Bondscoach Oltmans is weer even ‘Goldmans’

Veertien jaar en 372 interlands heeft hij er op moeten wachten. In Manchester mocht Jeroen Delmee eindelijk de prijs ophalen die in zijn indrukwekkende collectie ontbrak....

‘Dit was mijn allerlaatste kans’, besefte de aanvoerder, die drie keer eerder in een EK-finale stond. Twee keer verloor hij op strafballen van de Duitsers en twee jaar geleden in Leipzig zag hij winst op Spanje in de laatste drie minuten uit de vingers glippen.

Ook in Manchester leek het tegen Spanje weer even mis te gaan, toen Eduard Tubau na een knappe solo de bal maar net voor het doel langs schoof. Guus Vogels, die voordien al veel schitterende reddingen had verricht, had het even Spaans benauwd. ‘Uit mijn ooghoeken zag ik iemand komen inglijden, maar gelukkig kwam die een half metertje te kort.’

Opnieuw legde Taeke Taekema gisteren het fundament onder de Nederlandse triomf. Voor slechts twee strafcorners maakte hij in de eindstrijd zijn altijd imponerende mars naar de andere kant van het veld. Beide keren voltrok hij genadeloos het vonnis.

Zijn zelfvertrouwen was zelfs zo groot dat hij voor zijn tweede executie eerst zijn medespelers tot de orde riep, die een strafbal claimden. Taekema maakte hun duidelijk dat hij er zo ook wel uitkwam.

Met 16 uit 5 werd hij uiteraard topscorer van het toernooi. Zijn rendement op de strafcorner lag boven de 50 procent (12 uit 23), maar desondanks ging de prijs voor de beste speler van het toernooi naar Robert van der Horst.

Het toernooi van Manchester zal echter zonder twijfel de historie ingaan als de Grote Taeke Taekema Show. ‘Als je zijn geschiedenis kent, de lijdensweg van 13 maanden, dan is dit een grootse prestatie’, vond ook Roelant Oltmans.

De bondscoach moest in de slotfase nog even aan Leipzig terugdenken. ‘Toen raakte ik mijn controle kwijt, maar nu bleef ik heel rustig.’

Voor Oltmans was het eveneens de eerste Europese titel. In de jaren negentig werd hij eerst met de vrouwen (1990) en daarna met de mannen (1998) wereldkampioen. Tussendoor veroverde hij met de mannenploeg in Atlanta (1996) het eerste olympische goud.

Uit die tijd dateert zijn bijnaam Goldmans, een reputatie die hij zondag oppoetste. ‘Natuurlijk is dat mooi, want het gaat uiteindelijk om de resultaten.’ Oltmans kijkt echter liever vooruit, naar de Olympische Spelen van Peking. Hij beseft dat dat karwei nog lang niet is geklaard.

Vorig jaar maakte het Nederlands ploeg een fysieke inhaalslag, die in Terrassa met het veroveren van de Champions Trophy direct resultaat opleverde. Op basis daarvan leek de ploeg in Mönchengladbach rijp voor de wereldtitel. Maar al in de poule ging het mis, met als gevolg de pijnlijke zevende plaats in de eindrangschikking.

‘We wisten dat we op de goede weg waren’, blikte Oltmans zondag terug. ‘Daarop zijn we doorgegaan en ik ben blij dat we die kans ook hebben gekregen. Het komend jaar zullen we nog meer fysieke arbeid moeten verrichten.’

Oltmans stelde in Manchester vast dat de krachtsverschillen in het tophockey steeds kleiner worden en wees daarbij op de vierde plaats van wereldkampioen Duitsland.

Voor Delmee moet Peking de kroon worden op zijn werk als speler. Twee gouden en een zilveren plak heeft hij al op zak. Op zijn vierde Spelen hoopt de dan 35-jarige Brabander zijn interlandcarrière af te sluiten met rond de 400 interlands. Nu is hij met zijn 372 caps al wereldrecordhouder.

Normaal wil hij zich nog wel eens laten vervangen door Eby Kessing, maar in de finale stond Delmee de volle 70 minuten in het veld. ‘Communiceren is een van mijn grote kwaliteiten. Tegen Spanje, dat veel tactische wissels toepast, is dat heel belangrijk. Maar ik voel mijn benen wel.’

Evenals Teun de Nooijer, en in het verleden Ronald Jansen en Jacques Brinkman, is Delmee nu ook Grand Slam-houder, winnaar van olympische, Europese en wereldtitels, alsmede van de Champions Trophy. Delmee: ‘Ik bevind me in illuster gezelschap.’

Het Nederlands hockeyteam viert de zege op Spanje. (ANP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden