Tennis Roland Garros

Boegbeelden Federer en Nadal domineren nog steeds op Roland Garros

Rafael Nadal serveert tegen David Goffin in de derde ronde van Roland Garros. Beeld AFP

Het Franse publiek in Stade Philippe Chatrier begint al te juichen tijdens de introductie van Rafael Nadal. De speaker versnelt als hij staccato de magische reeks van elf grandslamtitels op Roland Garros voor de Spaanse titelverdediger opdreunt. 2005, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2017 en 2018. Het is voor bijna elke tegenstander om moedeloos van te worden; welkom in het nagenoeg onneembare fort van Nadal.

Vrijdag lijkt David Goffin voor een onmogelijke opdracht te staan. Alles is in het voordeel van Nadal, het warme weer in Parijs waardoor de bal nog hoger opstuit. En die enorme gravelbaan op Roland Garros waar de linkshandige baseliner bij het retourneren van de service meters achter de baseline kan kruipen. Twee sets stuurt Nadal aan op een volgende routineklus in de derde ronde, na iets meer na een uur staat het 6-1, 6-3.

Nadal volgt het klassieke recept, hij geselt de 28-jarige Goffin met loodzware spinballen met de forehand en messcherpe, vaak crosscourt geslagen backhands. Goffin bereikte al de toptien en staat na enkele blessures nog net in de topdertig: 29. In vergelijking met de gespierde Nadal is Goffin de ranke koorknaap in het kerkkoor, bij wie de bladmuziek uit de handen wordt gerukt. Kracht wint het van finesse, Goffin wordt van links naar rechts over de baan gestuurd.

Je kunt de patronen dromen van Nadal en toch valt er op Roland Garros weinig tegen te beginnen. Zijn statistiek sinds 2005 is hallucinerend en beangstigend tegelijk, hij staat op Roland Garros op 89-2 en bij gravelpartijen over drie gewonnen sets op 114-2. Laat die cijfers op je inwerken, 89 partijen gewonnen in Parijs en slechts twee keer verloren: in 2009 van Robin Söderling en in 2015 van Novak Djokovic.

Het is al bijna een sensatie als Nadal een setje verliest. Vrijdag richt Goffin zich knap op in set 3, wanneer hij eindelijk dichter naar de baseline toe kruipt en ‘in de baan’ durft te tennissen. Prompt versnelt Goffin met de forehand en drukt hij Nadal achteruit:

6-4. Maar de Spanjaard heeft het op Roland Garros nog eens benadrukt: het woord ‘gemakkelijk’ kent hij niet.

Marathon

Zelfs als ‘Rafa’ in drie sets wint, heeft hij een marathon afgelegd. Zijn intensiteit is tastbaar tijdens elke rally, ook tegen Goffin moet hij gevoelsmatig de mijnen in om het punt te verdienen. Het zweet gutst van zijn gezicht, Nadal gromt als een gewond roofdier als Goffin de bal steeds sneller neemt.

In de vierde set plaatst Nadal op 2-1 de beslissende break, met moordende forehands jaagt hij Goffin naar de uitgang: 6-3. En opnieuw heeft Nadal volgens zijn vriend en aartsrivaal Roger Federer de jeugd een spiegel voorgehouden.

‘Zijn belangrijkste wapen wordt zelden genoemd’, doceert de 37-jarige Zwitser. ‘Niemand kan op gravel het punt zo goed met één of twee klappen verdienen als Nadal. Zijn eerste bal is vaak al dodelijk, daarna loop je als tegenstander achter hem aan.’

Hoewel de regerend kampioen even werd getest, kent Roland Garros ook dit jaar een voorspelbare aanloop. Nadal en Federer plaatsen zich voor de veertiende keer bij de laatste zestien in Parijs. Federer loopt al zo lang mee dat hij vrijdag tegenover de 17 jaar jongere Casper Ruud staat, de zoon van oud-prof Christiaan met wie hij als beste junior ter wereld nog heeft getraind. Het kan niet anders of die gedachte moet zelfs Federer met enige weemoed hebben vervuld.

Alleen in de derde set moet Federer flink aan de bak. De nummer 3 van de wereld redt zich met 6-3, 6-1, 7-6 (10-8) en bereikt zonder een set te verliezen de vierde ronde, waarin hij de Argentijn Leonardo Mayer treft. Bij zijn comeback op Roland Garros na vier jaar speelt Federer vrijuit en zonder verwachtingen. Zie het aura van de grote kampioenen maar eens te doorbreken.

De statistiek sinds 2003 is bepaald geen aanmoediging voor de nieuwe uitdagers, want Federer (20), Nadal (17) en Novak Djokovic (15) hebben gezamenlijk maar liefst 52 grandslamtitels veroverd. Stan Wawrinka en Andy Murray verdienen respect, omdat zij in een historisch tijdperk beiden drie grandslamtoernooien wonnen.

Kruimels

Andy Roddick, Gastón Gaudio en ­Marat Safin incasseerden bij de eerste regeerperiode van Federer nog een grandslamtitel. Juan Martín del Potro (2009) en Marin Cilic (2014) hebben allebei een US Open op hun naam geschreven. Al bijna twee verloren generaties in het proftennis worden afgescheept met de kruimels die het gouden trio Federer, Nadal en Djokovic voor ze achterlaat.

Het is verleidelijk om die eindeloze triomftocht een aanklacht te noemen tegen de rest. Maar de routiniers gaan nu eenmaal langer mee dan vroeger en ze blijven elkaar opjagen. De 32-jarige Djokovic gaat als onbetwiste nummer 1 van de wereld op jacht naar zijn tweede ‘Nole Slam’, vier grandslamtitels op rij. Noem het geen stagnatie dat telkens dezelfde namen opduiken als de prijzen worden verdeeld.

Nadal-Djokovic zou de gedroomde finale zijn op Roland Garros, als eerbetoon aan een unieke lichting. Roland Garros zonder Nadal of Wimbledon zonder Federer; het mannentennis moet een fletse toekomst vrezen als de iconen die hun sport een nieuwe dimensie hebben gegeven zijn gestopt. De euforie op Roland Garros bewijst dat ze nog niet kunnen worden gemist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden