WK Judo Juul Franssen

Bronzen medaille onderdrukt de twijfels bij judoka Juul Franssen

'Train ik wel hard genoeg?’ 'Ben ik wel goed genoeg?’ Die twijfels plaagden judoka Juul Franssen. Met een bronzen medaille op de WK kreeg ze de bevestiging dat ze nog steeds de beste Nederlandse judoka in haar klasse is.

Juul Franssen (blauw) strijdt met Sanne Vermeer (wit) om het brons in de klasse tot 63 kilo tijdens de WK in Tokio. Beeld EPA

Met twee gebalde vuisten en een brede glimlach op haar gezicht stapte judoka Juul Franssen woensdag van de Tatami in de Budokan in Tokio. ‘Yo Twannie, I did it’, schreeuwde ze in de camera tegen haar vriend Antoin die in Nederland de partij via een livestream had gevolgd. ‘In de film Rocky zegt Sylvester Stallone het na zijn overwinning. We hadden afgesproken dat ik het ook zou roepen als ik een medaille zou winnen’, zei Franssen telefonisch vanuit Japan.

Belofte maakte schuld. In een Nederlands onderonsje met Sanne Vermeer veroverde de 29-jarige Limburgse op de WK in Tokio brons in de categorie tot 63 kilogram. Dezelfde kleur medaille had ze vorig jaar ook al gewonnen op de WK in Bakoe. Toch voelde deze plak anders. ‘Dit is voor mij een bevestiging van wat ik vorig jaar heb laten zien. Daar ben ik heel blij mee.’

Die bevestiging kon de nummer vijf van de wereld, een jaar voor de Olympische Spelen die ook in Tokio worden gehouden, goed gebruiken. In aanloop naar de WK was ze aan zichzelf gaan twijfelen. Train ik wel hard genoeg? Ben ik wel goed genoeg? Klopt de puzzel wel die ik aan het leggen ben? Het waren vragen die plots door haar hoofd spookten. Ze knoopte een gesprek aan met sportpsycholoog Paul Wylleman van NOCNSF. Hij zorgde voor innerlijke rust bij Franssen.

Die innerlijke rust kwam haar na een hectische periode goed van pas. Franssen stond in 2017 bijna een jaar langs de tatami. De judoka was door de judobond uit de nationale selectie gegooid nadat ze had geweigerd om fulltime op Papendal te komen trainen. Ze sleepte de bond voor de rechter en werd in het gelijk gesteld. Ze traint nu deels in Arnhem bij de nationale selectie, deels bij haar eigen trainers in Rotterdam. ‘Deze medaille zegt mij dat ik de juiste keuze heb gemaakt en op de goede weg ben.’

Extra lekker voor Franssen was het dat ze in de strijd om het brons afrekende met landgenoot en directe concurrent Vermeer, die in juni op de EK nog brons had veroverd. Nederland mag maar één judoka per gewichtsklasse afvaardigen naar de Spelen volgend jaar. De ervaren Franssen beschikt over een rijker cv, maar voelt de hete adem van de acht jaar jongere Vermeer – vorig jaar nog wereldkampioen bij de junioren – in haar nek.

De twee troffen elkaar nadat Franssen in de halve finale haar meerdere had moeten erkennen in titelverdedigster Clarisse Abegnenou. De Franse prolongeerde haar titel aan het einde van de dag in Tokio. Franssen had toen al met een waza-ari gewonnen van Vermeer. ‘Natuurlijk wil je in een onderling duel dan laten zien dat jij de beste Nederlandse judoka in deze klasse bent. Dat is gelukt.’

Lees meer: 

De judobond eiste in 2017 dat de beste judoka’s bij elkaar trainden op sportcentrum Papendal. Velen voelden daar niets voor. Zij ondervonden nog meer tegenwerking: wanneer er niet getraind werd op Papendal, werden de judoka's uitgesloten van de selectie.

De rechter bepaalde echter in een kort geding, aangespannen door topjudoka Juul Franssen, dat de bond haar weer moest opnemen in de nationale selectie, zonder dat ze daarvoor fulltime op Papendal trainde. 

De lange juridische strijd werd bekroond: Franssen behaalde een bronzen medaille op het WK in 2018.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden