Georginio Wijnaldum scoort de 1-0 na 6 minuten, de gelegenheidsaanvoerder is sterker in de lucht dan Taijo Teniste.

Voetbal Nederland – Estland

Bloedbroeders rollen Estland op, ongeacht kleur, geloof of wat dan ook

Georginio Wijnaldum scoort de 1-0 na 6 minuten, de gelegenheidsaanvoerder is sterker in de lucht dan Taijo Teniste. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Nederland – Estland (5-0) is dinsdag af en toe een spetterend niemendalletje, alsmede een politiek statement op voetbalschoenen. Vooral om dat laatste is het toch een gedenkwaardige avond in Amsterdam.

Net vijf minuten zijn gespeeld in de Johan Cruijff Arena als Georginio Wijnaldum scoort, naar de zijlijn rent en zijn linkerhand om de rechterhand van de meegespurte Frenkie de Jong vouwt, terwijl zijn donkere vinger naar de witte huid van De Jong wijst. Twee armen naast elkaar, in elkaar gehaakt. Bloedbroeders. Vrienden. Middenvelders. Mannen, samen op jacht naar succes. Ongeacht kleur, geloof of wat dan ook.

Nederland – Estland, een oefening in probeersels, bruist nu en dan, vooral in de openings- en slotfase, al is Oranje al geplaatst voor het EK van 2020. Het duel is bedoeld als showwedstrijd, als feest, gelardeerd met het debuut van sterspelers in de dop Calvin Stengs en, na rust, Myron Boadu, die zijn eersteling opluistert met de 5-0, een schuiver tussen de benen van de doelman door. Een duel met Quincy Promes en Patrick van Aanholt als aanvallende vleugelverdedigers. Met Nathan Aké als vervanger van aanvoerder Virgil van Dijk. Met Luuk de Jong als vaste pinchhitter die opeens basisspeler is, zonder indruk te maken. Zijn vervanger Wout Weghorst doet het beter.

Het duel is ook een politiek statement. Nou ja, politiek. Noem het een verklaring van medemenselijkheid. ‘Zeg nee tegen racisme’, is het thema. Kan het mooier dan dat Gini Wijnaldum, aanvoerder deze dag, de score opent met een kopbal na een voorzet van Promes? Hij maakt trouwens drie doelpunten.

Wijnaldum is de middenvelder die maandag in prachtige bewoordingen het racisme bij FC Den Bosch – Excelsior veroordeelde. Of eigenlijk: al het racisme op alle voetbalvelden van de wereld veroordeelde. Hij waarschuwde dat hij van het veld zal lopen als hij racistisch bejegend wordt.

Myron Boadu schiet de 5-0 binnen. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Voetbal en gezelligheid

Bij het Nederlands elftal zal dat niet vlot gebeuren. Oranje heeft een doorgaans braaf publiek dat komt voor voetbal en gezelligheid, dat spandoeken ontrolt uit Stadskanaal, Epe, Brielle en Margraten. De veelal witte mannen op de tribunes juichen als het voetbal mooi is en fluiten verveeld als het spel niet bevalt.

Wijnaldum maandag: ‘Wij zijn een team. Wij kijken niet naar kleur. Wij spelen voor het volk, dat mag meegenieten van onze prestaties.’ De Nederlandse ploeg wil een metafoor zijn voor succes, voor samenwerking. In de middag voor de wedstrijd posten de spelers een foto. Ze vormden deze week een kring op het trainingsveld in Zeist. De begeleidende tekst: Enough is enough. #Stopracism.

Ze laten hun gevoel spreken. Zeker deze ploeg van kleur en variëteit. Het elftal wordt voor de aftrap op een doek op het veld aangekondigd als de Nieuwe Golf voor 2020, het jaar van het EK, met drie groepsduels in Amsterdam. De wortels van de internationals liggen in Suriname, Ghana, het Caribisch gebied. Memphis Depay vertelde, eerder deze kwalificatiereeks, over voetbal en maatschappij: ‘We moeten elkaar meer liefde geven. We stralen positiviteit uit. Dat kan ook in het normale leven. Wat er ook gebeurt, ik weet dat ik word opgeraapt als ik val.’ Hij viel niet. Hij scoorde zes keer deze kwalificatiereeks, twee treffers minder dan Wijnaldum.

Vol verwachting

Zo verschillend zijn ze, de voetballers van Oranje, en toch horen ze bij elkaar. Depay liet een biografie verschijnen, waarin hij vertelde over zijn reis naar Ghana, het land van zijn vader waarvan de grenzen op zijn lijf zijn getatoeëerd. Hij huilde in Elmina Castle, een paar uur rijden van Accra, om de geschiedenis van veelal Nederlandse slavendrijvers die de slaven vanuit het witte kasteel aan de kust naar Amerika verscheepten.

De vader van Nathan Aké, Moise, was vol verwachting dinsdag. Hij had gehoopt, gevoeld, dat zijn zoon in de basisploeg zou starten, omdat Virgil van Dijk vanwege privéomstandigheden eerder naar huis was vertrokken. Moise Aké komt uit Abidjan, in Ivoorkust. Als jongen trok hij naar Frankrijk om te studeren. Hij ontmoette daar zijn Nederlandse vrouw en verzeilde in Den Haag, waar zijn zoons op voetbal gingen.

Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Hij was zelf trainer, bij Wilhelmus. Trouwens: ‘Ik train daar nog steeds jongens, twee keer per week.’ Nathan kon op zijn zestiende naar Chelsea en ging, zonder zijn ouders, maar met zijn oudere broer Cedric. Ze zijn wereldburgers in feite, allemaal. Ja, Nathan had ook voor Ivoorkust kunnen uitkomen. Sterker: voormalig bondscoach Marc Wilmots belde om hem te polsen. Maar Aké zei dat hij zich Nederlander voelt, dat hij droomde van het Nederlands elftal.

En in de 19de minuut van Nederland – Estland, voor de ogen van zijn vader, kopt Nathan Aké de voorzet van Depay in voor 2-0. Weer Wijnaldum scoort na rust 3-0 met een schuiver, na een balverovering van Stengs, en ook 4-0, na een dieptepass van Stengs. En dus eindigt Nederland als tweede in de groep, omdat de Duitsers ruim winnen van Noord-Ierland. Daarbij hebben de internationals laten zien hoe ze in het leven staan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden