POSTUUM

Cees van Kooten was stormram en levensgenieter

Postuum Cees van Kooten Aanvaller Cees van Kooten hield het voetbal graag simpel. Ook over de gevaren van een ongezonde levensstijl deed hij niet al te moeilijk.

Cees van Kooten (links) voor Oranje in duel met Walter Meeuws van België.Beeld Spaarnestad

Cees van Kooten flirtte wel vaker met de dood. Zo werd hij in 1990 met 41 graden koorts en 'natte pleuris' opgenomen in het ziekenhuis. Hij had waanbeelden van Duitsers en hippies die op zijn kamer rondwaarden en kon alleen maar denken: 'Koot, daar ga je.' Maar dat gebeurde niet.

En dan die kettingbotsing in 1972. Zijn auto vloog in brand, maar Van Kooten sprong op tijd weg. Hij spoedde zich vervolgens naar sportpark Schoonenberg om daar, het verband nog om zijn arm, twee keer te scoren namens Telstar. 'Klootzak, was jij maar verbrand', fluisterde Jan Boskamp hem na afloop toe. Dolletje natuurlijk.

Cees van Kooten, zoon van een scheepsbouwer uit Alblasserdam, was een ouderwetse stormram, die het voetbal graag simpel hield. Ze, en daarmee bedoelde hij de buitenspelers, moesten de ballen in de zestien gooien. Hij 'jaste' ze er wel in. Zo deed hij dat bij Hermes DVS, Lille, Telstar, Go Ahead Eagles en PEC Zwolle. In Deventer groeide hij met 79 doelpunten uit tot clubtopscorer.

Vanwege zijn postuur werd Van Kooten vaak aangeduid als bonkige spits, maar op latere leeftijd schoolde Wiel Coerver hem om tot een technisch vaardige voetballer. Het leverde Van Kooten op zijn 32ste nog een uitverkiezing voor het Nederlands elftal op.

Carrière

In de uitwedstrijd tegen Cyprus was hij direct matchwinnaar. 'Een cross van Johnny Rep duwde hij met de buitenkant van zijn hoofd langs de vergeefs duikelende Pantziaros', zo beschreef het Algemeen Dagblad de volgende dag zijn doelpunt. Van Kooten zou daarna nog acht interlands spelen.

Na zijn voetballoopbaan werd hij onder meer caféhouder, discotheekeigenaar, benzinepomphouder en uiteindelijk, op zijn 45ste, trainer. Hoewel Van Kooten zichzelf 'in principe' niet minder vond dan Louis van Gaal, kwam die carrière nooit helemaal van de grond. Binnen één jaar werd hij bij twee clubs (NEC en RKC) ontslagen. Toen hij in 2005 als assistent-coach bij Go Ahead Eagles werkte, moest hij door een hartinfarct een stap terug doen.

In 1997 zei Van Kooten in Vrij Nederland over zijn fysieke malheur: 'Je hebt maar een jaar of tachtig om van het leven te genieten. Nou rook ik er ook een beetje bij, dus zal het met mij wel ietsje eerder afgelopen zijn. De jaren die mij nog resten moeten vooral gezellig zijn.'

Al geruime tijd leed hij aan kanker. Dit keer ontsnapte Cees van Kooten niet aan de dood. Hij overleed gisteren op 67-jarige leeftijd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden