Broersen verliest het van de pijn

De verzwikte enkel die Nadine Broersen vorige maand tijdens de NK opliep, dwingt de meerkampster tot een vroege aftocht op de EK indoor in Praag. 'Het risico is te groot.'

Beeld Getty Images

Puur toeval, maar net op het moment dat meerkampster Nadine Broersen vrijdagochtend rond elven haar aanloop inzet naar de 1.80 meter, klinkt Highway to Hell van AC/DC. Opzwepende muziek, maar ditmaal vrij ongepast. Een paar seconden later zit de wereldkampioene betraand aan de rand van de atletiekbaan. Haar EK is verworden tot een privé-hellegang. Een al langer sluimerende enkelblessure dwingt haar voortijdig tot opgave.

Op de tribune, in het vak waar de coaches zitten, heeft trainer Ronald Vetter eerder al aangegeven dat het veel beter is om er vandaag voortijdig een punt achter te zetten. 'Nu stoppen. Het risico is te groot.'

Lang blessureleed

Ook de arts van het Nederlandse atletiekteam in Praag, Petra Groenenboom, hangt over de balustrade. Ook zij geeft aan dat Broersen er goed aan doet meteen te stoppen. Doorgaan kan leiden tot langdurig blessureleed.

De atlete zelf, die net in een derde en laatste poging over de voor haar doen lage 1,77 meter is gegaan, is nog even koppig. Ze doet toch nog, onder de treffende, maar ditmaal o zo misplaatste klanken van de Australische rockers, een mislukte poging over 1,80 meter te springen. Waarna ook zij inziet dat doorgaan geen enkele zin heeft.

Huilend zit de wereldkampioene even later langs de rand van de atletiekbaan. Even later vermant ze zich en meldt ze zich af voor de rest van het programma. Vervolgens gaat ze haar spullen pakken. Topsport kan knalhard zijn.

Anouk Vetter achtste

Anders dan Nadine Broersen wist de 22-jarige Anouk Vetter de vijfkamp wel tot een goed einde te brengen. De meerkampster stond na vier onderdelen nog op de vijfde plaats, maar zakte door een mindere 800 meter naar de achtste plaats. Voor veel Nederlandse atleten was de eerste dag ook de laatste. Hordenloper Gregory Sedoc kwam niet verder dan de halve finale. Dat gold ook voor Bjorn Blauwhof op de 400 meter. Liemarvin Bonevacia en Terrence Agard waren al in de eerste ronde gesneuveld. Bij de vrouwen was voor Madiea Ghafoor de halve eindstrijd het eindpunt. Nadine Visser ging in de halve finales van de 60 meter horden onderuit. Thijmen Kupers plaatste zich voor de halve finales van de 800 meter, die vandaag wordt gelopen. Maureen Koster komt in actie in de finale van de 3.000 meter. De troeven van de Nederlandse equipe, Dafne Schippers (60 meter) en Sifan Hassan (1.500 meter), beginnen vandaag aan hun EK.

Knullig incident

Vorige maand, tijdens de NK in Apeldoorn, verzwikte de 24-jarige atlete tijdens het hoogspringen haar linkerenkel. Een ietwat knullig incident. De markeringstape waarop atleten zich richten voordat ze de sprong inzetten bleek plotseling weg. Ze kwam niet lekker uit, met als gevolg die kwetsuur aan de enkel.

Dat ze door dit malheur de nationale titel miste, was tot daar aan toe. Ernstiger was dat er een schaduw kwam te liggen over haar deelname aan de EK indoor-atletiek, dit weekeinde in Praag. Een mri-scan had weliswaar uitgewezen dat deelname geen probleem hoefde te vormen, duidelijk was wel dat vrijdag bij het hoogspringen - het tweede deel van de vijfkamp - de sleutel tot de rest van de dag steekt.

Even lijkt het 's ochtends nog goed te gaan. Met een zwaar ingetapete enkel start ze op het eerste onderdeel van de vijfkamp, de 60 meter horden. Ze raffelt het nummer af in 8,31, nota bene een persoonlijk record. Ruim een uur later blijkt dat het lichaam haar in het ootje heeft genomen en wordt de sleutel omgedraaid. De pijn in de enkel is niet te harden. Beter nu stoppen en de rest van het veel belangrijker outdoor-seizoen redden, dan doorgaan voor een anonieme plaats in het Praagse eindklassement.

Definitief eindpunt

Met de kans op een langdurig slepende blessure, die geheel 2015 kan vergallen, of erger. Toeval natuurlijk, maar 'Praag' is al eens eerder het definitieve eindpunt geweest voor een Nederlands atleet. Jos Hermens, een van de beste vaderlandse atleten van de vorige eeuw, scheurde tijdens de EK in 1978 in dezelfde stad op de 10.000 meter een achillespees. Klats, einde sportieve carrière.

Vorig jaar werd Broersen wereldkampioen indoor op de vijfkamp, in het Poolse Sopot. Later dat jaar werd ze in de Zwitserse buitenlucht, tijdens een voor Nederlanders historisch EK, ook nog eens de op een na beste zevenkampster van Europa. Dit jaar lagen de doelen precies gedraaid. Goed presteren op de EK indoor in Praag, dan volle kracht doorstomen richting de WK in de buitenlucht, in augustus in Peking.

Richting Peking

Rond het middaguur, tijdens het ritueel met de pers in de mixed zone, vertelt de nog steeds snikkende Broersen dat het nu even slikken is ('Ik heb nog nooit eerder een meerkamp gestaakt'). Maar dat zij met twee, drie weken rust, een snelle doorstart kan maken. Er is in die verdomde enkel niets gescheurd. Een optreden eind mei tijdens het meerkampevenement in het Oostenrijkse Götzis kan dan gewoon doorgaan. En daarna opstomen richting Peking.

Laatste vraag. Of ze al eens eerder zoveel pijn heeft gehad. Ja, toen mijn moeder overleed, zegt ze. Als tiener was ze getuige van het plotselinge sterven van haar moeder. Dat deed pas pijn. En zo wordt alles relatief.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden