Boogerd verontschuldigt zich voor nieuw rood-wit-blauw

In afwachting van de gang naar het erepodium verontschuldigde de winnaar zich omstandig bij de beoogde winnaar. Dat het zo dus niet bedoeld was, dat een wielerwedstrijd nu eenmaal niet tot in extremis te regisseren valt en dat hij het eigenlijk ook liever anders had gezien....

Van onze verslaggever

Marcel van Lieshout

MEERSSEN

'Sorry hoor, Léon', murmelde de oude tevens nieuwe Nederlandse kampioen wielrennen, Michael Boogerd, haast schaamtevol. Met een vuurrood gezicht, een kleur die niet alleen aan de zojuist geleverde inspanning kon worden toegeschreven.

'Is goed zo, joh', reageerde de voorbestemde kampioen, Léon van Bon, hoogst coulant. De nummer drie van het NK lachte er zelfs bij en richtte enige 'opbeurende' woorden tot de kampioen: 'Kon toch niet anders?'

Wat gisteren in Meerssen moeilijk anders kon was dat een Raborenner zich de nieuwe Nederlandse kampioen bij de beroepswielrenners mocht gaan noemen. Zij die het NK zien als het Open Nederlands Kampioenschap voor Fietsend Bankpersoneel meenden al op voorhand te weten dat Michael Boogerd zijn kampioenstrui van 1997 met plezier ging inleveren bij ploegmaat Léon van Bon dan wel ploegmaat Erik Dekker.

En toen was daar, met nog een kleine veertig kilometer te gaan, dat hoogst curieuze moment in de aanloop tot de zoveelste beklimming van de Lange Raarberg.

Het uiteraard door de Raboploeg gedomineerde NK bracht Van Bon en Boogerd en Tristan Hoffman voorop in de koers. Twee Rabo-renners tegen één van de grote concurrent (TVM), een verhouding die bij elke uitlooppoging opgeld deed. Alleen de driest aanvallende Raymond Meijs van de bescheiden Gerolsteiner-formatie mengde zich voortdurend tussen de beide machtsblokken.

Hoffman, de kampioen van 1992, informeerde bij zijn ploegleider Priem hoe hij zich diende te verweren in deze kansloze positie. 'Priem zei dat ik niemand weg moest laten rijden.' De instructie was amper geuit of het kampioenschap kwam tot een beslissing.

Van kop af reed Michael Boogerd meter bij meter van zijn twee medevluchters weg. 'Gluiperig', vond Hoffman de tempoversnelling die bezwaarlijk als een demarrage kon worden gezien. Hoffman bleef zitten, strekte de benen maar eens, Van Bon bleef uiteraard ook zitten, en weg was Michael Boogerd.

'Ik zat toch al in de tang', stelde Hoffman na afloop, nauwelijks ontgoocheld, vast. Zijn passiviteit op het beslissende moment gooide althans nog íets van de Rabo-strategie in de war: Léon van Bon greep naast de titel. Van Bon: 'Hoffman dacht geloof ik dat ik achter mijn eigen ploegmaat aan ging rijden. Toen Boogerd wegreed zei hij nog: ''Maar jíj moet toch kampioen worden?''

Het toch al merkwaardige NK, de topamateurs reden met de profs mee, kreeg aldus een ongedachte kampioen maar wel één die niet op de titellijst misstaat. Net als vorig jaar, toen hij hand in hand met ploegmaat Erik Breukink op de finishlijn afreed, veroverde Nederlands' beste ronderenner de kampioenstrui.

Wat Michael Boogerd gisteren vooral veel voldoening gaf was dat de onvoorziene afloop van het kampioenschap niet tot wrijvingen binnen zijn eigen ploeg leidde. Van Bon gunde hem de prolongatie van harte, zoals ook alle andere ploegmaats.

Lachebekje Boogerd ligt heel goed binnen de Raboploeg en dat gold en geldt zeker niet voor de duurste kracht van die ploeg, de Oostenrijkse klimmer Peter Luttenberger. Zoveel vertrouwen heeft de ploegleiding in Boogerd dat voor Luttenberger niet eens een plaatsje is ingeruimd in de Tour-équipe. Boogerd en de Zwitser Zberg ('Hij is wél een aardige collega die zich goed bij ons heeft aangepast', sneerde Boogerd nog even naar Luttenberger) worden de kopmannen in de Tour.

Met de sterke prestaties van Boogerd in het voorseizoen in gedachten (winnaar van de Catalaanse week, vorige week nog tweede in de Route du Sud en verdienstelijke optredens in klassiekers) is de Raboleiding ervan overtuigd dat de nummer zestien van vorig jaar zich dit jaar onder de tien besten van de Tour moet kunnen voegen.

Bondsoach Knetemann, de rasoptimist, deelt die verwachting maar waarschuwde gisteren: 'Boogerdje moet oppassen voor zijn eigen temperament. Straks in de bergen moet hij niet meteen meespringen met de grote jongens. Hij moet ook eens kunnen wachten. Op de cruise control'

Rijdend op de cruise control vond Boogerd zich gistermiddag plotseling alleen op kop. Waarop het temperament het toch weer won.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden