Voetbal Premier League

Brighton wint Engelands gekste ‘derby’

Op het eerste gezicht is de 1-2 overwinning van Brighton & Hove Albion op Crystal Palace niets bijzonders. Beide clubs staan op gepaste afstand van de degradatiestreep en mikken dit seizoen op een bekeravontuur. En toch vierden de spelers van Brighton de zege op Selhurst Park zaterdag alsof ze landskampioen waren geworden. De reden? Dit is de beruchte M23-derby, een rivaliteit die teruggaat tot kleedkamers van Tottenham Hotspur in de jaren zeventig.

James Tomkins (Crystal Palace) en Glenn Murray (Brighton) tijdens de Premier League wedstrijd. Beeld BSR Agency

Een derby is het treffen tussen De Adelaars en De Zeemeeuwen niet echt. De afstand tussen Zuid-Londen en Brighton, ook wel bekend als Londen-aan-Zee, is 70 kilometer, af te leggen via de Engelse variant op de Route du Soleil waar de rivaliteit naar genoemd is. De plaatselijke rivalen van Crystal Palace zijn Millwall en Charlton Athletic, clubs die in lagere divisies spelen. Voor Brighton is Palace wel de dichtstbijzijnde profclub, op het nietige Crawley Town na dan.

Dat de hoofdstedelijke politie met paarden en busjes ter plekke is om de supportersscharen uit elkaar te houden heeft te maken met oud zeer, zo blijkt, uit een tijd nota bene dat beide ploegen in de derde divisie uitkwamen.

‘In 1976 speelden we in een seizoen vijf keer tegen Brighton.’ herinnert de 58-jarige Palace-supporter Gary Neat zich, achter een politiekordon kijkend hoe de vijandelijke fans het station van Norwood verlaten, ‘de managers hadden sinds hun Spurs-tijd een gloeiende hekel aan elkaar, Alan Mullery en Terry Venables. Nadat we een tweede bekerreplay op Stamford Bridge hadden gewonnen, smeet Mullery een handvol munten naar Venables, onze manager. “Zoveel is jouw ploeg waard” riep hij.’

Een kleine 43 jaar later is de relatie tussen de grootvaderlijke Roy Hodgson en zijn Brighton-collega Chris Hughton een stuk amicaler, maar op het veld blijken de vijandelijkheden erfelijk te zijn. Na vijftien seconden had Brighton’s Anthony Knockaert al rood moeten hebben wanneer hij met gestrekt been de edelen delen van Luka Milivojevic raakt. Na dit visitekaartje volgt een wedstrijd waarin Crystal Palace, dat zo graag op de counter speelt, tevergeefs probeert het spel te maken.

In de twintigste minuut komt Brighton op voorsprong als Palace-verdediger James Tomkins een lange bal verkeerd inschat en de 35-jarige sluipschutter Glenn Murray met knappe volley scoort tegen zijn oude ploeg. Dat de thuisploeg vijf minuten na rust gelijk kan maken is te danken aan een onhandige overtreding van Davy Propper, net binnen de zestien. Aanvoerder Milivojevic benut de strafschop, zijn zeventiende alweer in twee jaar tijd, een record.

Derby’s zijn, wegens de bijbehorende emoties, vaak rommelig en dit is geen uitzondering. De storm komt de kwaliteit op deze zaterdag evenmin ten goede. Maar opeens krijgt Knockaert, uitgerekend hij, een bevlieging. Pal voor de tweeduizend meegereisde fans trekt de rechtsbuiten uit Roubaix op robbensiaanse wijze naar binnen, profiteert van de ruimte die Patrick van Aanholt hem geeft, en krult de bal in de kruising. ‘Seagulls! Seagulls!,’ zingen de brightonians na dit doelpunt van de maand.

Deze bijnaam dateert uit dat historische voetbaljaar 1976, een antwoord destijds op het ‘Eagles! Eagles!’ van de Londenaren. Een curieuze vogelstrijd was geboren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.