Column Paul Onkenhout

Bij Ajax hebben de verkeerde werknemers een vertrekwens

Een week voor Kerstmis zette Matthijs de Ligt vorig jaar een foto op Instagram waarop hij poseerde naast een lesauto van de firma Skills. De auto stond bij De Toekomst, het jeugdcomplex van Ajax. De Ligt grijnsde en stak zijn duim op. Hij had zijn rijbewijs gehaald.

Jaja, hij is eindelijk binnen, schreef hij op Instagram. De Ligt was in december pas vier maanden 18, dus zijn keuze voor het woord ‘eindelijk’ was opvallend. Het leek alsof er een zware last van zijn schouders was gevallen. Voor de jonge verdediger is een half jaar kennelijk al een eeuwigheid. Hij heeft haast.

Deze week werd bekend dat De Ligt het bij Ajax voor gezien wil houden. Hij heeft een ‘vertrekwens’, een woord dat in het voetbal in het algemeen en in Amsterdam in het bijzonder aan een spectaculaire opmars bezig is. Vertrekwens is nu al het sportwoord van het jaar, de media zijn er gek op.

Van twee andere Ajacieden, Amin Younes en Hakim Ziyech, was al langer bekend dat ze een vertrekwens hadden. Aan het begin van de week werd duidelijk dat ook Justin Kluivert een vertrekwens heeft.

Woensdag kwam de vertrekwens van De Ligt naar buiten. Aan het einde van de dag kon je beter zeggen welke spelers van Ajax geen vertrekwens hadden, want ook David Neres en André Onana bleken kenbaar te hebben gemaakt dat ze er vandoor willen. Gelukkig voor de supporters was het de volgende dag Hemelvaartsdag. Konden ze bijkomen van al die vertrekwensen.

De meeste vertrekwensen werden onthuld door één verslaggever, Mike Verweij van De Telegraaf. Kennelijk is er iemand aan de onderhandelingstafels die hem meteen een appje stuurt als weer eens een speler heeft gemeld dat hij toe is aan iets anders.

Daar zit natuurlijk meer achter. De vertrekwens speelt een belangrijke rol in de onderhandelingen over contracten in de driehoek voetballer-zaakwaarnemer-club. Als het woord vertrekwens valt, weet de club dat de portemonnee moet worden getrokken – als tenminste niet allang is besloten dat het tijd is voor een transfer naar het buitenland.

Omgekeerd heeft de club zelf ook baat bij vertrekwensen. Het belang is financieel. Spelers die geen nieuw contract willen afsluiten, kunnen worden verhandeld.

Matthijs de Ligt is bovenmatig getalenteerd. Danny Blind liet hem al als 17-jarige debuteren in Oranje – het werd een fiasco, maar daar gaat het nu even niet om – en in maart werd hij aanvoerder van Ajax. Deze week won hij als talent van het jaar de Johan Cruijff Prijs.

Zijn liefde voor de club is groot, zo bleek uit interviews. Met Ajax heeft hij nog niks gewonnen. Toch heeft hij al een vertrekwens, net zoals Justin Kluivert (19). Dat is ongewoon. De grote talenten die in het verleden bij Ajax vertrokken, waren gemiddeld drie, vier jaar ouder – net de jaren waarin ze iets wezenlijks konden betekenen voor de club.

De neiging bestaat om de zaakwaarnemer van De Ligt en Kluivert de schuld te geven, Mino Raiola. Hij komt niet erg sympathiek over, maar het is te makkelijk om te zeggen dat alles de schuld is van een voormalige pizzabakker uit Haarlem die jonge, naïeve voetballers puur beschouwt als handelswaar – al was het alleen maar omdat Raiola nooit pizzabakker is geweest en die jongens echt niet op hun achterhoofd zijn gevallen.

Er is iets meer aan de hand dan een patserige zaakwaarnemer die zijn zakken wil vullen. De succesvolste club van Nederland heeft talenten, grote talenten, weinig meer te bieden. In Europa is Ajax een kleine club geworden.

De directie (Overmars, Van der Sar) is niet berekend voor haar taak en de trainer, Ten Hag, is geen man voor wie je graag nog een jaartje of wat bij de club blijft hangen. Bij Ajax hebben de verkeerde werknemers een vertrekwens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.