Dwars

Bondscoach Caldas zet hoog in met kritiek op voorganger

Met de hem typerende staccatozinnen brak de nieuwe bondscoach Max Caldas het ooit zo flonkerende bouwwerk van voorganger Paul van Ass maandag tot de grond toe af. De eigen identiteit van de Nederlandse hockeyers kan, na de 6-1-nederlaag in de WK-finale tegen Australië, zijns inziens niet langer centraal worden gesteld. Australië is volgens Caldas het referentiepunt in het internationale tophockey, Nederland loopt achter.

Die achterstand op de wereldkampioen is er al ruim tien jaar en Van Ass heeft vergeefs getracht de Australiërs met Nederlandse normen en waarden te passeren. Na het computergestuurde angsthazenhockey van Michel van den Heuvel op het EK in 2009 en het WK in 2010 was de visie van Van Ass verfrissend. Snelheid en creativiteit werden de toverwoorden, kracht was volgens de verbaal zo lenige Van Ass relatief.

Hij wilde de wereld veroveren met wervelend tikitaka-hockey. Het leidde tot een magische voorstelling op de Spelen van Londen - de 9-2 tegen Groot-Brittannië in de halve finales - die te veel heeft verdoezeld: Van Ass wist met dat model slechts één finale te winnen.

In januari bedwong het Nederlands team zijn voornaamste concurrenten bij de finale van de eerste Hockey World League in India. Zijn Australische collega Rick Charlesworth deed dat evenement schamper af als een oefentoernooitje voor het WK in mei. En in zeventig ontluisterende minuten in het omgebouwde voetbalstadion van ADO Den Haag werd Van Ass als een valse profeet ontmaskerd. Lieve jongens waren de Nederlandse hockeyers, soms technisch virtuoos. Maar ze bleken weer geen winnaars, zoals op elk belangrijk titeltoernooi onder leiding van Van Ass.

In zijn NOS-documentaire had Mart Smeets voor het WK indirect een onthutsend portret geschetst van de hockeyers. We zagen ze eindeloos 'shuttelen', zoals Caldas de door Van Ass gekoesterde 'shuttleruns' maandag betitelde. Verder lagen de hockeyers heerlijk te 'chillen' in een tophotel in Spanje. En als een deugniet werd Verga na terugkeer op Schiphol betrapt bij de McDonald's, omdat hij de verlokking van een hamburger niet kon weerstaan. Onbewust bekroop je toen al de gedachte dat Van Ass met die jochies geen wereldtitel zou winnen. Hoe goed en mooi ze ook konden hockeyen.

Als gefortuneerd zakenman is Van Ass weliswaar een onafhankelijke denker, de bondscoach zonder diploma moest het vak letterlijk leren. In alles is oud-international Max Caldas, die als speler van Argentinië afscheid nam op de Spelen van 2004 in Athene, zijn tegenpool. Hij heeft de Nederlandse vrouwen als kerels leren hockeyen, op basis van een onverwoestbare mentaliteit.

In het vrouwenteam was de hand van straatvechter en overlever Caldas zichtbaar. Het was een logische keuze van de hockeybond om hem door te schuiven naar de mannen. Teamgeest op basis van 100 procent toewijding wordt het richtsnoer bij de volgende renovatie van de mannenploeg. Door snoeihard af te rekenen met het bewind van Van Ass, heeft Caldas meteen hoog ingezet. Fijntjes zal de bondscoach wijzen op zijn cv. Het smeden van goud is immers zijn specialiteit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden