Brons voor Van Gool op 60 meter, Schippers pakt zilver: ‘Blijkbaar is er een speciale vibe in het team’

‘We zijn lekker op gang’, lachte Dafne Schippers na de 60 meter op het EK indoor atletiek. De 26-jarige sprintster had net zilver veroverd. Vlak voor haar wedstrijd had ze Lisanne de Witte en Tony van Diepen naar het brons zien lopen op de 400 meter en vlak na haar sprintte Joris van Gool ook naar een derde plek op de 60 meter. ‘Blijkbaar is er een speciale vibe in het team, want elke finale die gehaald is levert een medaille op.’

Dafne Schippers wordt tweede op de 60 meter tijdens het EK Indoor Atletiek 2019 in Glasgow. Beeld ANP

De goede resultaten van haar landgenoten motiveerden Schippers tot een tijd van 7,14. Ze moest alleen de Poolse Ewa Swoboda (7,09) voor zich dulden. Daar had de Utrechtse vrede mee. ‘Zij is het hele seizoen al de beste en gewoon een heel goede 60-meterloopster.’ Derde werd de Britse Philip Asha in 7,15.

Optater

De aanloop van Schippers naar het EK was rommelig geweest. Een paar dagen voor het toernooi was ze van de trap gevallen. Haar rug had een flinke optater gekregen en pas op de openingsdag, de vrijdag, had ze definitief besloten toch te lopen. Dat het tot een medaille had geleid was een opluchting. ‘Met alle hobbels die er waren, is dit een ontlading. Ik houd van toernooien’, verzuchtte ze. ‘Er komt iets vrij dat me een kick geeft.’

De persbegeleidster van de nationale selectie had voor de zaterdag twee extra Nederlandse vlaggen in haar tas gestopt, bovenop de twee die de huisfotograaf al had ingepakt. Het leek overmoedig, maar het kwam precies uit. Binnen drie kwartier liepen er vier Nederlandse atleten een ereronde door de Emirates Arena in Glasgow met de nationale driekleur om de schouders.

Lisanne de Witte

Lisanne de Witte was de eerste Nederlandse die op de Schotse indoorbaan succes boekte. Ze had tot haar verdriet baan 1, de binnenste baan, toegewezen gekregen. Op de kuipvormige indoorbaan is dat een nadeel, want de centrifugale krachten drukken in die baan het zwaarst op de benen. ‘Je hebt daardoor een achterstand, maar ik wist dat als iemand vanuit baan 1 een medaille moest kunnen winnen, dat ik het was.’

De 26-jarige atlete kan ook goed uit de voeten op de 800 meter en vermoedde dat haar uithoudingsvermogen in het slot van de wedstrijd zich zou uitbetalen. Ze putte bovendien vertrouwen aan de 400-meterfinale van het outdoor EK van afgelopen zomer, waar ze ook derde werd. ‘Ik heb veel meer zelfvertrouwen gekregen. Ik ben beter dan ooit.’

Ze had het geluk dat ze zich op het laatste rechte eind aan de binnenkant van de baan nog door een gaatje kon wurmen. ‘Dat was een gokje, maar aan de buitenkant had ik geen schijn van kans.’

Met een uiterste krachtsinspanning drukte ze haar borst langs de Litouwse Agne Serksniene: 52,34 een nieuw persoonlijk record. De zege ging naar de Zwitserse Lea Sprunger in 51,61. De Belgische Cynthia Bolingo Mbongo (51,62) werd tweede.

Vol bewondering had Van Diepen de wedstrijd van De Witte bekeken, vlak voordat hij zelf de baan zou betreden. ‘Vanuit baan 1 derde worden. Dat kan bijna niet. Volgens mij was zij het sterkste in het veld.’

Tony van Diepen

Net als De Witte moest Van Diepen in de laatste meters nog alles uit zijn lijf wringen voor zijn medaille. Hij wierp zich over de finish. De klap op zijn gezicht erna - ‘je armen zijn te vermoeid om jezelf op te vangen’ - nam hij voor lief. De pijn in zijn schouder ook. ‘Ik voel alleen maar die medaille.’ De zege ging overtuigend naar de Noor Karsten Warholm (45,05) voor de Spanjaard Oscar Husillos (45,66).

De 22-jarige Van Diepen verbeterde het nationaal record naar 46,13 (het stond op 46,26). ‘Ik kwam er pas ver na de race achter, toen iemand me ermee feliciteerde.’ Hij snoepte het af van Liemarvin Bonevacia met wie hij in Glasgow de hotelkamer deelde.

Bonevacia was niet door de series heen gekomen, maar was zijn slapie blijven motiveren. ‘Hij zei gisteren dat ik de finale zou halen en vandaag dat ik een medaille zou pakken.’ Het voelde alsof hij een barrière geslecht had. ‘Alsof mijn carrière eindelijk op gang is.’

Joris van Gool

De medailleoogst werd op de laatste afstand van de dag aangevuld door Joris van Gool. De 20- jarige sprinter verraste met de derde plek op de 60 meter in 6,62, achter de Slowaak Jan Volko (6,60) en de Jamaicaanse Turk Emre Zafer Barnes (6,61). Van Gool is de eerste Nederlander die een medaille veroverde op het explosiefste looponderdeel. Hij evenaarde in de finale zijn persoonlijk record, dat hij in de halve finale had aangescherpt.

Van Gool was blij dat hij in de baan naast Barnes, die de snelste seizoenstijd op zijn naam had staan, mocht starten. Hij zo iemand waar hij zich aan op kon trekken, maar na de finish wist hij niet of het voldoende was geweest voor eremetaal. ‘Ik wist dat ik heel dicht bij Barnes zat, maar wist niet wat er verder rechts van mij nog meer in de buurt zat. Gelukkig zetten ze heel snel mijn naam op het bord.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.