'Bij judo wemelt 't van ego's. Rugby is veel socialer'

Twee jaar geleden was Pien Selbeck (21) een succesvol judoka. Nu speelt ze in de nationale rugbyploeg. die deze week in Italië strijdt om de Europese titel....

Pien Selbeck leek in de wieg gelegd voor het topjudo. Kenners zagen een potentieel kampioene in haar, wellicht ook al toen ze als meisje van amper 4 jaar voor het eerst de tatami betrad. Ze straalde een zekere stoerheid uit en 'hield van aanpakken'.

Die eigenschappen bleken later inderdaad goud waard. Ze was bij de jeugd drie keer de beste van Nederland en mocht zich tweemaal de nummer drie van Europa noemen. De judobond was verrukt en jubelde dat 'een nieuwe Edith Bosch was opgestaan'.

Te vroeg gejuicht. Twee jaar geleden, kort voor haar overgang naar het domein der senioren, gaf Selbeck er ineens de brui aan. 'Ik was nog wel even gedisciplineerd als altijd en volgde braaf de trainingen, maar tegelijkertijd merkte ik dat mijn motivatie terugliep. Het judo vond ik steeds minder leuk en uitdagend. Het had geen zin meer door te gaan.'

Selbeck stopte en lummelde vervolgens maar wat rond. Totdat het lijf begon te protesteren tegen het toch niet zo zalige nietsdoen. 'Ik zat barstenvol energie. Dat moest eruit.' Judo was geen optie meer, maar welke sport dan wel?

De gemankeerde judoka liet haar keuze voor een nieuwe sport uiteindelijk bepalen door de mate van stoerheid ervan. Het moest er, omdat ze nog altijd van aanpakken hield, wel een beetje ruw aan toegaan. Voetbal was in haar ogen te braaf, dus werd het de rauwe variant ervan, rugby.

Bij Thor, de rugbyclub in haar woonplaats Delft, maakte Selbeck ondanks enige aanpassingsproblemen snel furore. 'Ik moest aanvankelijk erg wennen, vooral aan het feit dat rugby een teamsport is met een sterk sociaal karakter.

'Bij judo leer je om vooral aan jezelf te denken, zonder egoïsme bereik je niets. De druk is enorm. Bij rugby ben je een van de vijftien, en dat bevalt me zeer. Het is een grote opluchting voor me dat ik als rugbyster veel minder in de picture sta dan als judoka.'

Dat komt doordat het vrouwenrugby in Nederland niet zo gek veel voorstelt. Er zijn bij de bond welgeteld 587 speelsters geregistreerd, verdeeld over zestien teams, die hun wedstrijden in volstrekte anonimiteit afwerken. 'Kranten schrijven amper over ons en de televisie laat het al helemaal afweten. Zo weten alleen een paar insiders dat Nederland deze week in Italië van de partij is bij de strijd om de Europese titel. Jammer, want het vrouwenrugby is wel degelijk in opkomst.'

Selbeck maakte als center snel furore bij Thor. 'Ik was dankzij het judo beresterk, was snel en had geleerd mijn tegenstanders stevig aan te pakken.' Haar tackles hakten erin en bleven dan ook niet onopgemerkt. Ze werd opgenomen in het nationale talententeam en even later in de selectie voor het EK, dat zich deze week afspeelt in Treviso.

In de Italiaanse stad is Nederland ingedeeld in een poule met Zweden en Noorwegen. Dat biedt enig perspectief, maar Selbeck waarschuwt voor te hoge verwachgingen. 'Andere landen zijn verder dan wij. Onze ploeg is eigenlijk niet veel meer dan een bijeengeraapt zootje. We hebben van alles wat: studentes, hbo'ers, en ook huismoeders van 40. Daar valt vooralsnog de oorlog niet mee te winnen.'

Het aanbod is schraal, en Selbeck weet waarom. 'Ik denk dat de ruwheid van het spel velen afschrikt. Daarom zal het vrouwenrugby nooit een grote sport worden. Toch zijn er genoeg jonge meiden die het gaaf vinden te tackelen of aan iemands lijf te zitten. En dan hebben we het niet over types die twee meter hoog en twee meter breed zijn. We hebben bij Thor een speelster die vijftig kilo weegt, schoon aan de haak. Die heeft een heel behoorlijke tackle in huis en laat zich niet zomaar wegzetten.'

Wat rugby bovendien aantrekkelijk maakt, is het sociale karakter ervan. 'Bij judo wemelt het van de grote ego's. Niet voor niets staan in de dojo's grote spiegels. IJdelheid viert er hoogtij. Als judoka ging ik mijn eigen weg. Ik ging nooit stappen met anderen, nooit naar de kroeg. Nu doe ik dat wel. Rugby is veel socialer. Daarom past deze sport bij mij.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden