Brons is bittere pil voor Ter Mors

In haar hele leven schaatste Jorien ter Mors net zoveel 500-meters als haar concurrenten op het WK sprint in één seizoen. 'Dan is het niet zo raar als die afstand een keer niet zo goed loopt en je derde wordt', zegt ze na de WK sprint in Seoul.

Op de tweede plaats Heather Richardson (L), winnaar Brittany Bowe en Jorien Ter Mors. Beeld null
Op de tweede plaats Heather Richardson (L), winnaar Brittany Bowe en Jorien Ter Mors.

Sinds haar uitstapjes van het shorttrack naar het langebaanschaatsen - tegenwoordig met een steeds grotere regelmaat -, blijft Ter Mors verrassen. En als wat zij aanraakt een keer niet in goud verandert, is dat net zo opmerkelijk.

Kom bij Ter Mors niet aan met de vraag of de verwachting van de buitenwacht wellicht te hoog is. Haar eigen verwachting ligt toch hoger. 'Als ik goed rijd, kan ik hier ook winnen. Ik streeft altijd naar perfectie en dat is nu niet gelukt', zegt ze zondag in Seoul na haar laatste afstand. 'Ik had graag de laatste 1.000 meter willen winnen, ik ben wel een beetje pissed dat het niet gelukt is.'

De Amerikaanse Brittany Bowe was simpelweg te sterk en daar baalt Ter Mors van. Misschien trekt dat later nog bij, denkt ze, want debuteren met een derde plaats op het hoogste mondiale niveau is iets om trots op te zijn, dat weet ze zelf ook wel. Maar Ter Mors is nou eenmaal niet het type dat genoegen neemt met minder. En zaterdag en zondag waren haar 500 meters niet goed genoeg.

Over haar eerste race op zondag, zegt Ter Mors, die nooit een blad voor de mond neemt: 'Ik zie die Bowe 37,86 rijden en dacht: ja, godver, daar gaat de kans op goud.' Tot die race had Ter Mors goede papieren voor de eindoverwinning, Na de eerste dag stond ze tweede in het klassement, nipt voor Bowe.

Ze zal haar 500 meter moeten verbeteren, vindt Ter Mors. Dat is haar minste afstand. In tegenstelling tot de 1.000 meter waarop Ter Mors twee weken geleden wereldkampioen werd en nationaal recordhoudster is, is ze op de 500 meter niet constant genoeg. 'En als je het moet opnemen tegen vrouwen bij wie hun sterkste afstand juist de 1.000 meter is, dan weet je dat je niet zo'n verschil op de 500 meter goed kunt maken.'

Het is ook niet zo vreemd, jarenlang was de start voor Ter Mors van minder belang. Bij shorttrack, de enige sport waarbij ze tot een paar jaar geleden uitkwam in wedstrijden, draait het om tactiek, niet om de snelste tijd. Bovendien gaat dit met vaste schaatsen, terwijl langebaanschaatsers op klapschaatsen rijden. Juist tijdens het starten vraagt dit de nodige aanpassingen.

Geslaagd

Ter Mors begon ontspannen aan het WK. Lees hier het interview terug, dat ze gaf voorafgaand aan het WK. 'Alles wat ik nu nog doe, is extra.' (+)

Met die wetenschap zei ze een paar jaar geleden toen de Amerikaan Kip Carpenter aansloot bij de begeleidingsstaf van het nationale shorttrackteam: 'Kip, jij moet mij helpen met het starten.' Carpenter is niet de minste, hij won in 2002 brons op de Olympische Spelen op de 500 meter. Sindsdien is de opening van Ter Mors verbeterd, maar ze heeft nog steeds grote stappen te maken, weet ze.

'Maar eigenlijk geldt dat niet alleen voor de start. Ik ben ook niet ontspannen genoeg. Ik rijd te gehaast, want ik wil graag en maak daardoor missers', zegt Ter Mors.

De 500 meter was bij Ter Mors sowieso tot dit seizoen van ondergeschikt belang, maar bij terugkeer na een jaar afwezigheid wegens oververmoeidheid zagen Ter Mors en shorttrackbondscoach Jeroen Otter de minder zware sprintafstanden als de ideale manier om weer voorzichtig terug te keren in het wedstrijdcircuit. Met onverwacht groot succes. Ter Mors: 'Maar nu moet ik nog wel even de knop om zetten om te kunnen genieten van mijn brons.'

Jorien ter Mors. Beeld null
Jorien ter Mors.

In tegenstelling tot de meeste van haar concurrenten was Bowe beter op de tweede dag van het toernooi. Haar voorbereiding was verre van ideaal. Een uitstapje met haar ploeg op woensdagavond naar een sushirestaurant, nota bene voor haar eigen verjaardag, resulteerde in een beroerde nacht. Voedselvergiftiging. Minstens 24 uur kreeg de Amerikaanse geen eten meer binnen. Bowe: 'Laten we zeggen dat ik blij ben dat de wedstrijd zaterdag begon en niet vrijdag.'

Het verbaasde Bowe hoe klein de verschillen in de top drie van het klassement waren na de eerste dag. Zelf was ze zaterdag niet volledig hersteld, maar ze stond wel derde, vlak achter haar landgenote Heather Richardson en Ter Mors. Bowe: 'Ik merk dat ik nu elke dag een beetje beter ben hersteld, dat is de verklaring voor mijn goede races vandaag.'

Bowe, die tussen neus en lippen ook nog even aangeeft voorlopig niet meer in sushirestaurants aan te schuiven, is blij met de concurrentiestrijd tussen Ter Mors, Richardson en haar. De drie zijn dit seizoen continu stuivertje aan het wisselen.

'Dat gevecht dat wij dit jaar met z'n drieën leveren op het ijs, dat zegt veel. We hebben alle drie grenzen doorbroken. Ik kijk daarom uit naar de komende jaren richting de Spelen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden