reportageABN Amro-toernooi

Boezemvrienden jutten elkaar op en laten Russisch tennis opbloeien

Ze groeiden samen op, gaan naar elkaars bruiloft en zitten elkaar op de hielen op de wereldranglijst. Met de opmars van de boezemvrienden Daniil Medvedev (24), Andrej Roeblev (22) en Karen Chatsjanov (23) is het Russische tennis opgebloeid.

Karen Chatsjanov (links) en Andrej Roeblev. ‘Als een van ons het even niet zo goed doet, moedigen we elkaar aan.’Beeld Jiri Buller

Op het ABN Amro tennistoernooi in Rotterdam dromen ze alle drie van de titel. ‘We zijn goede vrienden en we maken elkaar hongerig’, zegt Chatsjanov, de nummer 17 van de wereld. Hij won zijn partij in de eerste ronde eenvoudig van de Italiaan Fabio Fognini (6-3, 6-3). ‘Als één van ons het even niet zo goed doet, moedigen we elkaar aan. Loopt er één achter wil je graag weer trainen om op hetzelfde niveau te komen. Wie de beste is? Wat kan ik zeggen? De tijd zal het leren. Ik wil de beste van de wereld worden, niet alleen in Rusland.’

Het drietal, geboren in Moskou, groeide op met tennislegendes Jevgeni Kafelnikov, Marat Safin en Mikhail Joezjni als voorbeelden. Chatsjanov wordt, qua uiterlijk, vaak met Safin vergeleken. Als de boomlange Rus serveert, klinkt er zware kreet door Ahoy. Maar hij weegt, anders dan zijn uitgesproken voorganger, zijn woorden bedachtzaam af. Chatsjanov is al getrouwd, werd vorig jaar vader en viert zijn punten met een bescheiden vuist.

Jong talent

Qua gedrag lijkt Medvedev meer op de voormalig nummer één van de wereld die bekend stond om zijn rare fratsen op de baan. Safin vernielde in zijn carrière menig racket en hij kreeg de lachers op zijn hand door zijn broek te laten zakken om een punt te vieren. Medvedev keek er als jong talent naar en vond het allemaal geweldig om te zien. Zelf neemt hij ook geen blad voor de mond.

De 24-jarige Rus is de oudste en op dit moment de beste van het drietal. Na zijn doorbraak op de US Open, waar hij vorig jaar de finale haalde, drong hij door tot de topvijf van de wereld.

In New York kreeg Medvedev een boete vanwege het snauwen naar een ballenjongen. Toen hij daarop zogenaamd onopvallend een middelvinger langs zijn oor hield werd hij uitgejouwd door het publiek. ‘Daar krijg ik alleen maar meer energie van’, zei hij na de wedstrijd cynisch. ‘Ga zo door. Nu heb ik energie voor de komende vijf wedstrijden, bedankt jongens. Bedankt.’

Toch sloten de Amerikaanse tennisfans hem in de armen toen hij in de finale tegen Rafael Nadal het advies van zijn legendarische landgenoot Kafelnikov opvolgde door te stoppen met het eeuwige beuken vanaf de baseline. Medvedev, die vorig jaar bijna 700 aces sloeg, zocht de aanval op met serve en volley en maakte er een bloedstollende vijfsetter dan.

Eerbetoon aan Nadal

In zijn speech na afloop zei Medvedev bij het eerbetoon aan Nadal, waarbij de 19 grandslamtitels van de Spanjaard voorbij kwamen, dat hij zich afvroeg wat ze zouden laten zien als hij zou winnen. ‘Ik zag nummer 1, nummer 2, nummer 19. Ik dacht: ‘Als ik win, wat moeten ze dan laten zien?’ Er kwamen ook nog excuses voor het publiek. ‘Sorry jongens. Ik ben een mens en ik kan veranderen. Vanuit de grond van mijn hart wil ik jullie bedanken voor de steun vandaag.’

Andrej Roeblev, de jongste en kleinste (1,88 meter) van het Russische supertrio, pakte zijn gedrag op de baan al eerder aan. Hij worstelde vorige zomer met een polsblessure en ‘andere frustraties buiten de baan’. In 2020 lijkt alles op zijn plek te vallen voor de nummer 15 van de wereld. Vorig jaar kwam er al een droom uit met de zege op Roger Federer in Cincinnati. Dit jaar begon hij met de toernooiwinsten in Doha en Adelaide. In Rotterdam was hij in zijn eerste partij binnen een uur klaar met de Georgiër Nikoloz Basilashvili (6-2, 6-3).

‘Ik liet vroeger teveel emotie zien op de baan’, zegt Roeblev. ‘Tennis is mentaal een hele moeilijke sport. Ik gooide rackets kapot en ik klaagde een hoop. Nu doe ik dat steeds minder. Stap voor stap is alles steeds beter gegaan. Dan krijg je meer zelfvertrouwen en ga je ook beter spelen.’

De roodharige tennisser, die op een blauwe maandag ook nog in een boyband zat, ziet de opmars van het Russische drietal als een logisch gevolg van hun jeugd. De talenten brachten veel tijd met elkaar door buiten Moskou. ‘We trainden veel samen in het buitenland omdat de omstandigheden in Rusland niet lijken op de plek waar je speelt. Als je goed wil worden, moet je naar buiten. We gingen vaak al eerder naar toernooien om trainen in de hitte. Zo maakten we elkaar beter.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden