Cheryl Maas bracht het snowboardniveau van de vrouwen dicht bij dat van de mannen

Aan het eind van alle interviews over alweer een nieuwe olympische teleurstelling in de snowboardloopbaan van Cheryl Maas (33), laat ze haar bontgekleurde wanten zien. 'Ik heb altijd mooie', zegt ze met een fijn lachje. De herinnering is er weer even aan de regenbooghandschoenen die ze vier jaar geleden in homo-onvriendelijk Sotsji aan de wereld toonde.

Beeld Klaas Jan van der Weij

Dat was toen nog een genoegdoening voor een totaal mislukt toernooi. Het evenement van Pyeongchang was een soortgelijke teleurstelling, maar bezat geen enkel element om in het grote boek van positieve herinneringen te plakken. Na de 23ste plaats in de slopestyle, een wedstrijd geplaagd door harde wind en twee valpartijen van Maas, stond er maandag bij de Big Air het cijfer 20 op het scorebord voor de Nederlandse Maas die twee jaar geleden in Oslo nog de Europese X-Games won op dat onderdeel.

Bij de poging een '900' te draaien, tweeëneenhalve keer om de lengteas op het board dat een meter of zes boven de harde sneeuw zeilt, ging Maas bij de landing op de kont. Drie van de tien keer gaat dat mis, zo gaf ze haar persoonlijke statistiek prijs. 'Maar ik haal altijd wel de finale in de Big Air', was dan een garantie uit het verleden die voor het heden en de toekomst geen enkele waarde meer heeft.

Weigerend lichaam

De jeugd, die vroeger tegen de Nederlandse ster opkeek, is haar inmiddels royaal voorbij. Het lichaam van Maas kraakt. Ze brak in juni de nek. In de olympische biografie van Pyeongchang 2018 staat het mooi genoteerd: de wervels C4, C5, C6, C7, T1 en T2 waren gebroken bij een val in een Cypriotisch zwembad. Een vakantiereis eindigde in het ziekenhuis.

Het hele olympische seizoen, waarvoor ze met haar stipendium van NOCNSF min of meer heeft getekend, verliep vanaf dat moment met horten en stoten. Maas had zich met de zevende plaats op het WK op tijd gekwalificeerd voor Korea, maar in plaats van rust en vertrouwen waren er de stress en pijn van een weigerend lichaam. Ze kneusde de hak, een blessure die haar behoorlijk frustreerde. Het kwam boven op de ellende van de winter eerder. Toen: een gebroken oogkas, een zogenoemde blow-out, een kapotte rib, een overstrekt kniegewricht en een verrekte kuitspier.

Zaterdag gooide de geplaagde sportvrouw bij de training met haar board, toen ze ongelukkig landde en ze een enorme stoot pijn door het hele lichaam voelde. De woede moest ergens heen. Maandag deed ze voorkomen niets te voelen bij landingen. De geest uitschakelen, aan andere dingen denken, dat is de formule. Het was stoere praat. Ze moet bij haar reuzensprongen de zachte plek op de landingsbaan vinden, anders gaat het mis.

Peking

Na de valpartij bij de '900 backside' werd Maas op het terrein van Alpensia van het ene na het andere interview gevoerd. Amerikaanse media, als The Washington Post, The New York Times en de Snowboarder Magazine, voelden haar lang aan de tand, alsof werd voorvoeld dat deze 'pionier' (quote Mark Sullivan van Snowboarder Magazine) weleens haar laatste olympische optreden gehad kon hebben.

Na Turijn, Sotsji en Pyeongchang denkt zij zelf nog aan een week van actie in 2022 in Peking, wanneer de Big Air, de nieuwe stuntcompetitie, gaat landen in het Bird's Nest, het olympisch stadion van de Zomerspelen van 2008. 'Ik kan nog veel beter worden', was maandag een opmerking die al te zeer overliep van optimisme.

Buitenlandse aandacht

Sullivan van het snowboardblad nam het voor zijn oogappel op. Hij had wel in de gaten dat Nederland na drie mislukte olympische optredens geen hoge cijfers in de aanbieding heeft voor Maas, het meisje uit Uden dat op haar zeventiende naar de bergen vertrok en nooit meer terugkwam.

Cheryl Maas, moeder van twee kinderen in Oslo, is een fenomeen, zeggen de Amerikaanse specialistische media. Zij was de eerste vrouw die een 'backside 900' sprong. 'Zij bracht het niveau van de vrouwen eindelijk dicht bij dat van de mannen. Dat is haar verdienste. En van niemand anders', aldus de kenner ter plekke. Haar verdienste om de slopestyle, een afdaling over rails, bulten en sprongen, erkend te krijgen, is enorm.

Ze werd in 2011 door het blad uitgeroepen tot de beste vrouwelijke snowboarder ter wereld. In 2006, '07 en '11 was zij de beste van Europa.

Dat het lijf pijn doet, is niet vreemd. De snowboarders nemen liever video's op, zoals Shark Tales & Maas Attacks, waarin in grote hopen poedersneeuw in de bergen wordt geland. Dat is hun corebusiness, net als sponsorcontracten met Vans, Shred of Rockstar. Olympisch boarden is een beetje vreemdgaan, maar wel weer goed voor de wereldwijde naam. Die bevordering van haar reputatie, onder de gloed van de vijf ringen, mislukte de voorbije twaalf jaar.

Een beetje meer achting derhalve, meende Sullivan, voor wiens camera, deze keer van NBC, Maas lang bleef staan om de pracht maar ook de last van de Olympische Spelen te omschrijven. Ze had er zelf een ongemakkelijk gevoel bij. Over de uitslag: 'Ik weet dat heel Nederland dit te zien krijgt en het is niet zoals met voetbal dat mensen me het hele seizoen volgen. Ik wil niet dat ze denken: Cheryl is weer eens onderuit gegaan. Maar het is helaas niet anders.'

Alle deelnemers van de snowboardcompetitie slopestyle vallen door wind: 'Het was onverantwoord'
De harde Zuid-Koreaanse wind heeft veel frustratie veroorzaakt onder de finalisten van de snowboardcompetitie slopestyle. Alle deelnemers bij de vrouwen kwamen minstens eenmaal ten val: in 32 van de 50 afdalingen werd de eindstreep niet ongeschonden gehaald.

Door wind wordt finale slopestyle een loterij, Maas valt twee keer en eindigt als 23ste
Cheryl Maas is in de finale van het onderdeel slopestyle op de Olympische Spelen tot tweemaal toe onderuitgegaan. In beide runs kwam de snowboardster hard ten val nadat ze van de schans afkwam. Daarmee waren haar medaillekansen verkeken.

Lees de mooiste verhalen over de Olympische spelen, verzameld op één pagina.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden