Blauw Wit maakt na lange tijd weer kans op de landstitel

De korfballers van Blauw Wit kunnen de landstitel na lange tijd weer terugbrengen naar Amsterdam. Voor de 37-jarige Marc Broere kan zijn debuut in een zaalfinale tevens het gedroomde afscheid zijn.

Blauw Wit-topscorer Marc Broere schiet tijdens de training.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Alsof het is voorbestemd kunnen de korfballers van Blauw Wit bij het 100-jarig bestaan van de club de landstitel weer terugbrengen naar Amsterdam. Blauw Wit speelt vanavond in de Ziggo Dome niet alleen een thuiswedstrijd tegen TOP, de ploeg van coach Barry Schep kan in de eerste zaalfinale sinds 2001 historie schrijven. Blauw Wit werd in 1979 voor het laatst Nederlands kampioen in de zaal.

Na de sensationele zege op titelhouder PKC in het derde en beslissende duel in de play-offs heeft topscorer Marc Broere drie uur geslapen als hij een berichtje stuurt naar de groepsapp van de Blauw Wit-selectie. 'Ik ga werken, ik kan toch niet slapen.' Op 37-jarige leeftijd debuteren en wellicht ook afscheid nemen in de finale; allerlei gedachten schieten bij Broere door het hoofd als hij naar zijn werk in een verpleeghuis in Amsterdam-Noord fietst.

Broere heeft zestien jaar moeten wachten om een zaalfinale te mogen spelen. In het seizoen 2001-'02 kwam Broere naar Blauw Wit en ontwikkelde hij zich met zijn schitterende acties tot een publieksspeler, die als 'Mister 1000' toetrad tot een select gezelschap topschutters met meer dan 1000 treffers.

Er kleefde een dubbel manco aan zijn carrière. Broere werd nimmer opgeroepen voor de Nederlandse ploeg en Blauw Wit was vooral de net-niet club. 'We waren er vaak dichtbij, maar nu geloven we echt dat we kampioen kunnen worden. Onze vechtlust en de drive om die prijs eindelijk te pakken, zal ook tegen TOP het verschil maken.'

De adrenaline giert bij Broere nog door zijn lichaam als hij zich meldt op de afdeling psychiatrie van het Amsterdamse ziekenhuis. 'In de zorg krijg je niet zomaar vrij', zegt Broere. En lachend: 'Ik moest eigenlijk ook dit weekend werken. Mijn manager besefte dat ik ergens word verwacht, ook hij zit vanavond in de Ziggo Dome.'

Kim Cocu (31) was twee jaar geleden vanwege een chronische hernia al gestopt met topkorfbal. De oud-international weet als enige speelster bij Blauw Wit hoe het is om zaalfinales te spelen en te winnen. Met Koog Zaandijk werd ze in 2010 en '12 landskampioen.

Cocu: 'Hoe mooi is het dan om met Blauw Wit alsnog een finale te mogen spelen? Ik ben er een jaar tussenuit geweest, maar ik was te fanatiek voor een vriendenteam. Met speciale behandelingen en specifieke trainingen ben ik weer blessurevrij. Eind vorig seizoen sloot ik als reserve al aan tijdens de play-offs, zeker de laatste weken heb ik mijn topvorm hervonden.'

De Ziggo Dome is sinds vorig jaar de nieuwe tempel van de korfbalsport, waar de zaalfinale met 12 duizend fans 3.000 toeschouwers meer trekt dan in het Rotterdamse sportpaleis Ahoy. Voor de 100 duizend korfballers in Nederland was de zaalfinale een religie geworden, nu telt volgens Blauw Wit-coach Schep vooral de topsport. Zelfs de internationals erkennen dat een landstitel met de club meer betekent dan de zoveelste wereldtitel voor de Nederlandse ploeg. Broere: 'Hier heb ik mijn gehele carrière voor gespeeld.'

Na de nederlaag bij DOS'46 leek Blauw Wit kansloos voor deelname aan de play-offs. Uitgerekend nadat coach Barry Schep (37) voor een jaar had bijgetekend, raakte zijn ploeg in een dip. 'We hebben een moeilijke fase gehad. Sophie Hansen was onze enige international en zij werd zwanger. We moesten schipperen met de opstelling en belangrijke spelers waren uit vorm. Na vier nederlagen op rij kreeg ik de volle lading, de sfeer was iets anders dan nu.'

Een ongekende inhaalrace bracht Blauw Wit op het hoogste podium. Schep: 'Nadat we van DOS'46 hadden verloren, heb ik vooral op mentaal vlak gecoacht. Ik ging lekker beachvolleyballen met de ploeg. Blijkbaar heeft het gewerkt. Hoewel we onder grote druk stonden, speelden we toch vrijuit. Wonnen thuis van TOP en bogen een achterstand van vier punten om bij LDODK. Hoewel we met een goed gevoel begonnen aan de play-offs moesten we tegen het nog ongeslagen PKC . We stegen boven onszelf uit.'

In de jaren '80 en '90 was Amsterdam met zes clubs in de toenmalige hoofdklasse het korfbalbolwerk van Nederland. Alleen Blauw Wit hield zich staande aan de top, maar de provincie regeert de sport met harde hand. Papendrecht (PKC) en Sassenheim (TOP) troffen elkaar drie keer op rij in de finale van de Korfbal League. 'Het is een zegen voor de sport dat wij die reeks hebben doorbroken', aldus Schep.

'Het lijkt alsof de korfbalwereld wakker is geschrokken. Ik werd na onze zege op PKC geknuffeld door wel 200 mensen, waarvan ik er 150 niet kende. Blauw Wit geeft de Korfbal League een nieuwe impuls. Het heeft te lang geduurd voor een Amsterdamse club om de landstitel speelt.'

Van de jeugdopleiding moet Blauw Wit het traditioneel niet hebben. Lange tijd was Amsterdam-West de achterstandsbuurt met veel allochtonen, die geen affiniteit hadden met korfbal. Blauw Wit is de koopclub, alle topspelers komen van buiten. Schep: 'Het is dan ook essentieel voor Blauw Wit om te spelen voor de play-offs om zo aantrekkingskracht te behouden.'

Cocu: 'Ook ik ben geen rasechte Blauwwitter, ik ben opgegroeid bij Groen Geel in Wormer en speelde bij KZ. Toch is Blauw Wit ook een warme familieclub. Je wordt hier meteen opgenomen in de groep, dat is het geheim van de club.'

Het imago van Blauw Wit gaat veranderen, voorspelt Schep. ' De wijk wordt hip, over vijf tot tien jaar woon je in de Amsterdamse Admiralenbuurt op stand. Je ziet de populatie veranderen, Blauw Wit behoort nu tot de snelst groeiende clubs van Nederland. Deze finale zal dat proces versterken.'


Het wordt de mooiste thuiswedstrijd ooit voor Blauw Wit. 'Alleen als we winnen', zegt Cocu. ' Vier weken geleden waren we afgeschreven, TOP beschikt over internationals en is favoriet. We gaan er keihard voor knokken om nog een wonder te beleven.'


Al is het alleen maar om de oude baltovenaar Broere te belonen voor zijn volharding. 'Als iemand de landstitel verdient is het Marc Broere', stelt Cocu. En coach Schep: ' Marc is de oudste en de fitste van het stel. Hij is een geweldenaar, ik heb hem er dolgraag ook volgend seizoen nog bij. Maar ik besef ook dat de landstitel voor Marc het gedroomde afscheid zou zijn.'


Broere twijfelt over zijn toekomst. 'Een landstitel maakt mijn carrière compleet, maar ik geniet nog van mijn sport. Laat mijn droom eerst maar eens uitkomen, dan zien we wel verder.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden