in het zwembad. Ook zijn vriend Van den Hoogenband zal hij geruststellen.

De klanten van zijn organisatiebureau krijgen hetzelfde te horen. Bylemans organiseert voor Peking The Last Blast, ofwel de laatste explosie van Pieter van den Hoogenband, de drievoudig olympisch kampioen. Hij wil voor hen die VdH nog één keer van dichtbij op het hoogste niveau willen zien, een luchtbrug naar China opzetten.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden