Boodschap per portofoon treft Marokkanen als mokerslag

Vrolijk joegen de Marokkanen in de slotfase van hun duel tegen Schotland op nog een doelpunt. De winst was al binnen, de stand was 3-0, maar Salaheddine Bassir, de maker van twee goals, droomde van een hattrick....

Van onze verslaggever

John Volkers

SAINT-ETIENNE

Direct na het eindsignaal in het Stade Geoffroy Guichard begonnen de Marokkanen een klein feestje, maar coach Henri Michel werd terzijde genomen door FIFA-officials. Zij vertelden de ervaren Fransman wat hij later als 'een onvoorstelbaar scenario' zou beschrijven.

Brazilië, de ploeg van wie Marokko een week eerder nog zeer vriendschappelijk afscheid had genomen, bleek van het zwakker geachte Noorwegen verloren te hebben. Zeven minuten voor het einde stonden de Brazilianen nog voor en hadden de Schotten het definitief opgegeven. Michel moet aan de kant stilletjes hebben zitten genieten.

Met de mokerslag van het portofoonverkeer kwamen de Marokkanen in de werkelijkheid terug. Doelman Benzekri, ook in de wedstrijd al niet de snuggerste, bleef als een dwaas rondrennen. Zijn land, want zulke voetballers spelen nog voor volk en vaderland, had voor de tweede keer in de historie de achtste finale van het WK bereikt.

De auto's in Casablanca konden wat hem betreft gestart worden. Toen iedereen Benzekri dof aanstaarde en tot rust maande, viel de munt. De doelman ging tegen het gras en weende hete tranen. Winnen maar toch verliezen: wie had ooit rekening gehouden met zo'n scenario.

De Schotten hadden het de Afrikanen kunnen vertellen. Bij het EK van 1996 waande de ploeg van Craig Brown zich ook een ronde verder, ten koste van het 4-0 achter staande Nederland. De draadloze communicatie braakte slechts goed nieuws. Kort voor tijd maakte Kluivert de ene dure goal die de Schotten de gebruikelijke tantaluskwelling van een groot toernooi opleverden.

Die eeuwige uitschakeling van de Schotten zweefde gisteravond weer door het stadion. De Tartan Army was uitgerukt en bezette de helft van de plaatsen. Tot het eind bleven ze zingen dat iedereen die uit Schotland kwam, moest gaan staan. Dat viel sommigen zwaar. Maar het hielp niets om de frustratie der jaren te doorbreken.

Net als bij de WK-toernooien van 1954, '58, '74, '78, '82, '86 en '90 was de eerste ronde het eindstation voor de Schotten. Drie keer ging de ploeg er in het verleden op doelsaldo uit, onder andere in 1978 toen de Nederlanders door een gouden doelpunt van Rep de Schotten juist voorbleven.

Gisteren hoefde er niet gerekend te worden. Craig Brown is een aardige man die er in slaagt zijn spelers groot zelfvertrouwen te geven, maar het is op weinig intrinsieke kwaliteit gestoeld. De Schotten die gisteren voetbalden, konden er als verondersteld bijzonder weinig van.

De beste Schot, Burley, de enige man die de wel eens in de buurt van Benzekri kwam, moest bovendien een kwartier na de rust met rood inrukken. De middenvelder van Celtic -het collectief van Wim Jansen leverde gisteren vier stamspelers- leefde zijn frustratie uit op de ongrijpbare Bassir.

Zijn ploeg was op dat moment als geklopt. Schotland was aangekondigd als een team met een weinig doortastende aanval maar een hecht defensief blok. In de Europese kwalificatiegroepen bezat het elftal, met drie tegengoals, de minst gepasseerde verdediging.

Op het WK was tegen Brazilië en Noorwegen het bewijs daarvan geleverd. Gisteren werden de stramme benen van de bijna veertigjarige doelman Leighton en de even stijve centrumverdediger Hendry de ploeg noodlottig. In de 23ste minuut verraste Naybet de Schotten met een lange bal op Bassir. Van dichtbij verraste hij Leighton (1-0).

De samenwerking van het Marokkaanse tweetal van La Coruna bleek voorbeeldig. Kort na rust verraste Marokko de opponent opnieuw op snelheid. Hadda ontsnapte. Diens schot werd door Leighton met een grote boog in het eigen doel gestompt (2-0).

In de slotfase bleek Marokko onwetend van de onmogelijke taak waar de ploeg zelf mee bezig was. Bassir vierde het feest van zijn tweede goal, terwijl Noorwegen juist Brazilië op de knieën bracht. Michel, na het mislukte WK van '94 aangesteld voor een forse reorganisatie, wilde niets zeggen van vermeende competitievervalsing. Hij kon slechts op eerdere missers uit het eigen kamp wijzen: de twee goals die door matig keeperswerk tegen Noorwegen werden weggegeven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden