Braziliaanse spits staat zijn ploeg verdedigend bij in slotfase van openingsduel tegen Schotland; Het wachten blijft nog even op de echte Ronaldo

Zelden klinkt een stadion mooier dan wanneer het vol verwachting begint te loeien. Het is net alsof een fluitketel het kookpunt aankondigt....

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

PARIJS

Zo'n wedstrijd was het ook tussen Brazilië en Schotland. Een paar keer werden de verwachtingen door de wereldkampioen hoog opgeschroefd, maar nimmer werden ze ingelost. Brazilië won wel, met 2-1 en dat was verdiend ook, al was het alleen maar wegens dat ongelukkige tegendoelpunt.

Helaas kon Ronaldo niet, zoals gehoopt, zijn stempel op de wedstrijd drukken. Zijn mooiste moment beleefde hij halverwege de eerste helft toen hij vanuit stilstand opeens versnelde, vervolgens langs Hendry en Boyd slalomde, maar zijn schot nog net door doelman Leighton gestopt zag worden.

Naarmate de tweede helft vorderde, gleed Ronaldo in de anonimiteit en zijn laatste, veelzeggende actie was een kopbal waarmee hij de verdediging ontzette en Brazilië definitief de overwinning schonk.

De zege zal voor coach Mario Zagallo als een geschenk uit de hemel zijn gekomen. Toen zijn naam voor het begin van de wedstrijd werd omgeroepen, klonk uit het Braziliaanse vak luid boe-geroep. Zagallo is niet populair in eigen land.

De magere resultaten in de aanloop naar het wereldkampioenschap in Frankrijk worden hem aangerekend. Maar de kritiek is nogal divers. De één verwijt hem een te starre aanpak. De ander vindt dat hij zijn beide backs, Roberto Carlos en Cafu, te veel vrijheid gunt. Gelukkig voor Zagallo lag in hun offensieve optreden de kiem van het eerste Braziliaanse succes. Helaas voor Zagallo bleek het ook de achilleshiel van zijn defensie, vooral aan de linkerkant.

Roberto Carlos was de opvallendste man van de wedstrijd. Hij had dat vooral te danken aan de ruimte die de Schotten hem gunden. De keerzijde van Roberto Carlos' druistige spel was wel dat de Schotse tegenstoten gemakkelijk hun weg via rechtsbuiten Gallagher konden vinden.

Maar Brazilië had per saldo toch meer voor- dan nadeel bij de daadkracht van Roberto Carlos. Bij vrijwel elke Braziliaanse aanval was de opkomende linksback aanspeelbaar en na ruim een kwartier loonde zich dat ook bijna. Maar de volley van Roberto Carlos miste hoogte om over Leighton te zeilen.

Brazilië beschikte toen al wel over een voorsprong van 1-0 en ook dat konden de Schotten zichzelf aanrekenen, met name Hendry en in tweede instantie Burley. Van de dertien dertigplussers die bij het begin van de wedstrijd op het veld stonden, maakte de 33-jarige Colin Hendry de meest stramme indruk.

Hij veroorzaakte een serie van drie hoekschoppen achter elkaar en dat was vooral een kwestie van houterige onhandigheid. De laatste keer, toen hij een voorzet van Cafu op Ronaldo onderschepte, leverde het bijna een eigen doelpunt op. De bal scheerde net langs de paal.

De eerste maal betrof het een ongevaarlijk schot van Dunga, waarvoor Leighton al klaar stond, maar dat door Hendry over de achterlijn werd gekopt. Bebeto nam de hoekschop, waarna Burley zich simpel opzij liet zetten door Cesar Sampaio, zodat de middenvelder van de Japanse clubs Yokohama Flugels eenvoudig kon inkoppen.

De snelle voorsprong (al na vier minuten) beloofde veel, maar Brazilië kon niet doordrukken. Het gemis van Romario, die een week voor het begin van het toernooi geblesseerd moest afhaken, deed zich in die fase het sterkst gevoelen. De Ro-Ro-combinatie is een dodelijke gebleken, de Be-Ro-combinatie (Bebeto met Ronaldo) mist venijn.

Tegen de verhouding in kon Schotland daardoor weer langszij komen, al had vooral scheidsrechter José-Manuel Garcia-Aranda uit Spanje daarin de hand. De arbiters worden bij dit WK met striktere regels het veld ingestuurd, maar een verbod op lichamelijk contact moet door Garcia-Aranda zelf zijn bedacht.

Sampaio en Gallager liepen in de 27ste minuut, tegen elkaar aanhangend, achter een voorzet aan. Maar de Schotse buiteling kan nooit het gevolg van een Braziliaanse duw zijn geweest. Hoe dan ook, John Collins, de uitstekende middenvelder van de Schotten, benutte de strafschop.

De gelijke stand leek de dood in de pot te zijn met de mogelijkheden die verderop in groep A nog voor het grijpen liggen. Maar zowel Brazilië als Schotland streed ook na rust voor het volle pond. Doorslaggevend was uiteindelijk de vervanging van de onzichtbare Bebeto door Denilson.

De pas twintigjarige linksbuiten liet in twintig minuten speeltijd een paar mooie dingen zien. Daarvan fleurde de Braziliaanse aanval zo op dat de onzekere doelman Leighton eindelijk weer op de proef werd gesteld en de beslissing werd geforceerd.

Aanvoerder Dunga bereikte met een voorzet Cafu. De mee opgekomen rechtsback schoot tegen Leighton op, via diens lichaam vloog de bal naar linksback Boyd en via diens arm stuiterde de bal in het doel.

Het was een typerend besluit van een rommelige en kwaliteitsarme wedstrijd. Het valt te hopen dat dit WK betere duels in petto heeft. Aan de andere kant zijn de laatste WK's een stuk voorzichtiger begonnen en in dat opzicht smaakte Brazilië - Schotland wel naar meer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden