Carl Hayman, rugbyer en verrader

christchurch Door het ondertekenen van een lucratief driejarig contract bij de Franse club Toulon heeft Carl Hayman een bom gelegd onder het Nieuw-Zeelandse rugby....

Op de cruciale positie van tighthead prop fungeert Hayman als breekijzer voor zijn team. In die rol van krachtpatser is hij verreweg de beste speler die Nieuw-Zeeland heeft. Er is kritiek op zijn besluit, omdat hij een eervolle carrière als international voortijdig beëindigt door te kiezen voor het grote geld. Maar de storm van ergernis die opstak sinds zijn overgang twee weken geleden bekend werd, blijkt zich nu vooral te richten op het beleid van de NZRU, de nationale rugbybond.

De situatie doet denken aan die rondom de KNVB en de voetballer Faas Wilkes, die niet meer voor het Nederlands elftal werd geselecteerd nadat hij in Italië een contract had getekend bij Internazionale. Maar dat was in 1949, in een tijdperk waarin de professionele sportbeoefening in de kinderschoenen stond. De Nieuw-Zeelandse rugbybond denkt spelers zestig jaar later nog aan zich te kunnen binden met selectie-eisen die anno 2010 als onrealistisch worden gezien.

De bond ligt onder het vergrootglas omdat uitgerekend Nieuw-Zeeland het komende WK organiseert. Najaar 2011 moet het land, dat smacht naar succes in zijn onbetwiste volkssport nummer één, titelhouder Zuid-Afrika van de troon stoten. Hardop wordt betwijfeld of dat een realistische doel is, zeker nu in het strijdplan geen plek is ingeruimd voor Hayman.

De 30-jarige speler heeft aangegeven zijn toekomst buiten het rugby belangrijker te vinden dan het WK. Het geld dat hij bij Toulon gaat verdienen, wil hij gebruiken voor het opzetten van een groot melkveebedrijf. In het rugby boerde hij toch al niet slecht doordat hij sinds 2007 actief was in Engeland, bij de Newcastle Falcons.

Dat illustreert een trend waaraan wel meer Nieuw-Zeelandse rugby-internationals meedoen: tussen twee wereldkampioenschappen in spelen ze soms een of twee seizoenen voor veel geld in buitenlandse competities. Maar ruim voordat de selectie voor een WK aan de orde is, spelen ze weer keurig in Nieuw-Zeeland.

Zo’n schande is dat ook niet: de vijf grootste Nieuw-Zeelandse clubs komen uit in de Super 14, de profcompetitie op het zuidelijk halfrond waaraan ook vijf Zuid-Afrikaanse en vier Australische ploegen deelnemen. Vanwege de af te leggen afstanden wordt de Super 14 wel beschouwd als de zwaarste rugbycompetitie ter wereld. Maar als het gaat om de salarissen, valt er aanmerkelijk minder te halen dan in Engeland of Frankrijk.

Ook daarom is de vraag gerezen of Hayman niet de toon zet voor een leegloop van het Nieuw-Zeelandse rugby. De vrees is dat hij wordt gevolgd door vedetten als Richie McCaw en Daniel Carter, twee van de beste rugbyers ter wereld. Die spelen in Christchurch voor de Crusaders en voegen zich tot nu toe naar de traditie: ze hechten ogenschijnlijk minder waarde aan geld, dan aan de status en de glorie die in het verschiet liggen als ze de wereldtitel binnenslepen met de All Blacks, het Nieuw-Zeelandse rugbyteam.

Maar Carter diende vorig jaar, toen de competitie stillag, al eens kortstondig in Frankrijk bij Perpignan. Het tekent de gretigheid van de Nieuw-Zeelandse internationals, die zich liever wat minder zouden aantrekken van de regeltjes van de bond. Zij vinden dat ze gewoon moeten kunnen kiezen – in dit geval voor de rijkdom in de Europese competities – zonder hun positie in gevaar te brengen.

Als de bond stug vasthoudt aan zijn keuzebeleid, betekent dat na het WK van 2011 allicht dat de beste Nieuw-Zeelandse spelers nooit meer in eigen land actief zullen zijn. Wanneer dat verlies te groot wordt geacht en de druk op de bond aanhoudt, is het mogelijk dat de regels worden bijgesteld – wellicht net op tijd om de selectie te garanderen van Carl Hayman, die zich daarmee ook zou profileren als een niet te evenaren breekijzer buiten het veld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden