Bureau Jeugdzorg geeft niets om onze Laura

Sinds Laura Dekker onder toezicht van de Jeugdzorg is gesteld, is zij veranderd in een gesloten meisje dat haar vertrouwen in volwassenen verloren is, zien haar grootouders....

grootouders Rick Dekker en Riet Dekker

Onze kleindochter, Laura Dekker, was enkele dagen vermist en dook gisteren op op Sint-Maarten. De waarheid is dat zij ten onder gaat aan de Jeugdzorg. Als bezorgde grootouders hebben we hier lang over gezwegen, maar we kunnen ons nu niet meer stilhouden, omdat we bang zijn dat als de Raad van de Kinderbescherming zo door blijft gaan, Laura straks helemaal kapotgemaakt wordt.

Wij hebben Laura, sinds de bemoeienis van Jeugdzorg, in een paar maanden zien veranderen van een ondernemende en positieve tiener in een meisje dat een schild om zich heen heeft gebouwd en totaal geen vertrouwen meer heeft in de volwassenen.

Laura wordt uitzicht gegeven op het doorgaan van haar wereldreis, mits zij voldoet aan een aantal voorwaarden – die zijn allemaal na te lezen op de website van Laura.

Als grootouders vonden we dit een redelijk uitgangspunt. De rechter stelde dus dat haar wereldreis niet onmogelijk is, mits voldaan aan de door Jeugdzorg gestelde voorwaarden. Treurig genoeg blijft Bureau Jeugdzorg tot nu toe onduidelijk over de vraag wanneer aan deze voorwaarden is voldaan. Het zijn voorwaarden met een open eind.

Een voorbeeld: ‘Meer ervaring opdoen in solozeilen’, was een van de eisen die aan Laura werden gesteld. De logische vraag is dan: hoeveel meer? Hierop was het letterlijke antwoord van de toeziend voogd aan Laura en haar vader: ‘Dat is jullie probleem, daar lig ik niet wakker van.’ En zolang ze onder toezicht gesteld is – voorlopig tot 1 juli 2010 – mag ze bovendien niet eens uitvaren. Hoe lossen we dat op? was dan ook de vraag. Ook dat was zijn probleem niet, zei de voogd.

Deze onverantwoorde uitspraken werden gedaan in aanwezigheid van Laura. Na zo’n gesprek was Laura enkele dagen totaal van slag.

Kortom, er wordt Laura een worst voorgehouden, die zij nooit te pakken zal kunnen krijgen. Hiermee wordt haar het uitzicht op het doorgaan van haar wereldreis ontnomen. Tegelijkertijd wordt zij murw geslagen door dwangmaatregelen, zoals de onder toezichtstelling en het dreigement van een mogelijke uithuisplaatsing.

Dit is niet vol te houden. De bezorgdheid van haar vader groeide met de dag. Deze bezorgdheid is ook uitgesproken bij Bureau Jeugdzorg. Er is niets mee gedaan. ‘Dat is uw probleem, daar lig ik niet wakker van’, was wederom de reactie.

Bij ons is het inmiddels meer dan duidelijk. Bureau Jeugdzorg geeft niets om Laura, met als triest gevolg dat Laura is weggelopen. Weer zal Bureau Jeugdzorg alleen weten te reageren met dwangmaatregelen. Er wordt al openlijk gesproken over uithuisplaatsing – lees de gevangenis waarin al ruim tweehonderd kinderen zitten. Niet zo vreemd dat je als 14-jarige depressief wordt van dat vooruitzicht en op de vlucht slaat.

De Raad voor de Kinderbescherming heeft al meegedeeld dat Laura uit huis geplaatst zou worden, zodra ze terug is in Nederland. Dat is de enige oplossing die de Kinderbescherming kan bedenken. Noemen ze dit hulpverlening?

Er zijn zo veel andere mogelijkheden om haar echt te helpen. Laat haar een jaar meevaren met de Stad Amsterdam, de clipper die voor de VPRO-televisie dezelfde tocht rond de wereld maakt als Charles Darwin ruim 150 jaar geleden met de Beagle. Daar zijn genoeg volwassenen aan boord om haar te helpen met het onderwijs.

Ze mocht niet naar zee om haar bestwil, maar nu gaat ze aan Bureau Jeugdzorg ten onder.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden