Blessurevrije meerkampster Vetter zet 'belachelijke' stappen

Als dochter van bondscoach meerkamp Ronald Vetter waren atletiekbanen de plekken waar ze opgroeide en begon met sporten. Nu blessures uitblijven, komt Anouk Vetter ineens tot wasdom.

Anouk Vetter zaterdag tijdens het onderdeel kogelstoten bij de strijd om de Ter Specke Bokaal. Ze eindigde als derde. Beeld Klaas Jan van der Weij

Bondscoach Ronald Vetter wandelt zaterdagmiddag tijdens de strijd om de Ter Specke Bokaal, de traditionele opening van het atletiekseizoen, langs de baan in Lisse en zegt: 'Een meisje uit mijn groep staat straks in de baan.'

Het meisje is Anouk Vetter, een 22-jarige blondine met opvallend lange, dunne benen en een groot meerkamptalent. Ze is ook zijn dochter.

In het bloed

'Daddy', noemde ze hem een paar jaar geleden nog, of Vati, in het Duits -'Ik weet niet waarom, dat klinkt grappig'. Inmiddels spreekt ze hem aan met 'Ronald'. Daar reageert hij tenminste op als hij aan het werk is, ondervond Anouk toen ze tweeënhalf jaar geleden toetrad tot het team van haar vader, bondscoach van de meerkampers.

Atletiek zit Anouk Vetter in het bloed. Haar oom introduceerde de draaitechniek van het kogelstoten in Nederland. Haar vader beoefende dezelfde discipline en werd later coach van haar moeder, een speerwerpster die het schopte tot de tweede plaats op de nationale ranglijst. De lange benen heeft Anouk van haar.

Als peuter ging ze met haar familie mee naar de atletiekbaan, op haar 6de begon ze zelf. Haar vader leidde haar bewust langzaam op. Hij wilde dat ze sterk zou worden en breed ontwikkeld.

Op haar 12de liep ze een verrekking op in een bovenbeenspier. Dat is raar, dacht haar vader destijds. Dat hoort helemaal niet op die leeftijd. Tegelijkertijd zag hij aan haar manier van bewegen dat zijn dochter talentvol was. Ronald Vetter: 'Toen wist ik: we moeten voorzichtig zijn.'

Anouk Vetter in Lisse met vader en bondscoach Ronald Vetter. Beeld Klaas Jan van der Weij

Anouk staat bekend als een blessuregevoelige atlete en de meerkamp als een blessuregevoelig onderdeel. Blessurevrij was ze jarenlang nauwelijks. 'Door blessures heb ik geen enkel juniorentoernooi goed afgemaakt', zegt Anouk. Stond ze na vijf onderdelen tweede tijdens een EK in haar leeftijdscategorie in 2013, moest ze stoppen wegens een bovenbeenblessure. 'Dat soort dingen gebeurden vaak. Tot 2014, dat was een omslagpunt.'

Ze plaatste zich voor de EK outdoor, waar ze zevende werd. Ronald: 'Ze heeft vorig jaar een belachelijk grote stap gezet.' Volgens Anouk is dat het resultaat van heel blijven en de goede trainingsschema's van haar vader. 'Ze is al de hele winter blessurevrij', zegt Ronald, waarna hij snel afklopt op het dichtstbijzijnde stukje hout.

Gegroeid

In Lisse baalt Anouk na de 150 meter, die ze verliest. Ronald: 'Dat toont aan hoe ze gegroeid is het afgelopen jaar. Ze beseft dat ze had kunnen winnen als ze niet in baan 1 was neergezet.'

Lopen is sowieso haar slechtste onderdeel van de meerkamp. Het is een ervaringsonderdeel, weet Ronald. Een atleet moet leren omgaan met de pijn die hoort bij een goede 800 meter. Juist door haar blessures sloeg Anouk dit onderdeel regelmatig over. Toch heeft ze er het figuur voor.

Ze hoopte vroeger 1.79 meter te worden, liefst met 'enorme poten'. De succesvolle Zweedse Carolina Klüft - voormalig olympisch- en wereldkampioene op de meerkamp - was jarenlang haar voorbeeld. 'Ik wilde de perfecte atlete zijn', zegt Anouk. Nu, uitgegroeid, moet ze het doen met 2 centimeter minder en smalle benen.

Boersen herstelt sneller dan verwacht

Meerkampster Nadine Broersen, de wereldkampioene indoor van 2014, liep in Lisse haar eerste wedstrijd nadat ze begin maart tijdens de EK indoor met een enkelblessure had opgegeven. Ze beweegt pijnvrij en herstelt sneller dan verwacht, zegt ze na haar winst op de 100 meter horden. Al waagt ze zich later in de middag bewust nog niet aan het hoogspringen, haar favoriete onderdeel en de discipline waarop ze geblesseerd raakte. 'Ik weet dat er een risico is en ben voorzichtig, want ik mag geen fouten maken. Ik hoop fit te zijn in Götzis', zegt Broersen. Eind deze maand vindt in Oostenrijk de prestigieuze meerkamp plaats waar naast Broersen onder anderen Vetter en Dafne Schippers aan meedoen. Broersen: 'Kwalificatie voor de Olympische Spelen in Rio zit in mijn hoofd, maar om dat te bereiken, moet ik fit zijn en zorgen dat ik alle onderdelen goed kan doen. Ik wil van 2015 net zo'n mooi jaar maken als van 2014.'

Eigenlijk mag ze niet klagen over haar lichaamsbouw, weet ze. 'Lange benen zijn handig. Ik ben sterk, terwijl je dat niet ziet en ik het gewicht van dikke benen dus niet hoef te dragen.' Na een zucht: 'Maar een flink wasbord en enorme poten staan zo stoer.'

Opmerkelijk genoeg heeft ze met haar witblonde haar, haar blauwe ogen en fijne gezicht wel wat weg van Klüft. Hetzelfde geldt voor haar vrolijkheid, of zoals concurrente, vriendin en teamgenote Nadine Broersen het omschrijft: haar speelsheid.

Posters

De kamer van Anouk hing vroeger vol met posters van Klüft. Toch dacht ze nooit aan een carrière als meerkampster. Anouk: 'Dat groeide zo. Ik was in geen onderdeel goed genoeg om me te specialiseren en omdat ik lang geblesseerd was, moest ik wel afwisselende onderdelen doen.'

Inmiddels woont ze in Arnhem, dicht bij nationaal trainingscentrum Papendal. Klüft hangt niet meer aan de muren, maar daarmee is de verafgoding niet weg. Een jaar geleden kwam Anouk haar voor het eerst tegen tijdens een wedstrijd. 'Werd ik weer zo'n klein meisje hoor', zegt Anouk, gevolgd door een kreun van bewondering.

Ze zou nergens anders willen trainen dan bij haar vader. Hij kent haar door en door. Tot tweeënhalf jaar geleden werkte ze met andere coaches, maar met hen klikte het niet zo goed als met haar vader. Waarom zou je dan moeilijk doen? Bovendien: zodra Ronald Vetter langs de atletiekbaan loopt, ziet hij haar niet als dochter, maar als 'meisje uit zijn groep'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.