ReportageHockey

Billy Bakker en Mirco Pruyser hockeyen gewoon op kantoor en op een plein in Amsterdam

De hockeyers Billy Bakker en Mirco Pruyser hebben een ambitie: naar Tokio 2021. Dus is het zaak gewoon een jaar langer fit te blijven.

Links Billy Bakker, rechts Mirco Pruyser. Op weg naar Tokio moet je tijdens de coronacrisis wel fit blijven op kantoor.Beeld Klaas Jan van der Weij

De hockeyers Billy Bakker en Mirco Pruyser zijn in alles een twee-eenheid. Bij hun club Amsterdam, het Nederlandse team en als eigenaars van het evenementenbureau BP College. ‘We dagen elkaar voortdurend uit’, zegt topschutter Pruyser. En Bakker, aanvoerder bij Amsterdam en de nationale ploeg: ‘Discipline is de basis van onze broederschap, zeker nu we door het coronavirus in onzekerheid leven of de competitie nog wordt hervat.’

Pruyser: ‘Het probleem is dat niemand weet wanneer we kunnen starten. Nu weten we in elk geval dat de Spelen een jaar zijn uitgesteld. Het geeft houvast. Topsporters zoeken altijd die stip aan de horizon. Doelloos leven is niks voor ons.’

De training

Op een verlaten plein in Amsterdam ligt een stukje kunstgras, waarop Bakker en Pruyser eerst een serie sprintjes trekken. ‘Drie, twee, één go!’, roept Pruyser. Ze volgen trouw de schema’s van krachttrainer Auke Klarenbeek, die ook met de hockeyers werkt. Bakker: ‘We proberen ondanks de beperkingen die het coronavirus ons oplegt toch ritme te houden.’

Pruyser laat zijn ‘sportbeha’ zien met een hartslagmeter. ‘Niet dat wij willen sjoemelen, maar alles wordt geregistreerd. En voor de fysieke trainers is dit ook nieuw. We werken naar iets toe zonder te weten wanneer.’ Bakker, uithijgend: ‘Dit noemen ze speed. Maar ik doe liever oefeningen met bal en stick. Anders was ik wel op atletiek gegaan.’

Om hun voeten te beschermen, dragen Bakker en Pruyser twee paar sokken over elkaar heen. ‘Flatsen’ valt op deze stroeve mat niet mee, bij het aanslaan springt de bal soms van hun stick. ‘De Indiërs spelen alleen maar op dit soort velden, daarom zijn ze zo goed’, zegt Pruyser. Hij houdt gepaste afstand van Bakker, twee vuilnisbakken fungeren als verdedigers.

Aannemen, om de vuilnisbak heen en afronden. Pruyser heeft in gedachten Teun Rohof, teamgenoot bij Amsterdam, gepasseerd. En gierend van de lach: ‘En die dikkere vuilnisbak is oud-international Geert-Jan Derikx.’ Bakker: ‘Leuk om te doen, maar ik hoop niet dat we morgen ineens play-offs moeten spelen. Dan halen de spelers het einde van de wedstrijd niet.’

De hockeybond (KNHB) zoekt naar mogelijkheden om de competitie te voltooien. In de hoofdklasse moeten nog zeven ronden worden gespeeld, gevolgd door play-offs. Het lijkt volgens de internationals van Amsterdam een utopie. Hun club staat na een beroerd seizoen slechts zevende, maar de zoveelste inhaalrace was al ingezet met een 7-1 zege op Rotterdam.

Hockeyen in juni en juli, met evenals in het voetbal aflopende contracten van spelers? Bakker: ‘Speelt Mink van der Weerden in de zomer nog voor Oranje Rood, terwijl hij volgend seizoen naar de Duitse Bundesliga verhuist? En moet je play-offs in twee weken willen afraffelen? De gezondheid van spelers is in het geding. Maar ga je nu als nummer 1 in de hoofdklasse op het podium staan met een schaal? De bond moet denken in noodscenario’s.’

Het concept van Bakker: begin meteen met play-offs voor de nummers 1 tot en met 8 voor de landstitel, zoals in Duitsland. Koploper Bloemendaal zal het misschien niet leuk vinden, maar wat moet je anders?’ Pruyser, lachend: ‘En als wij het met Amsterdam nog redden, zijn we de ware coronakampioen.’

BP College

Op hun kantoor aan de rand van Amsterdam fungeren Bakker (31) en Pruyser (30) als jonge ondernemers, in zes jaar is ‘BP College’ uitgegroeid tot een evenementenbureau. Bakker: ‘We zijn samen het brein. Mirco is wat creatiever met de concepten, ik ben wat meer van de cijfers en doe het financiële gedeelte.

‘We herkennen elkaar discipline, studeerden samen aan de Johan Cruyff Academy. Die volharding is het fundament. We vullen elkaar altijd aan, dat is onze kracht. We hebben aan één blik voldoende, op het veld en in ons bedrijf.’

Het begon met clinics om kinderen de kunst van het scoren bij te brengen. Bakker: ‘We gaven spitsentrainingen, clinics en organiseerden hockeykampen. Het was leven uit de kofferbak, we reden met sticks en ballen door het hele land. De typische ‘BP brand’ kreeg een nieuwe dimensie, we activeren nu projecten van grote bedrijven. die evenementen willen we nu ook naar andere sporten transporteren. Waarom geen BP College handbal of volleybal?’

Het coronavirus heeft ook BP College gedeeltelijk verlamd. ‘We moesten zoeken naar alternatieve concepten’, aldus Pruyser. Hun bedrijf heeft een app ontwikkeld, Bakker en Pruyser tonen nieuwe trucs die kinderen kunnen imiteren. Ze sturen een filmpje terug en krijgen meteen feedback van hun idolen.

Bakker: ‘We hebben nu alle tijd om nieuwe plannen te bedenken. Mirco en ik werken al aan onze toekomst na het hockey. Gelukkig hebben onze opdrachtgevers hun evenementen uitgesteld en niet geschrapt. Maar ook wij lijden schade door het coronavirus. Dit moet niet nog een half jaar gaan duren, dan bloeden we langzaam dood.’

De geparkeerde droom

Begin dit jaar hadden de hockeyers hun medewerkers op kantoor al gewaarschuwd. Bakker: ‘Per 1 januari 2020 zijn we een half jaar van de radar. Het was een klap toen we hoorden dat de Spelen niet door zouden gaan. Je stippelt je route uit, Tokio zat in mijn hoofd. Ik was zelfs bang dat de Spelen van 2020 zouden worden geschrapt. Het coronavirus versperde mijn weg naar de medaille, zo voelde het.’

Pruyser: ‘Ik besprak het met een prestatiecoach, zal ik stoppen na de Spelen of niet? Ik ben al bezig met mijn maatschappelijke carrière. Het besluit om de Spelen in 2021 te houden, geeft mij de tijd om door te gaan. Ik ben in de bloei van mijn leven en ik heb nog zoveel plezier op het hockeyveld. Het geeft ons de ruimte om nog anderhalf jaar verder te gaan met onze missie.’

De olympische droom is nu een jaar geparkeerd, maar heeft niets aan kracht ingeboet. ‘Ik maak me geen zorgen of ik in 2021 nog goed genoeg ben’, zegt Pruyser. ‘Leeftijd is een getal, Argentinië werd in 2016 in Rio de Janeiro olympisch kampioen met het oudste team ooit. Ik ben fitter dan ooit. Ik ben ouder, maar er zit ook meer power in mijn lichaam.’

Bakker: ‘Dit jaar wordt niet ideaal. Moet ik nu al pieken in september? Of komend seizoen goed spelen en pas in mei 2021 die piek aantikken met het Nederlandse team in de Pro League? En met welke groep spelen we dan? Ik besef dat zich in een jaar altijd een verrassing kan aandienen. Zijn deze jongens ook in 2021 goed genoeg?

‘Ontneem je wellicht de nieuwe generatie een jaar op weg naar de Spelen van 2024? Ik zou zeggen dat de selectie wel voor 90 procent vaststaat. Als we nu al drastisch gaan vernieuwen, gooien we de Spelen van Tokio weg en pakken we zeker geen medaille.’

Op kantoor hebben ze tevens een fitnesscentrum ingericht. En kunnen Bakker en Pruyser op een plakkaat van een oude kunstgrasmat uit het Wagenerstadion lekker pielen met een hockeybal. Bakker staat klaar voor de krachttraining, Pruyser moet zich nog omkleden.

‘Voor individuele sporters is het veel lastiger om die olympische droom nog een jaar vast te houden. Ik begrijp de twijfels van turner Epke Zonderland, kan hij het nog een jaar volhouden?

‘Billy en ik stimuleren elkaar. Nu is het verleidelijk om te zeggen: ach, waarom zou ik zeven series doen met die halters? We spelen toch voorlopig niet. Dan zegt Billy: een 7 is ook niet genoeg in Tokio om goud te winnen. Ga ik meteen voor acht series.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden