Brazilië toont zijn kracht en zijn kwetsbaarheid

Is Brazilië in staat zijn wereldtitel te prolongeren? Die vraag beheerst de concurrentie sinds 10 juni en kennelijk ook de Brazilianen zelf, getuige die geweldige frons in de voorhoofden van sommige spelers....

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

PARIJS

Maar coach Mario Zagallo meent na zaterdagavond in het Parc des Princes de vraag bevestigend te kunnen beantwoorden. Zijn elftal heeft de kwartfinale bereikt door van Chili te winnen. De uitslag van 4-1 is zeker bemoedigend, maar de manier waarop die ruime overwinning tot stand kwam, geeft nog steeds te denken.

Normaal gesproken bepaalt het wedstrijdverloop de score, maar bij Brazilië - Chili lag dat net andersom: de score bepaalde het wedstrijdverloop. De Chileense outsiders, die zich maar ternauwernood voor het WK hadden gekwalificeerd en ook ternauwernood de groepswedstrijden hadden overleefd, trokken het initiatief naar zich toe.

Middenvelder Sierra blonk uit in de verdeling van het spel en verdediger Fuentes rukte een paar keer majesteitelijk op. Brazilië moest terug en zijn eerste doelpunt, het gevolg van een van de eerste offensieve acties, kwam bijna letterlijk uit de lucht vallen.

Dunga nam aan de linkerkant een vrije bal. De verkeerd opgestelde Fuentes zag de bal over zich heen gaan en Margas werd gehinderd door Rivaldo toen hij wilde ingrijpen. Middenvelder Cesar Sampaio kon ongehinderd van dichtbij raak koppen.

Nauwelijks aangeslagen trok Chili opnieuw het initiatief naar zich toe om ruim een kwartier later op een even knullige manier de kous op de kop te krijgen, weer uit een vrije trap. Het snoeiharde, op doel gerichte schot van Roberto Carlos caramboleerde via Rivaldo's been en dat van Bebeto voor de voeten van Cesar Sampaio. Doelman Tapia viel naar links, de bal ging er rechts in.

Daarmee was het verzet gebroken. Ronaldo kreeg in blessuretijd alle ruimte om, gelanceerd door Leonardo, rechtstreeks op het Chileense doel af te gaan. Tapia gleed hem onderuit, waarna Ronaldo zelf de strafschop benutte.

En zo mocht Brazilië bij de gratie Gods (door Cesar Sampaio ook huilend bedankt) gaan rusten in de wetenschap zo goed als zeker van de kwartfinale te zijn. Een trotse Zagallo herinnerde eraan dat Brazilië voor het laatst in 1954 op een WK zo gerieflijk de eerste helft had afgesloten. Maar dat mocht echt geen verdienste heten.

De Brazilianen waren in de eerste helft minder vaak in balbezit geweest dan de Chilenen en in die periode bovendien zelden gevaarlijk.

De kracht van Brazilië zat in die eerste helft vooral in de hechte organisatie. Het middenveld is net als in 1994 boven alles solide. Aanvoerder Dunga en Cesar Sampaio hebben als eerste taak de aanvallende bedoelingen van de tegenstander te ontregelen, Rivaldo en Leonardo mogen soms iets offensiefs bedenken als het maar geen onbezonnen avontuur is.

De aanvallende impulsen komen vooral van Dunga en Roberto Carlos. Brazilië houdt de zijkanten van het veld zoveel mogelijk vrij voor de opkomende backs.

Misschien dat daardoor Bebeto en Ronaldo zo weinig in het stuk voorkomen. Het is in elk geval een teken aan de wand dat Ronaldo de eerste plaats op de Braziliaanse topscorerslijst moet delen met Cesar Sampaio. De middenvelder van het Japanse Yokohama Flugels is vooral ijverig en scoorde tot 10 juni 1998 slechts één keer als international. Nu staat hij al op drie doelpunten.

Cesar Sampaio staat model voor het Braziliaans elftal in Frankrijk: degelijk en tactisch sterk. Een ploeg die, afgaande op het spel in de eerste helft, straks niet zo makkelijk van de andere favoriete landen zal winnen, maar er ook niet snel van zal verliezen.

Is Brazilië dan wel leuk genoeg om de titel te prolongeren? Afgaande op de tweede helft is dat zeker het geval. Toen het hek eenmaal van de dam was, speelden de Brazilianen aantrekkelijker dan ze tot op heden hadden gedaan. Vooral toen de twintigjarige Denilson erin kwam, blonk Brazilië aan alle kanten.

Rivaldo en Ronaldo bloeiden op in zijn aanwezigheid. Zagallo vreest echter Denilsons wisselvalligheid en denkt met de ervaren Bebeto minder risico te lopen. Helaas denken veel coaches er in Frankrijk zo over. Avontuurlijk voetbal is uit den boze.

Risico was er voor Brazilië na rust niet meer. Roberto Carlos kon keer op keer langs de zijlijn snellen, Leonardo penetreerde een paar keer knap en Ronaldo liet eindelijk eens zien waarom hij wereldberoemd is. Hij schoot tegen de paal, hij schoot tegen de lat en hij schoot in het doel na een pass van Denilson.

Is Brazilië van titelprolongatie af te houden? Ja, door een tegenstander die in staat is het hart van de defensie op de proef te stellen. De zo geroemde Salas en Zamorano konden dat zaterdag niet, afgezien van dat ene doelpuntje in de tweede helft. Maar doelman Taffarel is, zoals bekend, geen geweldenaar, Aldair was dat gisteren evenmin en Junior Baiano bleek tegen de Noorse spits Flo kwetsbaar te kunnen zijn.

De oorsprong van de enige Chileense treffer lag ook op de as van het veld. Salas speelde met een lob Zamorano aan, die raakte de bal lichtjes met zijn kruin. Taffarel kon de van richting veranderde bal alleen maar keren, waarna Salas de rebound inkopte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden