Blatter wil één ding: eerherstel

Blijft de gevallen FIFA-voetbalbaas Sepp Blatter geschorst? Woensdag probeerde hij zichzelf vrij te pleiten bij het sporttribunaal CAS in Lausanne.

Beeld reuters

Wat heeft Sepp Blatter bij het sporttribunaal CAS te zoeken?

Blatter heeft lang gedacht dat hij ongeschonden uit het strijdperk kon stappen, ook al was zijn wereldvoetbalbond het mikpunt van justitie in Zwitserland en de VS. Vorig jaar juni legde hij onder druk van juristen zijn mandaat neer bij de wereldvoetbalbond. Vier maanden later maakten de Zwitserse autoriteiten alsnog bekend een onderzoek in te stellen naar een verdachte betaling van 1,8 miljoen euro.

Blatter houdt tot de dag van vandaag vol dat er niets mis was met de overboeking van de FIFA aan toenmalig UEFA-voorzitter Michel Platini, maar de ethische commissie van de FIFA dacht anders over dat 'herenakkoord' (dixit Blatter). De commissie legde Blatter en Platini een schorsing van acht jaar op, al bedongen de twee met hun gang naar de beroepscommissie twee jaar strafkorting. Via het CAS hoopt Blatter volledige vrijspraak te bereiken. Dat is Platini niet gelukt bij het tribunaal.

Is de rol van Blatter niet allang uitgespeeld?

Lang stonden de kranten vol over de voetbalbestuurder uit Visp, die het sinds 1998 voor het zeggen had als hoofd van de voetbalwereld. Tegenwoordig haalt de 80-jarige Zwitser nog maar zelden het nieuws. De maalstroom aan sensationele verhalen in de Britse media is sinds zijn vertrek bij de FIFA tot staan gebracht.

Vorige week dook Blatter weer eens op en sprak hij lovend over zijn overleden voorganger João Havelange. Onder diens FIFA-leiding zou het voetbal 'een universele taal' zijn geworden, zei hij. Blatter liet de schimmige verhalen achterwege die tot Havelanges dood hebben gekleefd aan de 100 jaar geworden Braziliaan.

Blatter moet het doen met schoten vanaf de flank. Hij heeft nergens meer een stem in, al leeft zijn goededoelenstichting, geleid door zijn dochter Corinne, voort. Blatter weet ook wel dat een terugkeer in het bestuurlijke voetbal uitgesloten is, al is het maar vanwege zijn hoge leeftijd en teruglopende gezondheid. Het is hem om iets anders te doen: zijn naam zuiveren.

Maakt Blatter kans bij het CAS?

Van veel zaken die bij het sporttribunaal worden aangespannen (dat zijn er jaarlijks steeds meer), is de afloop niet te voorspellen. Maar in het geval van Blatter is er een belangrijk referentiekader dat luistert naar de naam Michel Platini. De Fransman stapte eerder naar het CAS om zijn straf aan te vechten en haalde deels zijn gelijk: zijn zes jaar schorsing werd in mei tot vier jaar teruggebracht. Ook hoefde hij een minder hoge boete bij de FIFA af te tikken: geen 80 duizend, maar 60 duizend Zwitserse francs (55duizend euro).

Meer dan een pyrrusoverwinning was het niet. Ook een schorsing van vier jaar was voldoende om Platini voorlopig uit te schakelen als voetbalbestuurder. Zijn langgekoesterde wens om FIFA-voorzitter te worden kon hij vergeten. En hoewel het CAS hem vrijsprak van een aantal overtredingen van FIFA's ethische code, oordeelde het glashard over de fouten die hij wel had begaan. Zoals belangenverstrengeling en het misbruiken van zijn macht.

Ook geloofde het CAS niets van het mondelinge akkoord dat Platini met Blatter had gesloten over zijn werk voor de voetbalbond. Hoewel vaststaat dat hij een contract had met de FIFA, noemt het tribunaal het onbegrijpelijk dat hij een deel van dat loon pas acht jaar later kreeg uitbetaald.

Bovendien is de 1,8 miljoen euro die de FIFA hem in februari 2011 betaalde, veel hoger dan het salaris dat hij nog tegoed had. De uitleg van het CAS kon maar op een manier worden opgevat: het 'herenakkoord' was een synoniem voor smeergeld. Een bedankje voor Platini's lobby bij Europese voetbalbonden om de herverkiezing van Blatter als FIFA-voorzitter mogelijk te maken.

Heeft Blatter vertrouwen in een goede afloop?

'Zeer veel vertrouwen' zelfs, zei hij vorige week woensdag tegen persbureau AFP, vooruitkijkend op de zaak. En Blatter zou Blatter niet zijn als hij in zijn beroepszaak geen overeenkomst zou zien met het voetbalveld, een parallel waarop hij al vaker is teruggevallen.

De arbiters die bij het sporttribunaal in Lausanne over zijn zaak beslissen, zijn volgens hem als de scheidsrechters die met een fluit in hun mond bepalen of een tackle wel of niet door de beugel kan. 'Een speler zegt dat er een fout is gemaakt, een ander betwist die fout en de scheidsrechter moet beslissen. We zullen zien.'

Beeld ap
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden