Blijlevens lacht teleurstelling weg na sprint

Op de licht stijgende aankomstweg in Dublins Phoenix Park kwam Jeroen Blijlevens tamelijk vroeg vol in de wind te zitten, aarzelde en wist zich even later opgesloten als een kansloze....

Van onze verslaggever

Marcel van Lieshout

DUBLIN

Jawel, Blijlevens lachte. Opgewekt is Blijlevens doorgaans alleen als hij wint, maar gewonnen werd er gisteren door de Belg Tom Steels. Blijlevens heeft altijd wat te klagen als hij een sprint verliest, en misschien hoort dat ook wel zo bij een eerzuchtige topsporter, maar hij klaagde zondag voor de verandering alleen over zichzelf. 'Toen ik eenmaal vol in de wind zat, had ik misschien toch beter kunnen doortrekken.'

Niettemin had de 26-jarige Blijlevens wel degelijk reden tot ergernis over de slotfase van de eerste etappe, zoals dat voor meer topsprinters gold. Bij een valpartij, zeven kilometer voor de finish, ging Sergeï Oetsjakov onderuit. De Oekraïner is vorig jaar door TVM aangetrokken als de man die de sprint voor Blijlevens moet voorbereiden, kortom, het windscherm dat Jerommeke zondag zo node ontbeerde.

Veel smartelijker evenwel was het lot van een andere sprinter, één uit de categorie hors concours. Bij diezelfde valpartij met Oetsjakov was Mario Cipollini betrokken. De kwelgeest van Blijlevens (vorige maand in de Ronde van Catalonië won snelle Mario vier etappes, met Blijlevens elke keer als de nummer twee) kreeg onmiddellijk hulp van zes ploeggenoten, maar moest de kansloze achtervolgingspoging al snel staken.

Nóg een snelle finisher, Erik Zabel, zal gistermiddag gemord hebben over een gemiste kans. Nu de Italiaan Lombardi, Zabels gebruikelijke hulp in de sprint, op het laatste moment uit de Telekomploeg werd gehaald stond de Duitser er in de slotfase alleen voor. De licht hellende aankomst leek in het voordeel van de krachtsprinter Zabel, maar de wind brak hem op.

Rabo's sprinter Robbie McEwen, de nummer drie van de etappe, had óók al reden tot gemopper. De jonge Australiër had in de laatste honderden meters wél een adjudant bij zich. Aart Vierhouten deed alles goed in de voorbereiding op de sprint tot zijn schoenplaatje losschoot. De plotse manoueuvre van zijn locomotief hinderde McEwen in zijn jacht op de dagzege.

Er viel gisteren op het inderdaad groene, maar vooral winderige eiland veel te klagen. Niet voor de Belg Tom Steels. Hij kon voor het eerst een Touretappe op zijn palmares laten bijschrijven. Steels' Tourdebuut van vorig jaar was van korte duur. De zesde etappe naar Marennes leverde een zoveelste wildwest-sprint op, waarna Steels uit de koers werd genomen.

Over die van gisteren had de winnaar vanzelfsprekend geen enkele klacht. 'Ik wilde graag met de pedalen en niet met woorden een antwoord geven op mijn diskwalificatie van vorig jaar. Vanwege de tegenwind ben ik lang in het wiel van Zabel, mijn grootste concurrent, gebleven.

'Deze zege is ook belangrijk voor de ploeg. Een deel van de druk valt nu weg. Jammer dat mijn proloog niet zo best was, anders had ik misschien de gele trui wel kunnen pakken.

'Het was wel een nerveuze koers, maar iedereen was toch heel wat rustiger dan vorig jaar. Deze aankomst was ook niet zo gevaarlijk als velen van vorig jaar.

Dat ook een brede aankomstweg geen garantie voor veiligheid is, ondervond Erik Dekker. Hij was het grootste slachtoffer van de enige valpartij van de dag .

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.