Bos heeft geen antwoord op pact van Britten

Als sportman moet je flexibel zijn, doceerde Theo Bos in de ochtenduren van de tweede dag van de WK....

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk

De regenboogtrui overhandigde hij op Mallorca aan de Brit Chris Hoy en dat deed nog het meeste pijn. ‘Iemand anders in die trui te zien, dat vind ik niet leuk.’

Bos was gewend geraakt aan het succes. Vorig jaar was hij in Bordeaux bij de keirin zelfs zo ongenaakbaar dat hij zelfs met zijn handen in de lucht de finish kon passeren, een unicum in het sprintersonderdeel waarbij de verschillen vaak pas op een finishfoto te zien zijn. Op Mallorca bleek hij, tot opluchting van de concurrentie, niet onfeilbaar.

De 23-jarige renner zat in de finale in de tang bij de twee Britten van wie Edgar Ross zijn kansen opofferde voor kopman Hoy. Ross zette zich als een voorbeeldige knecht in diens wiel en liet Bos geen kans om zich op die plek te nestelen. Die werd daardoor gedwongen tot de laatste ronde te wachten met zijn aanval. Bos staat erom bekend graag het initiatief te nemen in de keirin.

Maar dat weten de tegenstanders inmiddels ook. Bos: ‘Misschien heb ik te veel of safe gespeeld door pas in de laatste ronde aan te vallen. Maar als je te vroeg gaat, kun je ook van van het podium vallen.’

Net als vorig jaar overwoog hij geen moment om samen met Mulder een pact te smeden zoals de Britten deden. Mulder, die uiteindelijk vijfde werd en in 2005 op mondiaal niveau nog de beste op de keirin, had net zo veel recht om wereldkampioen te willen worden als hij, vond Bos. ‘Het is een individuele sport. Dit heeft niets met Teun te maken, ik had gewoon harder moeten rijden.’

Het was sowieso al zijn dag niet. In de voorronden had de machine van Bos voor het eerst sinds tijden weer eens gehaperd. Hij had een herkansing nodig om zich te plaatsen voor halve finale. Bos was ervan geschrokken omdat hij niet goed meer wist wat verliezen was. ‘Als ik vanavond ook verlies, dan is dat zo’, antwoordde hij op de vraag wat hij zou doen als hij de regenboogtrui misschien definitief moest afstaan. ‘ Maar dat zeg ik nu. Eerlijk gezegd wil ik mijn ongeslagen status graag intact houden.’

Liever ook had Bos zo min mogelijk energie verspild op weg naar de finale. Het was bijna een vreemde ervaring voor hem om afhankelijk te zijn van de herkansingen. In de wereldbekers haalde hij sinds 2005 altijd probleemloos de finale.

Maar vrijdagochtend liet hij de Australiër Ryan Bayley, tweevoudig olympisch kampioen (keirin en sprint) een gat slaan en kon Bos het verschil van achteruit niet meer goedmaken. ‘Ik zat een beetje te slapen. Ik was duidelijk niet scherp.’

Een valpartij van een Maleisiër bracht hem ook van de wijs. Bos stuurde in paniek omhoog, terwijl hij eigenlijk druk op de pedalen moest houden, vond hij achteraf. ‘Als je echt scherp bent, zie je het gebeuren, schat je in hoe je er omheen kunt en ga je gewoon door.’

Er was ook geen sprake van geweest dat hij in de eerste ronde had geprobeerd zijn tegenstanders om de tuin te leiden, zoals Piet Moeskops in zijn beste dagen deed tijdens de sprint. ‘Ze zullen wel even hebben gejuicht toen ik het niet redde, maar ik geniet ook van een misser van hun kant. Alleen is het dan zuur als je het via de herkansing toch haalt.’

Misschien was zijn eerste individuele optreden op Mallorca wel Theo Bos onwaardig, opperde hij. Maar die stelling trok hij zelf onmiddellijk weer in. Iedere sportman liet wel eens een steekje vallen. Lance Armstrong verloor in de Tour de France ook weleens een tijdrit van Jan Ullrich en niet elk schot op doel van Johan Cruijff was een doelpunt.

Fysiek was de extra ronde misschien zwaarder, maar het hield hem wel bij de les. ‘Ik heb geen moment gedacht: o jee, als ik nu niet eerste word, ben ik de klos. Je moet zoiets niet mentaal laten doorwerken. Als je je eraan gaat storen, ga je alleen maar slechter rijden.’

In de herkansing liet hij zich vervolgens geen tweede keer verrassen. En ook in de halve finale trapte Bos niet in de val waar de Australiërs hem in probeerden te lokken. Daarin liet Mark French plotseling een gat vallen, waardoor de achterstand op de leidende Hoy en Perkins, landgenoot van French, ineens onoverbrugbaar leek.

Bos leek te gokken op de derde plaats en kreeg uiteindelijk een vrijgeleide toen de Fransman Sireau probeerde voorbij te steken maar door French op onreglementaire wijze naar boven werd gestuurd. Bevrijd van het Australische juk verwees Bos Perkins uiteindelijk naar een derde plaats.

In de finale had Bos echter geen antwoord op het pact van de Britten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden