Bos ‘vliegt’ naar derde wereldtitel

Bij keirin, een Japanse specialiteit in het baanwielrennen, is het de bedoeling dat de finalisten elkaar tot op de streep bevechten....

Theo Bos was vrijdagavond waarschijnlijk de eerste wereldkampioen keirin die bij het uitkomen van de laatste bocht zijn benen al stil kon houden en met de handen in de lucht en zijn tong uitdagend uit de mond zijn derde wereldtitel mocht begroeten.

‘Ik vind het mooi om te winnen, maar ik vind het ook belangrijk om op een mooie manier te winnen’, zei hij lachend na zijn demonstratie. ‘Ik vlóóg er echt over heen. Zag je dat?’

Hij droomt van de ideale race en strijdt tegen een denkbeeldige tegenstander. Want alleen op die manier kan hij zijn tijd ver vooruit zijn en tijden rijden waar nog nooit iemand aan heeft gedacht.

Maar Bos kon na de keirin zelf ook niet geloven dat zijn voorsprong op de streep zo groot was. ‘Ik keek achterom en ze moesten nog uit de bocht komen. Ongelofelijk.’

Op twee ronden van de finish zette hij een verschroeiende aanval in. Hij verraste zijn opponenten, met uitzondering van uittredend wereldkampioen Teun Mulder. Mulder zat klaar om in het wiel van Bos mee te glippen, maar werd daar uitgeduwd door de twee leidende Fransen. ‘Dat is jammer, want ik had zeker niet het gevoel dat ik minder was’, reageerde Mulder.

Het leek in Bordeaux niet waarschijnlijk. Bos is op snelheid van een aparte klasse.

Het verschil tussen de goede en de beste renners zit op de baan normaal gesproken in de benen. Maar bij de WK wint Bos vooral met zijn ogen. Ze spieden, ze bluffen en zien alles. Maar vooral vertellen ze de concurrentie dat die kansloos is. Zelfs de blitse zonnebril kan het zelfvertrouwen van Bos niet verhullen.

Hij is in staat voor anderen te denken. Bos weet precies wat ze doen en hoe ze zullen reageren op elke manoeuvre die hij maakt. Het is een voordeel dat de renner uit Hierden optimaal uitbuit.

In de eerste kwalificatieronde had hij zo veel macht dat hij er eigenhandig over besliste dat de Fransman Mickaël Bourgain, een van zijn grote rivalen, tot de herkansingen werd veroordeeld. Ook in de halve finale was hij oppermachtig.

Voor de finale was hij nog even voor zijn concurrenten gaan staan. Het leek op arrogantie, het was het niet. Bos weet dat hij intrinsiek de snelste atleet van allemaal is. De anderen zijn ten minste tien kilo zwaarder, hebben dijen als dijken en moeten het veelal van hun massa en kracht hebben.

Hij gebruikt zijn souplesse en zijn hoofd. Het plan voor de finale was tot op de puntjes uitgedacht. Bos doet zelden zomaar iets. ‘Ik wilde vol aangaan, 500 meter doortrekken en niet meer omkijken. Dat ging super. Ik had niet gedacht dat het zo gemakkelijk zou zijn.’

De teleurstelling van de gemiste medaille bij de teamsprint op de openingsdag van de wereldtitelstrijd in Bordeaux was vlot verwerkt. ’s Avonds hadden ze er nog over gesproken, daarna werd gezamenlijk besloten het optreden te vergeten. Er viel alledrie wel iets te verwijten.

‘Het was een leermoment’, zei Bos vrijdagavond wijs. ‘Dat hoort bij topsport. Het is alleen hard dat het op zo’n belangrijk moment gebeurt.’

Na de WK zullen ze er nog wel eens op terugkomen. Bos zal er niet te lang bij stil willen staan. De verzameling is voor de 22-jarige renner met een regenboogtrui op de sprint (2004), de kilometer (2006) en de keirin nu compleet. Hij gaat door om in alle disciplines de ideale race te benaderen. In Bordeaux kwam hij daar op de keirin alvast in de buurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden